Mark Pansar aan het woord

Sommige namen zie je veel voorbij komen op social media of in de bladen en van sommige namen heb je misschien nog nooit gehoord. In onze rubriek ‘aan het woord’ interviewen we zowel bekende als onbekende karpervissers uit binnen- en buitenland. Op deze manier leren we niet alleen de persoon beter kennen, maar nemen we ook een kijkje in zijn of haar visserij. In deze editie spreken we met de frontman van Nash Benelux: Mark Pansar.

Volgens Mark neemt de voorbereiding de meeste tijd in beslag

Mark, allereerst bedankt dat je een bijdrage wilt leveren aan deze ‘Aan het woord’. Voor onze lezers die jou nog niet kennen: wie ben je en wat doe je precies in het dagelijks leven?

Ik ben Mark Pansar, inmiddels alweer 41 jaar en woonachtig in Belgisch Limburg. Ik ben tewerkgesteld als leraar en doe mijn job super graag. Naast dit ben ik ook mediamanager van de firma Nash. Dit houdt vooral in dat ik alles rond de marketing in de Benelux voor mijn rekening neem alsook het leiden van het team. Vandaar ook dat ik mijn hoofdberoep niet meer volledig uitvoer en dus nog deeltijds voor de klas sta. Dat betekent ook dat ik meer (dag)vistijd ter beschikking heb en hier dan ook gretig gebruik van maak. 

Een vis die Mark drie keer wist te vangen

Ik ben, zoals zo velen, via mijn papa in aanraking gekomen met het visvirus. Hij was een fervente forelvisser en op negenjarige leeftijd ben ik voor het eerst mee geweest met hem. Hij kan in deze tak van de visserij zeer goed zijn mannetje staan en hij heeft dan ook de feeling m.b.t. "de tikjes" die een forel maakt. Het karperen heeft pas echt de doorslag gegeven toen ik op de lokale putjes begon te vissen. Eerst met de handlijn gericht op karper, later beetje bij beetje overgeschakeld op de statische visserij.  

Eén van de favoriete boilies van Mark is de Scopex Squid

Hoeveel uur spendeer je wekelijks aan je visserij?

Goh, dat hangt vaak van het seizoen af. Als ik alles moet mee tellen, dus voorbereiding, observeren en het vissen op zich, kom ik de laatste jaren vooral uit op zo'n 36 à 40 uren per week. Tot zo'n vijf jaar geleden mocht je er nog zo'n twintigtal uurtjes bij doen. Niet zelden vergeten mensen dat de voorbereiding vaker belangrijker is dan het vissen op zich. Peilen, observeren, voeren en de tactiek bijsturen is vele malen belangrijker om successen te boeken. Zeker als je met grote regelmaat van water verandert en geen enkele uitdaging uit de weg gaat. 

Een zestiger met geschiedenis!
Een zestiger met geschiedenis!

Hoe combineer jij jouw visserij met je persoonlijke leven thuis?

Met een vrouw en twee kids moet je goede afspraken maken om je visserij op een rustige manier te laten verlopen. Dus een goede balans vinden in vissen en privé is belangrijk, al weet iedereen die een gezin heeft, dat dat niet altijd makkelijk verloopt. Zeker als je een karpervisser in hart en nieren bent ...

Ook aan de waterkant wordt druk gewerkt

Ik weet dat jouw visserij hoofdzakelijk bestond uit het najagen van specifieke vissen (ofwel targetvissen). Welke vis/vangst staat je het meeste bij en kan je in het kort iets vertellen over de visserij?

Inderdaad, ik heb anderhalf decennia (van 1998 tot 2013) bijna uitsluitend aan targetvissen gedaan. Op kanaal, rivier, kleine en grote wateren, kiezelgroeves, plassen... overal waar ik een target voor ogen had, was ik te vinden. Terwijl ik op één of meerdere vissen tegelijk aan het jagen was, hield ik andere mogelijke targets "in het oog" om deze later te gaan belagen. Kenmerken die vooral belangrijk waren/zijn om goed te noteren zijn de periode waarin hij/zij gevangen wordt. Zelfs dag op dag is niet zelden belangrijk geweest. Ook het aas, de grootte van het aas, dag- of nachtazer, weerbeeld in combinatie met de maanstand en luchtdruk.

Augustus 1998: Mijn allereerste veertiger, alsook mijn eerste target ...
Augustus 1998: Mijn allereerste veertiger, alsook mijn eerste target ...

Enfin, alles wilde ik weten zodat ik daar mijn plan op kon baseren. Soms viste ik amper een week om de target te klissen en kon ik weer verder naar de volgende. Het is me op twee wateren zelfs gelukt om tijdens de eerste sessie de topvis van het water te strikken. Geluk? "Misschien wel 😉" maar de voorkennis was, naar mijn gevoel, eens zo belangrijk. In al die jaren heb ik twee vissen niet kunnen vangen. Dat hoort er nu éénmaal bij, al heb ik er wel heel wat voor teruggekregen. Een treurnis heeft er dan ook nooit over mij gehangen tot het niet-vangen van deze twee mastodonten. Wat ik vooral had, eens mijn target op de mat lag, was dat ik al begon te denken aan de volgende target voordat ik de-net-gevangen-karper nog niet eens te water had gelaten. De voeling met dat water was dan ook meteen weg. De strijd was gestreden en ik bezocht dat water dan nauwelijks of nooit meer. 

