De balsem voor het geloof

Het was volgens mij Jan Junge die een flavour ooit omschreef als “de balsem voor het geloof ”. Hiermee wilde hij eigenlijk aangeven dat de voedzaamheid van het aangeboden aas toch veel belangrijker is dan de toegevoegde smaakstof en dat vissers flavours qua aandeel in de vangst vaak overwaarderen. Uiteraard is dit zo, een karper herkent de basiskwaliteit van een bepaald aas vlot en komt terug op een voerstek als hij zich er goed bij voelt en anders niet. Door de jaren heen zijn er toch flavours die er als label van een bepaald aas, vooral instant, bovenuit staken. Neem bijvoorbeeld tutti frutti van Ritchworth of monster crab van Rod Hutchinson. Deze twee zijn nog altijd verkrijgbaar maar je had ook goede flavours die helaas niet meer in de handel zijn. Ik wil hier zowel een paar retro als nog op de markt zijnde toppers noemen en er eens puur vanuit de praktijkervaring (en dus zeker niet theoretisch) op ingaan.

Geoff Kemp schoot in de 80er jaren, als een van de eerste pionnen in de markt van de carpflavours, direct in de roos met Green Zing. Tim van Zanten wist ooit een compleet artikel over deze ene flavour te schrijven. De smaakstof wist zich in de begintijd van het boilievissen direct te onderscheiden. De geur kwam een beetje bij het later door veel firma,s aangeboden en succesvolle pineapple in de buurt. Vooral op wateren met voedselconcurrentie was het een karpermagneet. Ook herinner ik me dat bij Rini Groothuis in 1 van zijn boeken deze zoete flavour getest en geprezen werd. Na het rechts/links wisselen per hengel vielen de vangsten op de ex-Green Zing stek met een andere boiliesmaak tegen en nu ging de andere hengel (met Green Zing dus) weer als een speer. Zelf heb ik nooit met deze flavour gevist maar wel met de cornish ice cream van Kemp. Deze deed ook meer dan prima zijn werk. Jammer eigenlijk dat deze flavourspecialist al zo snel stopte met zijn handel want hij had er slag van. Naar laatste berichtgeving op Engelse sites schijnt CC Moore trouwens deze winter enkele originele golden oldies (waaronder Green Zing) van Geoff Kemp op de markt te herintroduceren.

Golden oldie nr 1

Soms zijn er ook firma's die een bepaalde flavour of boiliesmaak weer uit het assortiment halen. De spiceotonic van Mistral was er zo eentje die me veel karpers opgeleverd heeft en wel van Franse stuwmeren tot dressuurwateren in eigen land en alles wat er tussenin zit. Helaas is hij niet meer te vinden in de zgn. isotonic range. De bijbehorende kaneelachtige spicy dip gaf bovendien een flinke olievlek aan de oppervlakte waardoor je mooi gericht op en rondom die vlek kon voeren. De boilie met Rosehip flavour is ook een aparte knikker en nog wel steeds in hun assortiment. Ik viste deze vooral met succes op grote voerbedden als een soort “kers op de taart”. Op stuwmeren werden voerbedden van gemixt aas (partikels en verschillende soorten boilies maar geen Rosehip boilies want deze waren daarvoor te prijzig) aangelegd en alleen ons haakaas betrof een gesoakte Rosehip boilie. Ik weet zeker dat er op deze Franse wateren nooit mee gevist was maar deze aanpak liep als een speer. De karper had daar dus nooit (en ook bij ons niet want wij gebruikten ze dus alleen aan de hair) een Rosehip boilie geconsumeerd maar als we een andere boilie op de hair plaatsten dan liep het een stuk minder hard.

Golden oldie nr 2

Het ooit ter ziele gegane Nederlandse merk King Carp had een ready made die bij mij ook zeer goed werkte namelijk die met de flavour Exotic Delight. Ik herinner me dat ik op dezelfde mierzoete bol (zonder te verversen dus) maar liefst 4 karpers achter elkaar ving tijdens een instantsessie op de Binnenmaas. Dit is nu een knap lastig water maar het was toen ook al niet echt een water waar de karpers zo op de kant klommen. Deze flavour maakte op veel wateren wel degelijk het verschil want alle boilies van die firma hadden dezelfde basismix maar Exotic Delight sprong er uit.

De kers op de taart

Squidflavour was, net als bij vele anderen, mijn eerste keuze bij het draaien van vismeelboilies. Ik sprak eens met Martin Locke, de man achter het merk Solar, op een karperbeurs toen hij net met zijn “Japanese squid and octopus koi rearer”op de markt kwam. Hij wist me te overtuigen en ik nam 50 ml mee waar ik geen spijt van kreeg. Deze voor de mens zeer sterk ruikende flavour doet zijn werk ook in wat kouder water goed en overdoseren werkt niet afstotend. Op groot water goot ik gewoon een scheut pure flavour bij de hookbaits. Een vismaat kocht na het eerste succes hiermee gelijk een halve liter van dit spul. Hij viste na die tijd door drukke omstandigheden steeds minder en daardoor bleef de kostbare fles op de plank staan. Frappant genoeg werd de fles wel steeds leger maar dat kwam omdat ik, als mijn 50 ml weer eens op was, van hem steeds een vol flesje mocht aftappen.

Deze volschub is een liefhebber van visflavours

Advertentie
Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.