Beleving

Het is 1988. Na verschillende vijvers en putjes rondom Doetinchem te hebben bevist, en niet zonder resultaat, is de lol er een beetje af. Mijn record staat op 18 pond. De grootste van de vijver op sportpark zuid. 23 pond de grootste van de bonanza vijver (jaja, toen mochten we er nog gewoon vissen ) en 24 pond van de slingevliet vijver. Niet de grootste. Dat was big mama. Later ving ik daar een vis van 26 pond, maar niet heus. Ik ving haar wel, maar de vis werd gehaakt door een ander. Dit ging als volgt.

1

18 pond van sportpark zuid

Ik had een aantal dagen voorgevoerd met zelf gedraaide trouvit boilies. Drie dagen, ’s avonds een boterhamzakje vol langs een kantje, waar weinig gevist werd. Ik zou dan die zaterdagnacht dat kantje vanaf de overzijde bevissen. 1 hengel op die voerstek en een hengel richting een overhangende takkenbos. Een bekende hangplek voor karpers.

De D.A.M. paraplu staat, de zware canvas overwrap heb ik er overheen getrokken. 2 zware stormpalen om het zware canvas doek te dragen staan aan de voorkant. Zo worden tenten niet meer gemaakt helaas. Niet te tillen, maar mits goed verankerd middels haringen, kon je met een brede lach de meest hevige stormen overleven. Geen centje pijn. De buzzerbars werden in de grond gedrukt en de “electronics” werden middels een lange kabel aangesloten op de versterker kast. Helaas heb ik geen foto hiervan. Maar ik zie het nog voor me als de dag van gisteren.

2 

23 pond van de bonanza vijver

De thermosfles ging open en de dampende koffie werd in een mok geschonken. De broodtrommel bevatte 10 snee brood. Waarschijnlijk met hagelslag. Ik at eigenlijk niks anders op brood.  Het word langzaamaan schemerig. De schemer gaat over in duisternis. De vijver ligt vlakbij een flat gebouw en rechts naast me een drukke weg. Licht genoeg dus. Ik val in slaap. Maar rond middernacht word ik weer wakker want  aan de overkant hoor ik geluiden.  Blijkbaar is er iemand gaan zitten. Wat een rare tijd om nu nog te gaan vissen. Ik sta er weinig bij stil. Ik slaap nog half. Heb de instelling van… het zal wel. En draai me om. Na een uur word ik wakker van een aantal piepen aan de overkant. Gevolgd door een keiharde aanbeet op mijn linker hengel. Ik vlieg de tent uit en grijp de hengel. Het is een vreemde beet. Ik voel rare signalen door de blank van mijn hengel komen. Een beetje schrapend, maar dan toch een bonkende top. Hij hangt! Maar er klopt iets niet. De vis hangt nu stil in het midden van de vijver. En hangt daar kopschuddend boven in de oppervlakte. Dan uit de duisternis van de overkant tussen het riet vandaan: Ehmm.. volgens mij is de vis door jou lijn gezwommen!? Huh? Oh ok? Ik heb geen idee wie het is. Ik ken eigenlijk elke karpervisser uit Doetinchem wel.

Maar goed. Ik moet handelen nu, de vis ligt meer in mijn kant dan bij hem. Dus ik roep naar de overkant of ik hem zal landen. Hij stemt er mee in, en zo trek ik de nog best grote schubkarper ook, over het netkoord. Ik wandel er mee naar de tent. De karper beland in het gras.. onthaakmatten hadden we nog nooit van gehoord. Een zaklampje in mijn mond zodat ik mijn handen vrij heb, koplampjes waren er ook nog niet, laat zien dat er twee bruine boilies naast de grote bek van de karper bungelen. Helaas hangt mijn W.S. haakje er naast. Dit betekend idd dat de mysterieuze visser aan de overkant meer geluk heeft. Ondertussen is hij om gewandeld en gearriveerd. Zo zien we dat de rigs precies in elkaar gestrengeld zijn. Ongelofelijk dit! Nog een wonder dat ik met mijn rig niet zijn haak op die manier uit de bek heb gewipt?  We stellen elkaar voor. Zijn naam is me na al die jaren ontglipt, maar wat ik nog wel van hem weet is, dat hij een goede karpervisser was die geregeld aan het Twentekanaal zat. Het beroemde Twenty canal. Waar vanuit heel Europa karpervissers hun geluk kwamen beproeven. Afijn. We onthaken de vis en stoppen hem in een bewaarzak.

