Kevin Diederen aan het woord

Inmiddels alweer bijna 24 jaar geleden ben ik geboren in het zuid Limburgse Geleen. Het grootste deel van mijn leven heb ik dan ook in deze uithoek van Nederland gewoond. Enkele jaren terug ben ik, vanwege zowel werk als de liefde, naar Eindhoven verhuisde. Om mijn brood te verdienen werk ik momenteel fulltime bij defensie en werk ik daarnaast ook nog eens als freelance fotograaf. Hierbij ligt de nadruk voornamelijk op evenementenfotografie en sinds kort ook hengelsportfotografie voor een bekend magazine.

In de zeer nabije toekomst ga ik echter parttime in loondienst werken bij een andere werkgever om zo wat meer tijd en moeite te kunnen steken in mijn fotografie. Verder wil ik zo nu en dan ook nog wel eens hardlopen, luister ik graag naar elektronische muziek en houd ik sinds enkele maanden een hengelsportblog bij op: www.kevindiederen.tumblr.com

Op wat voor soort wateren speelt je visserij zich af?

Toen ik nog in Limburg woonde beperkte mijn visserij door gebrek aan een auto zich vooral tot de vlak bij huis gelegen verenigingswatertjes. Deze putjes, vijvers en soortgelijke kleine watertjes werden over het algemeen erg druk bevist, hadden veelal een nachtvisverbod en waren goed bezet met karper. Mijn persoonlijke voorkeur ging altijd uit naar een actieve visserij zoals het struinen, al heb ik toch een groot deel van mijn tijd achter de steunen doorgebracht.

Nu ik in Eindhoven woon is er niet heel veel veranderd. Al spring ik met regelmaat ook wel eens in de auto om iets verder van huis op water te vissen waar “wat meer” te halen valt. Zo kwam ik in enkele jaren terug in aanraking met het targetvissen op een klein circuitwatertje waar ik mijn pijlen had gericht op een grote spiegelkarper. Maar mijn hart ligt vooral bij het struinende vissen, een beetje actie en vooral lekker rustig mijn eigen ding doen. Het formaat van de te belagen vissen speelt daarbij ook een steeds minder belangrijke, al zal ik niet ontkennen dat ik het niet bepaald vervelend vind om zo nu en dan een spekrug in mijn net te zien. Dit jaar ga ik ook voor het eerst richting het Franse land om daar enkele dagen te vissen. Maar zoals jullie van mij kunnen verwachten zal ik daar niet aan een groot reservoir, maar een klein sfeervol kanaal zitten.

Winter aan het kanaal


Sinds vorig jaar heb ik ook steeds meer interesse in andere vissoorten zoals bijvoorbeeld zeelt, ruisvoorn of snoek. Dit jaar zal ik dan ook de nodige “karperuren” inleveren om achter andere vissen aan te zitten. In tegenstelling tot vroeger vind ik het ook zonde van mijn tijd om een heel jaar achter karper aan te zitten. Dat ik daarbij soms mooie vangsten mis loop omdat ik tijdens bijvoorbeeld de goede tijd voor bepaalde wateren achter de rode kraaloogjes aan zit neem ik dan maar voor lief. Dat compenseer ik dan wel weer met het extra plezier die ik heb in mijn complete visserij.

Uit je publicaties en fotomateriaal blijkt duidelijk dat je een liefde koestert voor ouder materiaal. Hoe groot is deze liefde voor nostalgie en hoe vertaalt dat zich tot jouw visserij?

In tegenstelling tot veel van mijn leeftijdsgenoten kan ik inderdaad genieten van ouder materiaal als splitcane hengels, mooie glasstokken en oude verhalen. Toen ik begon met het karpervissen zag ik op de dorpsvijver waar ik begon eigenlijk ook vooral mensen met deegballen en lichte wakertjes of pennetjes vissen. Boilies? Zelfhaaksystemen? Beetmelders? Die kwamen pas een stuk later om de hoek kijken. Tot voor kort had ik dan ook altijd wel een mooi arsenaal aan nostalgisch spul in de berging liggen die ik in het gros van de gevallen gebruikte. Vooral materiaal als splitcane vind ik vanwege zijn warme uitstraling en het heerlijk trage gevoel tijdens het drillen fantastisch. Dat het dan soms even iets minder praktisch is nam ik altijd op de koop toe. Ik vis tenslotte voor mijn plezier en niet omdat het moet. En je had de gezichten van een paar tieners eens moeten zien toen ik ooit met een splitcane hengel een van de grootste vissen van een cultuurwater ving terwijl zij achter een hypermodern en door papa en mama betaalde spul zaten te blanken. Heerlijk!

