Mark Hoedemakers aan het woord

Ik ben afkomstig uit het Limburgse Kinrooi in het midden van het Maasland. In het dagelijkse leven ben leraar L.O. en verslingerd aan karpervissen. Sinds december 2007 sta ik aan het roer van de Vereniging van Belgische Karpervissers, de Vlaamse karperfederatie.

Verder ben ik ook bestuurslid van de Vlaamse Vereniging van Hengelsport Verbonden, ben ik bestuurslid van de Maasvissers, zetel ik in de Provinciale Visserijcommissie van Limburg en ben ik via het WS-Carpteam verbonden aan de firma Watersportcentrale. Het is dus heel erg veel vissen wat de klok slaat. Last but not least ben ik sinds enkele maanden toegetreden tot het bestuur van een lokale Natuurpuntafdeling en ben ik door hen als conservator benoemd van een prachtig grindplassengebied.



Zoals eerder aangehaald ben je sinds 2007 actief als voorzitter van het VBK . Deze bestuursfunctie zal je ongetwijfeld een hoop vistijd kosten. Wat is voor jou de reden geweest om je op deze wijze in te gaan zetten voor de karpervisserij in België?

Hoewel ik wat mijn eigen visserij betreft een echte eenzaat ben, ben ik wat het verenigingsleven betreft net het omgekeerde. Na mijn eerste bezoekje aan de Limburgse regio van het VBK (in het jaar 2000) had ik meteen een goed contact met enkele gedreven karpervissers uit mijn directe omgeving. Een logische stap (althans in mijn ogen) was dat ik me begon in te zetten voor deze regio, mede door het maken van een regiokrantje en het toetreden tot het bestuur in 2004.


Ik werd al snel regioverantwoordelijke en nam zowat gelijktijdig met die gebeurtenis het initiatief om uitzettingen te bekomen op de Zuid-Willemsvaart door het opstellen van een dossier met hengelvangstregistraties en een voorstel van een herbepotingsplan.
Het was in de winter van 2005 – 2006 dat Patrick Bauwens me op een avond belde met een wel heel speciale vraag. Hij vroeg me om in overweging te nemen me begin 2007 kandidaat te stellen om hem later dat jaar op te volgen als voorzitter van het VBK. De rest is geschiedenis.
 


Het geheel aan ervaringen en sfeer wat mij ten deel is gevallen


Mijn grootste drijfveer om deze taak ter harte te nemen is het vergroten van de mogelijkheden voor de karpervissers in Vlaanderen, in de eerste plaats de uitbreiding van de openbare waters waar ’s nachts legaal gevist kan worden. Ook wat betreft ons eigen waterbeheer zijn we sinds 2007 aan een mooie reeks bezig. In Vlaanderen is erg veel wateroppervlak privaat bezit. Door het vis- en oeverrecht te verwerven van zo’n privé waters kunnen we al onze leden de kans geven om hierop te vissen als ze dat wensen. Onze speerpunten hierin zijn de volgende:

• Het nastreven van een gezond fauna- en visstandbeheer, om een evenwichtige bezetting van het water te creëren.

• Het bevorderen van het uitzicht van het water, een ecologisch verantwoord florabeheer en het rein houden van de omliggende oeverzones in samenspraak met de eventuele andere betrokken water- en oeverrecreanten.

• Een zinvolle en doordachte regelgeving nastreven, zodat er voor zowel vissers, de andere recreanten en verantwoordelijken van het domein geen enkele vorm van overlast of andere hinder kan ontstaan.

• Het nastreven van een gezonde sociale controle ter bevordering van de orde en rust op het domein en aan de plas.

Dat we als VBK wat betreft waterbeheer een erg goede naam hebben opgebouwd blijkt uit het vertrouwen wat we de laatste jaren hebben gekregen van meer en meer eigenaars. Het rijtje eigen waters (Oasis, Eendenmeer, Kempense Kleiputten, Hombeek) is dan ook nog steeds groeiende.