3

24 pond van de slingevliet vijver

Zoals het er naar uit zag, zat hij dus precies bovenop mijn voerstek. En nog toevalliger ,… hij viste ook met trouvit boilies! Niet dat hij met een andere smaak boilie, de vis niet had gevangen, maar nu zal de vis nooit getwijfeld hebben. Ik vond het erg zuur. Als hij die nacht er niet was gaan zitten… ’s morgens na het wegen blijkt de vis ook nog eens 2 pond zwaarder dan mijn huidige PR. Hij stelt voor om met de vis op de foto te gaan. Nu, zou ik zo iets nooit doen. Ook niet als ik een vis vang op andermans hengel. Maar toen… ik vond het toen gewoon mijn vis. Mijn voorgevoerde stek, en ik had hem zo goed als gevangen ook. Hij had ook nog eens een heel dure camera. Dus de foto is erg mooi geworden. Ik houd hem alleen een beetje raar vast. ( de foto is een foto van een “papieren” foto gemaakt, dus niet zo mooi)  

Ik heb de vis nooit geclaimd. Ofwel, gezegd dat ie door mij was gevangen. Ik heb wel het verhaal verteld en zo kwam ik er achter wie de mysterieuze visser was. Zo bleek dat hij totaal niet in de buurt woonde, op doorreis was en hier gewoon ff een nachtje kwam crashen. Van slapen kwam dus niet veel, want hij streek neer op mijn voorgevoerde plek haha. Maar goed. Waar ik naar toe wil is het volgende.

4

26 pond, de mysterieuze vis foto

Een tijd later hoorde ik van de X. plas ( ik hou het ff stil, want er word nog steeds fijn gevist daar en men wil dat graag zo houden. Het is er namelijk fantastisch mooi en rustig. Midden in de natuur. )  het was alleen wel een takke eind weg. Ik was 15 en had nog geen brommer, laat staan een auto. We moesten dus, of gebracht worden, of ik moest met de fiets. Het laatste was 9 van de 10 keer de optie. Wat ik overigens geen probleem vond, want ik deed alles met de fiets. Zodoende kwam ik daar aan. De eerste indruk was overweldigend. Wat een joekel van een plas! Een grote zandafgraving. Met witte strandjes en kraakhelder water. Mijn god. Hoe moet ik hier vissen was de vraag. Gelukkig kwam ik daar al snel achter, want 90 % van de plas was diep. Het werd dus kantjes vissen.

5

Witte stranden en een platte buik

Al heel snel werden de eerste vissen gevangen en dit waren gelijk dikke twintigers . ik kon mijn geluk niet op. Ik weet het nog als de dag van gisteren. Wat een avontuur. Wat een omgeving. Prachtig.  De vissen knokten minimaal een half uur. Ze konden diep gaan en we visten toen nog met vrij slappe anderhalf ponds stokken en nylon. Fantastisch! Het vrijloop systeem met een stopper op 2 meter om het lood tegen te houden werkte daar perfect. Drie korrels mais met een stukje kurk daartussen wimpelde als een staartje vrolijk op de bodem. De molen beugel stond open, met de lijn strak in de lijnclip die bevestigd zat op de hengel. Dan de lijn in de monkeyclimber en bij een aanbeet zag je het “aapje”  op en neer klimmen. Ik ga die dingen maar weer eens aanschaffen. Prachtig om te zien. En zeer wind ongevoelig.