Het domein van De Mohikaan, de vis die Mark het meest is bijgebleven
Het domein van De Mohikaan, de vis en vangst die Mark het meest is bijgebleven

Maar DE vis die mijn visserij een hele tijd heeft gedomineerd en dus absoluut het meest is bijgebleven, is toch wel De Mohikaan. Ze heeft enorm veel van me gevraagd en dat zowel op mentaal als fysiek vlak. Dat kwam vooral door het feit dat ik haar, het eerste jaar dat ik er viste, voor 99,9% verspeelde in een obstakel. Daar heb ik het een hele poos moeilijk mee gehad. Vooral om het feit dat je er halsbrekende toeren moest uithalen, nauwelijks sliep van de talrijk brullende kikkers/padden en de kans die er bestond om steeds gepakt te worden. Toen ik haar eindelijk wist te vangen viel er een immens grote druk van mijn schouders. Ik weet nog goed dat ik de nacht erop om vier uur in de ochtend boilies zat te draaien. De adrenaline spoot letterlijk door mijn aderen... en ook dit water heb ik na de vangst vijf jaar niet meer bezocht, ondanks de grote opofferingen die ik ervoor gedaan heb.

De Mohikaan, destijds goed voor een Beneluxrecord
De Mohikaan, destijds goed voor een Beneluxrecord

Targetvisserij is mooi, heel mooi maar het vergt veel van een mens op verschillende vlakken. Zeker als je het goed wil doen. Ik hoor/zie vaak mensen schrijven/zeggen dat ze een target hebben (gevangen) maar met veel ontbreekt "de ziel", "de strijd". Ook de achtergrond om hem/haar met passie te vangen is vaak niet aan de orde. Heel jammer... doch heb ik veel respect voor hen die er hun tijd willen insteken. Want geloof me, door deze visserij laat je véél (grote) vissen links liggen als je op een normale manier gaat karperen. Maar wat je er voor terugkrijgt is prachtig!

Mark is 'over the moon' nadat hij eindelijk De Mohikaan heeft gevangen

Heb je op het moment ook targetvissen op je lijstje staan of vis je nu ‘vrijer’?

Op dit moment heb ik geen enkel target meer voor ogen. De laatste vijf jaar had ik er telkens 1 op het lijstje staan. Ik voelde dan ook dat ik deze vissen (tijdens deze periodes) op een andere manier benaderde. Een ander gevoel, zeg maar! Vroeger was er meer passie mee gemoeid. Sinds enige tijd ben ik zeer vrij in mijn doen en laten. Ik bevis ieder jaar nieuwe wateren en blijf zelden of nooit op een water "hangen". Daardoor heb ik vééééééél wateren bevist, veel kennis vergaard, enorm veel tactieken toegepast en dus ook veel geleerd.

Ik voel me veel vrijer en bevis veel nieuwe wateren
Ik voel me veel vrijer en bevis veel nieuwe wateren

Hoe pak jij een nieuw water aan?

Een water kan je op verschillende manieren aanpakken. Alles heeft te maken met verscheidene factoren die er op dat moment aan het water heersen. Dan denk ik vooral aan: de drukte, grootte van het water, het bestand, weinig/veel voerders, diep/ondiep water. Op basis van deze gegevens bepaal ik mijn strategie. Deze is dus puur afhankelijk van externe factoren. Vooral inspelen op het aantal vissers (en hun manier van vissen) is niet zelden belangrijk.

Geen water is hetzelfde

Welk product is voor jou onmisbaar in jouw visserij?

Goh, er zijn er wel meerdere die mijn visserij naar een hogere level brengen. Waar ik enorm veel aandacht aan besteed, is aas. Dan denk ik aan kwaliteitsaas voor ieder seizoen en de grootte van het aas. In de periodes dat de karpers gretiger zijn, dus "na de paai, zomerperiode en herfst" gaat mijn keuze vooral uit naar de Scopex Squid van Nash. In de winterperiode grijp ik al jaren terug naar de Citruz. Een boilie waarin drie zoete flavours de karpers letterlijk aanzetten tot azen. Met weinig aas kan je hier vaak het verschil maken. De Citruz pop-ups (vooral de 15mm-versie) gebruik ik het gans jaar door en staan op nummer 1 als ik gebruik maak van een snowmanpresentatie.

"De Citruz boilies bevatten drie zoete flavours die karpers letterlijk aanzetten tot azen"

Wat is je favoriete vis gerelateerde boek of film?