Een andere drijfveer is sinds enkele jaren de samenwerking met natuurbeheersorganisaties. Dat is niet vanzelfsprekend aangezien contacten in het verleden nogal eens stroef verliepen. Wanneer we echter langs beide kanten beseffen dat we eigenlijk hetzelfde nastreven, nl. genieten van de natuur in al haar vormen, is het water ineens niet meer zo diep. Constructieve dialoog en volhouden heeft al tot enkele successen geleid wat betreft deze samenwerking. We zijn er echter nog lang niet en ik ga me dan ook de komende tijd samen met het VBK hier intensief mee bezig houden.
 


Genieten!!

 

Door het VBK zijn verschillende successen behaalt voor de karpervisserij in België. Op welke ontwikkeling kijk jij met trots terug, en waarom?

Vanaf 1 januari 2004, net voor ik toe trad tot het bestuur, wist het VBK na jarenlange druk bij de overheid de nachtvisserij op 29 rivieren en kanalen in Vlaanderen te legaliseren. Een mijlpaal! Alle krediet hiervoor gaat echter naar de bestuursleden die toen de dienst uitmaakten. Ook de maximummaat voor karper is een verdienste van het VBK.


Ik ben er net al uitgebreid op in gegaan, maar ook ons waterbeheer is iets waar ik fier op ben. Meer nog, ik ben er quasi zeker van dat als ik de kans krijg om met een private eigenaar wiens water ‘vrij komt’ (als de lopende pachtovereenkomst afloopt) aan tafel kan gaan zitten, de kans vrij groot is dat het VBK zijn of haar nieuwe hengelsportpartner wordt.
 


Goh, er is eigenlijk best wel veel waar ik tevreden over ben. De campagne tegen stroperij, ons magazine, onze jaarlijkse meeting, het feit dat we op het Europese vasteland met voorsprong de grootste karperfederatie zijn. Noem me gerust een tevreden voorzitter. Kritisch, maar over het algemeen tevreden.

De ontwikkeling waar ik momenteel het meest naar uitkijk is de uitbreiding van de openbare nachtviswaters. Met VBK zijn we – na 8 jaar op de barricades – aan de laatste rechte lijn bezig wat betreft de uitbreiding van de Vlaamse nachtviswaters. In 2012 (ten laatste 1 jan. 2013) moet dit normaal gezien in voege gaan. Dat zou voor nu de kers op de taart zijn.
 


Zijn er ook nog ontwikkelingen waar je bezorgd over bent?

Het klinkt misschien vreemd met de huidige bedreiging die stroperij en panvisserij heet in het achterhoofd, maar de grootste vijand van de karpervisserij zijn wij zelf. Het karpervisserslegioen is niet in alle geledingen even begaan met onze karpers en de natuur in het algemeen…


En dan is er tijd om lekker te gaan vissen. Op wat voor soort wateren speelt je visserij zich af?

Kleine tot middelgrote grindafgravingen met een beperkt en evenwichtig bestand en een grote variatie in bodemverloop. In zo'n waters kan ik me echt vast bijten! Grindbodem is m.i. het ideale biotoop voor een karperwater omdat het makkelijk natuurlijk voedsel voort brengt. En zoals iedereen wel weet is natuurlijk voedsel een vereiste voor een gezond water. Als het aanwezige karperbestand goed groeit op het aanwezige natuurlijk voedsel hebben ze alle mogelijkheden om zonder vissersaas goed te leven en zijn ze gemiddeld genomen minder makkelijk vangbaar. Er mag wat mij betreft een hoge moeilijkheidsgraad zijn, dat maakt mijn visserij des te mooier.


Ik heb een voorkeur voor water waar een rubberboot is toegelaten.
Een meerwaarde in mijn visserij!

 


Ben je als leraar gebonden aan weekeinden en schoolvakanties of kan je ook doordeweeks je uren maken?

Ik heb het geluk dat mijn directeurs allemaal op de hoogte zijn van mijn passie. In schril contrast met het gros van mijn collega’s kruis ik elk jaar op het einde van augustus de vingers om die door mij zo begeerde vrije voormiddag in de wacht te slepen. Waar anderen hopen op een vrije namiddag of beter nog, een vrije vrijdagnamiddag, entertain ik mijn leerlingen liefst pas ten vroegste vanaf de klok van 10 uur. De laatste jaren zijn er altijd een tweetal weekdagen dat ik pas om 10 of 11 uur moet beginnen wat ideaal is voor doordeweekse nachtjes en de voor mij nog belangrijkere ochtenduren.