Monkey Climbers

Monkeyclimbers en de kabel voor de versterker

Zo werd ook mijn record aan diggelen gevangen. 28 pond. Echt een bak voor die tijd. Maar toen  kwam ook de keerzijde van het fijne van onze hobby. Dit was de eerste keer dat ik met dit fenomeen in aanraking kwam. …. Jaloezie…  iemand had rond verteld dat ik had gezegd dat ik een 30er had gevangen… ik was een leugenaar ,  fantast etc.  ik was me van geen kwaad bewust. Toch kreeg ik die naam. Jammer. Gelukkig werd hetzelfde wereldje na een week helemaal overdonderd door de vangst van mijn vismaatje Gerard. 

6

28 Pond. Mijn PR en de start van de roddels

We zaten samen op plas X aan een kant waar amper werd gevist. We zaten hier simpel weg omdat we hier vijf lijnen kwijt konden omdat we lekker samen zaten dus. Hij had toen al erg mooie dure spullen. Prachtige hengels met kurk en dure molens. Niet dat ik pruttel had, maar dat van hem was gewoon nog mooier. We hadden de hele kom vol gestrooid met onze samen gedraaide trouvit boilies. Het wachten kon beginnen. Ik weet het nog precies. Het was een schitterende voorjaars dag en Gerard had zelfs zijn blote voeten al verbrand! Na een poosje loopt 1 van zijn drie hengels af en  begint Gerard aan de dril van zijn leven. Ik ben blij dat ik er bij mocht zijn.  Na een dikke drie kwartier van geven en nemen word de vis eindelijk moe. Gerard staat boven mij op de kant en ik sta met het schepnet tot aan mijn navel in het water. Dan draait de vis op een paar meter van mij af en ik kan me niet meer beheersen. GERARD!! HET IS HEM!! … hou je bek man! Je maakt me zenuwachtig. Zegt Gerard. Gelukkig weet hij de kalmte te bewaren en loost hij één van de zwaarste karpers van dat moment uit de achterhoek  in mijn net. Euforie alom. Een high five knalt door de lucht. Wat waren we blij. Ondanks dat de vis net zo goed één van mijn boilies had kunnen pakken, was ik net zo blij voor hem als dat ik hem zelf zou hebben gevangen. En zo hoort het ook te zijn.

Gerard30

Gerard met zijn dikke dertiger...

We Hadden Dezelfde

We hadden de zelfde electronics en monkey climbers  

Waar ik naar toe wil? 

Ik hoop met dit artikel mensen te overtuigen eens goed na te denken over wat ik nu ga schrijven. Vroeger was het er al. Er werd geroddeld, maar meestal werd het wel opgelost door te praten. Aan de waterkant of in de kroeg met een biertje erbij. Er was namelijk nog geen social media. Enkel de telefoon. Daar werd natuurlijk ook wel veel mee geroddeld, maar goed. Tegenwoordig weten we elkaar prima af te zeiken op het web. Ik hoef natuurlijk geen voorbeelden te noemen, we weten allemaal wel hoe. En iedereen is de sigaar. Van jong tot oud. Voorbeelden te over. En het is jammer. Ik ben geen moraal ridder, echt niet. Ik heb me er ook wel schuldig aan gemaakt,… gemaakt, want ik heb ergens wat geleerd. Waar en hoe weet ik niet, maar ik doe het niet meer. Waarschijnlijk omdat ik nou wat ouder ben. Ondanks dat me vingers soms jeuken om wat te typen. Om ergens commentaar op te geven. Iets wat duidelijk niet klopt. Ik lees nog wel, vooral ook wat anderen te vertellen hebben. En vandaar dat ik nu ben gaan schrijven. Want ik vind het gewoon jammer. Waarom moeten mensen elkaar altijd maar afzeiken. Beledigen, uitschelden, hun gelijk doordrukken, die ze misschien niet eens hebben? Het is je mening, dat mag natuurlijk. Maar houd het netjes. Je mag heus zeggen dat je denkt dat het fake is, dat iemand lens drukt, dat iemand op een betaalwater zit, dat iemand liegt over het gewicht, dat iemand alleen maar zulke grote vissen vangt omdat ie gesponsord word…. Maar waarom zou je? Wat bereik je er mee?  Ik lees met regelmaat telkens de commentaren van de zelfde personen. Die zeiken om het zeiken. Zo’n naam bij een facebook account word bekend. Mensen krijgen een hekel aan je. Daar heb je hem ook weer met zijn negatieve gezeur. Is dat wat je wilt?