Maar ik zag het gebruik van vintage materiaal wel altijd een beetje als het rijden in een old timer. Het is leuk voor zo nu en dan, maar je moet er niet elke dag in naar je werk gaan. Dus naast mijn verzameling aan “oude troep” had ik ook nog gewoon wat strak carbon. Al was het maar voor de afwisseling.

Vintage


Vanwege mijn groeiende interesse in andere visserijen en de daarbij behorende spullen heb ik vorig jaar echter besloten deze spullen van de hand te doen en naar eigen wens wat modern spul te laten bouwen door het Engelse Cotswold Rods. Hier kan ik uiteindelijk ook alles mee doen wat ik wil en zo heb ik in ieder geval geen berging vol met spullen die ik toch amper gebruik. Maar ik merk wel dat ik nog steeds een beetje van de klassieke school ben. Zo vind ik het vissen met een centrepin vanwege het directe contact nog steeds ontzettend gaaf en geef ik de voorkeur aan hengels die buigen in plaats van honderd meter werpen.


De vier delige avons


(Nog voordat ik dit stuk af heb moet ik een kleine wijziging aanbrengen in het bovenstaande stuk. Toen ik een tweetal mooie Maddocks Carbon Formula’s en ABU 55’s voorbij zag komen kon ik mij niet inhouden. Foei Kevin!)

Wat is je favoriete setup en heb je ook nog een setup waar je van droomt?

Ik kan niet echt zeggen dat ik een favoriete setup heb. Maar kijken naar de spullen die ik nu heb kan ik wel zeggen dat ik aardig onder de indruk ben van de veelzijdigheid van mijn Harrison 4 piece Avons. Deze vierdelige hengels van 11ft, 1,5lb heb ik eigenlijk gekocht voor het statische vissen op grote zeelt met in mijn achterhoofd de gedachte dat ik ze vanwege de korte transportlengte ook in de auto kon laten liggen om soms even snel na het werk te gaan vissen. Uiteindelijk heb ik deze hengels zowel voor het penvissen, de zeeltjacht en ook het statisch vissen op karper gebruikt. Ondanks de lage testcurve heb ik er zonder problemen loodgewichten tot rond de 80 gram mee weg gezet en ook zelfs op redelijk begroeide stekken zonder problemen vissen gedrild.

Mede door het gemak van de transportlengte van deze hengels heb ik vlak daarna, net zoals een van mijn vaste vismaten, ook een setje 3 delige Harrison Ballista’s van slechts 2.70m lang en 2,75lb gekocht. Voor het iets zwaardere werk op niet al te grote afstand vind ik dat echt heerlijke stokken. En die korte lengte is vooral op begroeide stekken ideaal. Maar over dat onderwerp staat in het april nummer van Het Visblad nog een compleet artikel. Verder gebruik ik tijdens het struinen indien de omstandigheden het toelaten graag een centrepin. Hier heb ik inmiddels een hele waslijst van in mijn bezit gehad maar ben ik nog het meeste te spreken over de Kingpin die op het moment van spreken de enige centrepin is die ik in mijn bezit heb.


Kingpin

Als ik ooit in de luxe positie zou verkeren dat ik uit al het spul dat er bestaat een set-up zou mogen uitkiezen dan denk ik dat het toch weer een splitcane in combinatie met een mooie centrepin zou worden. Samen met de Engelse bouwer Edward Barder heeft Chris Yates een hengel ontwikkeld die de naam “The Bishop” draagt en die een mooie kandidaat zou zijn voor een droomstok. Alleen zijn de levertijd en de prijs van bijna een maandsalaris goede redenen om het bij dromen te laten. Maar goed, als je het vergelijkt met een setje van drie identieke stokken, grote molens, beetmelders, een rodpod en een voerboot...  

Readymade of Freezer, en waarom?

Helaas heb ik thuis niet de mogelijkheid om een grote vriezer voor mijn aas neer te zetten en word ik zo dus eigenlijk gedwongen om met ready mades te vissen. Gelukkig zijn er tegenwoordig voldoende kwalitatief goede readies te koop en zie je dat er ook steeds meer goed betaalbare bollen op de markt komen die slechts beperkt geconserveerd zijn. Als ik wel de ruimte zou hebben gehad om flink wat aas in te vriezen, dan zou ik waarschijnlijk weer zelf gaan draaien om zo toch net een eigen draai te kunnen geven aan je boilie. En daarnaast is het natuurlijk ook gewoon erg leuk om vis te vangen op een zelf gemaakte bol.

Zonder welk aas ga jij niet meer van huis, en waarom?