In het verleden heb ik ook wel eens minder geluk gehad, maar die doordeweekse nachtjes zijn er steeds geweest en zullen er ook nog lang blijven, ongeacht het uur dat ik moet starten op school. Er is niks dat een vroeg ingestelde wekker niet kan oplossen!

 

Heb je nog bepaalde doelen voor ogen, zoals bijvoorbeeld het vangen van een specifieke vis?

Voor dit jaar zijn dat enkele karpers die hun rondjes zwemmen in een plas van Natuurpunt waar ik mag vissen. Samenwerking van vissers en natuurbeheerders is iets wat ik hoog in het vaandel draag en dit lukt op deze plas wonderwel. Ondanks het feit dat het een natuurgebied betreft is er een kleine club actief waar ik deel van uitmaak. Met het VBK ga ik de komende jaren trachten om dit soort samenwerkingsverbanden ook op andere natuurgebieden uit de grond te stampen.



Mijn roots
 

De plas is 14 hectare groot en herbergt een mooi bestand karpers waarvan er sommigen maar héél zelden de oever bezoeken. De populatie telt ongeveer 80 vissen, waarvan er nog enkele heel gewichtige of stokoude vissen op mijn palmares ontbreken. 2012 is het jaar waarin ik mijn pijlen op deze rakkers zal richten!
 


Readymade of Freezerbait, en waarom?

Ik heb sinds ’98 geen enkele readymade meer gebruikt, pop-ups uitgezonderd. Mijn aas maak ik zelf met verse mixen van Watersportcentrale. In overleg met Rudi, de eigenaar, kan ik zelf ingrediënten toevoegen of weglaten. M’n aas voldoet dus op elk moment aan al mijn eisen en ik kan perfect inspelen op heersende omstandigheden en mogelijke aasvoorkeuren van bepaalde karpers.


Een groot voordeel van deze werkwijze is dat al het door mij gebruikte aas vers en gezond is. Kleurstoffen en bewaarmiddelen komen er niet aan te pas!
 


Zonder welk aas ga jij niet meer van huis, en waarom?

Met stip op 1 staan boilies. In de zomer of het vroege najaar wil ik ook wel eens gebruik maken van big boy pellets en/of tijgernoten, maar enkel in combinatie met de ronde knikkers.
Als ik op de wat moeilijkere waters of instant aan de slag ga probeer ik mijn haakaas altijd een tikkeltje 'meer' mee te geven door het toevoegen van additieven zoals Mega Multi Minamino of het gebruik van dips zoals Fish Soluble Concentrate.


Boilies met een tikkeltje meer

 

Hoe belangrijk zijn rigs in jouw visserij en wat is jouw favoriete rig?

Rigs zijn een belangrijk onderdeel van mijn visserij, zonder het item te overschatten. Een soepele onderlijn of combirig met een vlijmscherpe haak met rechte punt, altijd in combinatie met line aligner draagt mijn voorkeur. Ik vis enkel op snelstromend water met klauwhaakjes, omdat een haak met rechte punt toch altijd net iets sneller vlees pakt. Verder monteer ik zowat altijd een glijdende hair op een ringetje.


Een rig moet effectief zijn, aangepast aan de situatie en aan de aanpak. Ik neem geen genoegen met 'bijna' of 'ongeveer'. Een rig moet ook passen in het totale plaatje, in de hele loodmontage.

Vanaf dit jaar ga ik experimenteren met haken waarvan ik de punt zelf bij vijl. De scepsis vooraf heeft plaats gemaakt voor een gezonde interesse voor deze methode. Wellicht levert het me toch wat extra vissen in het net op!
 


Het Kruis

 

Wat is je meest dierbare herinnering aan de karpervisserij?