7

Dikke twintigers

Als ik echt ff wil zeuren als ik weer iets heb gezien, meld ik dit bij mijn vrienden. Even onderling op de app lekker roddelen. Wat vind je daar en daar van? Etc. maar niet meer online. Ik word er persoonlijk ook niet vrolijk van. Eerder depressief. Ik vind het veel leuker om iets positiefs te plaatsen. Een compliment. Of aanmoediging. Dan krijg je ook positieve feedback. dat is toch veel leuker als een snauw of scheldwoord?

Hoe het ook zei. Denk eerst even na voordat je weer wat gaat typen. Is het  t  waard? Van sommigen weet ik gewoon dat ze er nooit mee zullen stoppen. Dat heb ik ze gewoon op de man af gevraagd. Of ik weet gewoon dat ze dat expres doen, om de boel een beetje op te ruien. Het is hun kick, niet de mijne. 

Het ergste wat ik vind is dat, er zelfs mensen mee kappen. Ze stoppen met karpervissen omdat ze de hele mentaliteit en het jaloerse gezeik van anderen hun neusgaten uit kwam. Voorbeelden van bekende namen te over. Echt triest. 

Ik ken ook mensen die nu op grote wateren vissen. Ergens behoorlijk achteraf en anoniem. Ik kwam dus bijvoorbeeld zo iemand tegen op het niet te kraken water in mijn vorige artikel “de aanhouder verliest” hij drukte me ook op het hart mijn mond te houden over zijn aanwezigheid aldaar en al helemaal dat water en zijn stek. En dat puur en alleen zodat hij lekker voor zichzelf kan vissen. Zoals ik al schreef,  had hij er al meerdere 25 kg plus vissen gevangen, waarvan ik er persoonlijk 2 van,  voor hem op de foto zette. En  dan ook alleen maar van een afstandje, dus geen lens gedruk. Enkel en alleen de linker en rechter flank, zodat hij wist welke vis dit was. Respect voor de man. Maar hij hoeft zichzelf dan ook niet meer te “bewijzen” aangezien hij in het verleden ook al meerdere keren in de magazine’s  stond. Enorme Nederlandse “bekende” grote vissen ving. Onder andere daardoor werd ie helemaal gestoord, letterlijk en figuurlijk , door andere vissers. Hij kon niet ergens een stek opbouwen zonder dat er telkens iemand een praatje kwam maken. Of erger, zijn stek ging bevissen. In de trend van. Hij vist hier, dan zullen er wel grote vissen zwemmen. 

Denk dus na met wat je post. Het is niet volwassen. Het is ziekelijk, kinderachtig. Doe het niet. Negeer het, of zet er iets positief neer. 

8

Één en al nostalgie

En aan de waterkant hetzelfde. Het kan zijn dat men in elkaars vaarwater zit. Je zit op “mijn” stek. Tja dat kan gebeuren. We zitten met inmiddels tientallen duizenden karpervissers aan het water. Dus het zal best voorkomen dat we elkaars stek bevissen. Is het bewust, dan is dat ergerlijk, maar ik zou dan lekker ergens anders gaan zitten en nog meer mijn best doen om degene het snot voor de ogen te vissen. Als het onbewust is zou ik zelf verkassen of overleggen wat te doen op dat moment. Dat is hoe volwassen je er zelf mee omgaat. Ik ken echt ook de meest domme en gruwelijke acties die anderen mee maakten. Van pesterijen tot mishandeling aan toe. Echt belachelijk. Het is maar karpervissen mensen. Denk eens na. 


Hopelijk denken jullie na dit schrijven er een beetje anders over. Alhoewel ik zeker weet dat de diehards het toch niet zullen laten haha. Als jullie maar begrijpen wat ik bedoel en er iets mee doen. 

Hou het leuk. Het is je hobby. Het moet je ontspanning zijn. Niet je stress. Heb respect naar elkaar toe en gedraag je volwassen. Dan word het een stuk leuker!

Advertentie
Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.