Persoonlijk heb ik heel wat boeken "deels" verslonden. Ik las vooral de interessante hoofdstukken waar ik mij kon inleven. De Dunne Lijn en een paar boeken van Alijn Danau hebben me vaak in een roes laten belanden. Ik weet nog goed dat ik zo gepassioneerd aan het lezen was, dat de vermoeidheid niet opspeelde en ik doorlas tot 5 uur 's morgens. Een aanbeet deed mij uit mijn leesmodus halen 😊 

Ook bij karpermagazines is dat zo. Ik vind het dan ook bijzonder jammer dat, jaar na jaar, door de digitalisering de verkoop van magazines achteruit gaat. Ik kom nog steeds artikelen tegen waar enorm veel wijsheid inzit en de lezer veel van kan leren. Vooral tussen de regels lezen, is een belangrijk gegeven hierin.

Een dijk van een spiegel. Een halve metertje ondieper was het verschil tussen vangen en blanken...
Een dijk van een spiegel. Een half metertje ondieper was het verschil tussen vangen en blanken...

Hoe belangrijk zijn onderlijnen in jouw visserij en wat is voor jou persoonlijk je meest gebruikte onderlijn?

Wat betreft materiaal laat ik mij leiden door het water waar ik mijn zinnen op heb gezet. Hoe lichter ik kan gaan, hoe liever, maar uiteraard is dat niet altijd mogelijk. Op dit moment heb ik zwaar materiaal nodig en gebruik ik de zwaarste (in trekkracht) Skinlink. De semi-stiff is mijn favo... Vorig jaar beviste ik bijvoorbeeld een zone van een groot water waar er nauwelijks obstakels aanwezig zijn en schakelde ik over op licht onderlijnmateriaal. De lichte modderbodem deed me kiezen voor een soepele braid van 15lbs. Inspelen op verschillende situaties is de meest efficiënte manier van vissen dus ik kan me niet voorstellen dat ik louter 1 rolletje draad, 1 bepaalde haak of 1 soort lood ter beschikking heb voor iedere visserij!

Mijn rigs stem ik af op de omstandigheden
Mijn rigs stem ik af op de omstandigheden

Wat is voor jou het meest onderschatte aspect binnen de karpervisserij?

Hier zou ik veel aspecten kunnen aanhalen maar ik ga me beperken tot DE VRAAG, ééntje dus. Wat ik enorm veel ervaar met mijn concullega's, hoe je het ook draait of keert - tenslotte zijn we dat allemaal van elkaar, is "lijndruk". Veel, en dan druk ik vooral op het woordje "veel", vissers beseffen niet dat lijndruk enorm kwetsbaar is tussen 1 aanbeet of bijvoorbeeld vijf aanbeten krijgen. Of nog straffer, tussen een blank en een supersessie. Wat ik, op dit vlak door de jaren heen heb meegemaakt, is letterlijk schrijnend. En niet alleen voor hun maar ook voor de anderen aan het water. Het is zelfs zo dat ik in het verleden meermaals heb ingepakt omdat sommigen gewoonweg het water "lam legden" omwille van lijndruk. Ik heb bepaalde karpers meteen hun gedrag zien veranderen als de lijnen uit het water werden gehaald en vice versa. Geloof me vrij, lijndruk is iets waar heel weinig mensen rekening mee houden en ja... iedere lijn kan je wegwerken, als je maar over je visserij wil nadenken!

Een vijftiger uit een kiezelgroeve. Na 36 uur was ze "het haasje"

Hoe zou jij je ultieme CarpFeeling omschrijven?

Mijn gevoel voor deze hobby was in het verleden "de drang", "obsessief gedrag", "passie" en "liefde" voor deze tak van de visserij. Vandaag blijven er nog twee (passie en liefde) van de vier over en heb ik de andere twee veranderd in "avontuur" en "uitdaging". Dat komt vooral omdat de targetvisserij nauwelijks nog een rol speelt en dat ik in België op zoek ben naar uitdagingen en in het buitenland naar avontuur. 

Eén van de twee targetvissen die Mark nooit wist te vangen
Eén van de twee targetvissen die Mark nooit wist te vangen

Wat hoop je op sportvisgebied in de toekomst nog te kunnen bereiken?

Wat ik in het verleden vooral gemist heb, is de oppervlaktevisserij. Dat is in mijn ogen het allermooiste. Jammer genoeg heb ik dat veel te weinig kunnen doen. Mijn regio leent zich hier nauwelijks toe alsook de tijd was te beperkt hiervoor. Maar sinds dit jaar ben ik op dat vlak mijn schade serieus aan het inhalen. Verder hoop ik mijn visserij nog heel lang te kunnen blijven beoefenen waarin vooral de vier peilers (passie, liefde, uitdaging en avontuur) de belangrijkste zijn.

Mark, ik wil je hartelijk bedanken voor dit leuke interview. Ik denk dat er maar weinig karpervissers zijn die zo extreem gedreven zijn geweest in hun targetvisserij als jij. Hopelijk komen er in de toekomst nog veel mooie verrassingen op je pad, maar dat zal ongetwijfeld goed gaan komen.

De laatste targetvis die Mark mocht afvinken. Zou hij het targetvissen achterwege kunnen laten?
De laatste targetvis die Mark mocht afvinken. Zou hij het targetvissen achterwege kunnen laten?

Advertentie
Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.