Mijn mooiste karperervaring is niet zo zeer een bepaalde vangst. Het geheel aan ervaringen en sfeer wat mij ten deel is gevallen aan een Nederlandse grindafgraving in de jaren 2004 - 2005 is in mijn ogen de mooiste periode uit mijn vissersbestaan. Het betrof een 10 hectare grote grindplas met een relatief klein maar gewichtig bestand, en ik ontmoette er al snel enkele mannen met wie ik tot op de dag van vandaag nog erg goed bevriend ben: Frank Verwijlen, Rob Verstappen, Raoul Pelzer, Jeffrey Schouten en Bart Van Den Hurk. Elk jaar nog houden we een barbecue, een traditie die nooit zal vergaan! Ik werd er als Belg heel snel in vertrouwen genomen, we deelden alle mogelijke info alsook het plezier van een vangst. Een prachtige tijd waar ik met veel weemoed aan terug denk.


Er zijn nog talrijke vrienden die ik dankzij het karpervissen heb leren kennen. Namen noemen zou impliceren dat ik er enkele zou vergeten op te noemen, dus doe ik dat maar niet.
 


En wat is je mooiste vis?

Dat is ongetwijfeld 'De Hoge', een schub uit de Nederlandse grindplas van enkele vraagjes geleden. Een unieke vis door zijn karakteristieke bouw en zijn hele levensloop. Jammer genoeg is hij een jaar naar zijn laatste vangst door mezelf gestorven van pure ouderdom...

De Hoge

 

Welk boek kan je ons aanraden?

Ik ben een groot boekenliefhebber en prijs mezelf gelukkig met een collectie van zo'n kleine 100 karperboeken. De Dunne Lijn van Luc De Baets is een topper op eenzame hoogte en ook Karperblues van Alijn Danau is een subliem boek. Het feit dat beide heren ondertussen goede kameraden zijn geworden heeft de status van hun boeken alleen maar vergroot. Ook De Karper Voorbij van Joris Weitjens, In Pursuit of the Largest van Terry Hearn en Woord van Zwijgen I en II zijn fraaie werken.


Verder ben ik ook een verzamelaar van magazines. De Karperwereld, Karper Magazine, VBK Magazine, Spiegel, Carp in Focus, De Karper van KSN... ze staan zowat allemaal in mijn boekenkast.
 


Mijn boekenkast


In het VBK Magazine zijn we sinds dit jaar gestart met de rubriek ‘De Klassiekers’, waar ik als literatuurfreak zelf bijdragen voor lever. Het is de bedoeling dat we in dit item elk kwartaal een klassieker van de karperliteratuur vanonder het stof. Het woord klassieker heeft in deze context trouwens niets met ouderdom te maken, er zijn namelijk ook boeken die reeds op het moment van publicatie meteen tot ‘instant-klassieker’ worden uitgeroepen. Een klassieker kan een boek zijn met grote historische waarde, dat breekt met een vast(geroest?) stramien en een stijlbreuk pleegt, een boek dat je weet te raken in elke vezel van je vissersziel of een werk wat taalkundig gezien op eenzame hoogte prijkt. Laat het ons houden op dit: een klassieker is een boek dat zonder twijfel de moeite waard is om gelezen en beleefd te worden.
 


Heb je nog een goede tip voor onze lezers?

Wel, het klinkt vast als een huizenhoog cliché, maar vooral: geniet! In mijn beleving van het karpervissen is de jacht vaak mooier dan de vangst. Het hele plaatje laat zoveel meer zien dan alleen maar het moment dat je een vis in je armen houdt.


Natuurlijk raad ik ook elke bezoeker van jullie site aan om lid te worden van KSN of VBK. Het zijn namelijk net die organisaties die onafgebroken in de weer zijn om mogelijkheden voor karpervissers uit te breiden en in stand te houden! Verder is het sociale en informatieve aspect dat beide verenigingen met zich mee brengen ook beslist de moeite waard.
 


In zijn element


Ten slotte nog een échte karpertip, die elk voorjaar zeer goed van pas kan komen. In de lente is lokalisatie minstens zo belangrijk als voeren. Overdadig voeren is vooral in dit jaargetijde meer dan eens nefast voor goede vangsten voor jezelf en je collega-vissers. Als je ze weet te vinden, dan vang je ze!


 
Bedankt voor je tijd Mark!
Op een goed seizoen en veel succes met je werk voor het VBK!

Advertentie
Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.