Volgens een vriend heb ik een zwak voor plastic aas zoals de bekende maïskorrels. Als ik statisch vis heb ik ook vaak een hengel voorzien van een stukje nepspul. Vaak is dit dan in combinatie met boilie of tijgernoot, maar soms vis ik het plastic ook geheel op zichzelf. Als ik niet met dit kunstaas vis, dan grijp ik vaak naar een fluo pop-up. In het begin was dat vrijwel altijd als single hookbait op zogenaamde holding area’s, maar tegenwoordig vis ik deze opvallende haakaasjes ook over ander aas. Zo heb ik onlangs ook nog de eerste vis van dit jaar gevangen. Een bijgesneden witte pop-up over een paar visachtige knikkers en stukjes frolic was hierbij goed voor een mooie, puntgave schub. Over het algemeen vis ik met kant en klare pop-ups van de bekendere merken zoals bijvoorbeeld Mainline. Hierbij geef ik dan de voorkeur aan met name zoete, fruitige varianten. Zo af en toe maak ik ook wel eens zelf wat pop-ups.


Alternatief haakaas

Hoe belangrijk zijn rigs in jouw visserij en wat is jouw favoriete rig?

Op het gebied van rigs ben ik eigenlijk maar een simpele visser. Natuurlijk zijn rigs belangrijk, maar ik vind dat je ook niet overdrijven. Als je een scherpe haak in de bek van de vis weet te krijgen ben je al een heel eind. Meestal start ik op een nieuw water met een soepele gevlochten onderlijn in combinatie met een Korda Curv en een inline lood. Afhankelijk van de bodemgesteldheid, soort aas, manier van voeren en het vermoedelijke gedrag van de vis ga ik vervolgens keuzes maken over het formaat van de haak, lengte van de onderlijn en dat soort zaken. Wel let ik er altijd op dat ik mijn lijn zo goed als mogelijk verberg en mijn haakpunten goed scherp zijn.

Wat is je meest dierbare herinnering aan de karpervisserij?

Echt een toppunt zoals het vangen van een bepaalde vis heb ik niet. Ik heb eerder een zwak voor de periode dat ik samen met vismaten nog alles aan het ontdekken was. Het uitproberen van nieuwe partikels op dorpsvijvertjes, een eind fietsen om een elkaars twintigers op de foto te zetten (die vervolgens de helft van de tijd mislukten) of het draaien van je eigen aas. Ondanks dat ik nu vissen vang waar ik toen alleen nog van kon dromen zou ik zo terug in de tijd willen. Lekker jagen op het onbekende. Misschien weten wij tegenwoordig ook wel te veel en vind ik een wat meer mysterieuze vissoort als zeelt daarom ook steeds interessanter. Daarnaast koester ik ook de vriendschappen die ik aan het vissen te danken heb. Het is niet geheel toevallig dat mijn twee beste vrienden beiden vissers zijn.

En wat is je mooiste vis?

Het antwoord op deze vraag veranderd van week tot week. Het hangt een beetje van mijn bui af Ik heb inmiddels een paar erg mooie of oude vissen gevangen waar ik erg blij mee ben. Vorig jaar had ik bijvoorbeeld een heel erg mooie en puntgave volschub die ik al tijdens de eerste uren van mijn eerste sessie op een piepklein putje ving. Ondanks dat ik dat putje bewust beviste vanwege de aanwezigheid van een andere, stokoude karper heb ik die vis nog wel een flinke poos als bureaublad op mijn computer gehad. Over het algemeen kan je wel stellen dat ik een liefhebber ben van oude, donkere vissen. Vissen waar je aan kan zien dat ze een verleden hebben en ze meer mee hebben gemaakt dan jij als simpel vissertje kan voorstellen.

Welk boek kan je ons aanraden?

Het afgelopen jaar heb ik mij werkelijk kapot gelachen tijdens het lezen van “The carp strikes back” van Rod Hutchinson. Weten jullie bijvoorbeeld wat karpers en vogels gemeen hebben? Als je de kans hebt om een exemplaar van dit oude boek te bemachtigen kom je er achter en garandeer ik je van het nodige leesplezier. Van de Nederlandstalige boeken vond ik vooral “Duur betaald” van Rolf Bouman een aangename verrassing. Dit boek bestaat uit allerlei korte stukjes die niet alleen grappig of leuk, maar ook zeer herkenbaar zijn.

Voor de mensen die de overeenkomsten tussen karpers en vogels willen weten

Heb je nog een goede tip voor onze lezers?

Vis vooral voor jezelf en doe wat je zelf leuk vindt in plaats van dat je de dromen van anderen najaagt. Het karpervissen is geen wedstrijd waarbij je kijkt wie de grootste heeft. Uiteindelijk vissen we voor ons plezier en daarom is het ook het belangrijkste om deze te behouden in je visserij.

Bedankt voor je tijd Kevin! Op een goed seizoen!

Advertentie
Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.