Dromen, durven doen! (deel 1)

Ik ben Patrick Kemble en samen met mijn vismaat Endang Hidayat zijn wij twee gepassioneerde amateur karpervissers met een droom; mee doen aan een grote karperwedstrijd en onze kwaliteiten meten aan die van andere (gerenommeerde) karpervissers.

Deze droom leek altijd onbereikbaar vanwege de gesloten inschrijvingen of toelatingseisen voor amateurs. Tot ik op een dag een artikel las van de British Carp Angling Championships. Ze gingen voor de eerste keer een open Europees kampioenschap houden; een wedstrijd van 135 uur verdeeld over 3 verschillende meren van Abbey Lakes (Heron, Fox en Wild Boar). Ondanks de open inschrijving was de deelnemerslijst nu al indrukwekkend te noemen..

Het zou een ‘challenge of a life time' worden! Naast de eer van het meedoen en mogelijk een podiumplaats, was dit een kans op de grootste cash hoofdprijs (€20.000) ooit!
 


Maar hoe pak je zoiets aan? En zouden we een sponsor kunnen vinden die ons met de wedstrijddeelname en de voorbereidingen zou kunnen helpen? Na meerdere gesprekken met onze vaste karper speciaalzaak waren we er uit; Hengelsport Utrecht was bereid om ons te sponseren. Onze droom kon nu daadwerkelijk in vervulling gaan. En opeens stonden op de deelnemerslijst van European Carp Angling Championships (ECAC) naast namen als Max Cottis / Gerrard Williams, Jamie Londors / Billy Flowers ook onze namen.
 


Abbey stek 14
 

Na weken van voorbereidingen en informatie verzamelen, was het zover. Op vrijdagavond 1 november kwamen we aan op het terrein van Abbey. De parkeerplaats stond vol met Engelse nummerborden. Voor het clubhuis was ruimte gereserveerd om je bivvy op te zetten voor de nacht. De BBQ stond aan en het bier stond op tafel. Het feest kon dus beginnen. Om 21:00 uur hadden we ons ingeschreven en waren we na een goede maaltijd onderweg naar dromenland, ongestoord door de overtrekkende hoosbuien. De volgende ochtend om 7 uur was de loting. Eerst werd de volgorde van meren geloot en daarna het steknummer van het eerste meer. Alle 29 koppels stonden buiten zenuwachtig te wachten totdat de organisator de eerste namen ging trekken. Onze namen werden zowaar als tweede getrokken. Direct na Max Cottis. Zou het iets betekenen:).
 


Via Facebook werden de vangsten bijgehouden


Endang grabbelde in de zak en trok H5. Hierdoor zouden we eerst op Heron daarna op Wild Boar en als laatste op Fox vissen. We zouden starten op Heron stek 5. Direct na trekking pakten we de volgeladen bus naar de stek. Maar Heron stek 5 was tijdelijk buiten gebruik. We waren verward, wat nu? Al snel kwamen we er achter dat het ECAC hun eigen stek nummering hadden gebruikt. ECAC stek 5, was in werkelijkheid Abbey stek 14 (14-5). De verwarring sloeg om in enthousiasme, want dit was de Shoulders stek. Genoemd naar waar de grootste karper van Abbey, het vaakst gevangen was. Na het startsignaal om 10:00 uur mochten we beginnen met peilen en vissen.

De bodem aan de linkerkant was redelijk schoon en er was een interessante plek bij een omgevallen boom helemaal in de verre hoek van de stek. Aan de rechterkant waren een aantal open plekken, die verderop naar rechts overgingen in een dik wierbed. De eerste hengel op de rechterkant ging schuin naar het midden op 2,5 meter diepte vlak voor het dikke wier begon. De tweede hengel op de rechterkant ging recht vooruit op ongeveer 4 meter van de overkant af op 5 meter diepte. Beide hengels waren uitgerust met een parachute bag. Met daarin een snowman active eight combinatie van Mainline en een snowman wicked tuna combinatie van Poseidon Baits.
 


De vallen werden gezet


Op de linkerkant hadden we de meest linker hengel dicht tegen de zijkant aan gelegd. Op ongeveer 30 meter uit de kant op een diepte van 3 meter. De hengel op de linkerkant werd uitgerust met een standaard PVA bag gevuld met een pellet-grondvoermix met daarin een KD rig met een gele plastic Korda slow sinking dumbel afgetopt met een bruine pop cell dumbel van Mainline. De rechter hengel op de linkerkant ging naar de overkant, richting de omgevallen boom. Uitgerust met een blowbag rig met een supersweet boilie van Poseidon, afgetopt met een kleine pineappple boilie van Mainline. Deze hengel werd door de te overbruggen afstand (c.a.95 meter) als singel hookbait gegooid. Na het uitgooien van de hengels, was voor ons de wedstrijd echt begonnen.
 


Uiterst precies werden de lijnen ingegooid


‘s Avonds hielden we via de Facebook pagina van het ECAC de vangsten van anderen bij. Er waren inmiddels 2 vissen gevangen, waarvan 1 boven de 25 kg. De lat was dus hoog gelegd. Om 21:00 uur doken we beiden onze slaapzak in, klaar voor wat komen zou. Tot uit het niets de hengel, die in richting van de boom lag, af ging. Ik rende naar de hengel, maar bij het aanslaan was er geen contact met de vis. Jammer! Maar we hadden kennelijk wel een goede spot gevonden! Helaas bleef het op enkele piepjes na die nacht verder stil.

De volgende ochtend werden we om 7:15 uur luid gewekt door een keiharde fluiter. Het was dezelfde hengel die eerder ook een run gaf. Ik pakte na een korte sprint de hengel en had dit keer wel direct contact met de vis. Eindelijk bingo! Ik schreeuwde naar Endang om te komen scheppen. De vis was al bij de kant toen Endang het schepnet in het water liet glijden. Maar toen schoot plotseling de haak los. Ik zakte op de grond van verbazing. Ze hebben ons gevloek waarschijnlijk tot in Nederland kunnen horen.
 


Een KD rig met een gele plastic Korda slow sinking dumbel afgetopt
met een bruine pop cell dumbel van Mainline


Na enige minuten waren we over de teleurstelling heen en was het tijd voor een nieuwe kant en klaar PVA bag, waarna de hengel snel terugging op dezelfde plek. Diezelfde middag hadden we verder geen actie meer gehad. Het werd tijd voor iets anders. Want in een tijdsbestek van 48 uur per meer heb je niet de luxe om lang te wachten totdat er iets gebeurt en zal je ook een aanbeet moeten proberen te forceren.

De snowman cell combinatie werd vervangen door een Poseidon super sweet combinatie. Ook maakten we een rig met een donkere cell pop-up boilie met daarboven een geweekte mossel van Pallatrax. We verplaatsten de hengels van de rechterkant, meer richting de omgevallen boom. Eveneens met een single hookbait. We besloten alle hengels van extra veel spodmix te voorzien en in het donker schoten we met de werppijp de nodige Poseidon en Mainline boilies. Het was ongelofelijk maar waar; op een goede stek in het meer waar de meeste vis van Abbey zit, verliep onze tweede nacht zonder ook maar één enkele piep. 
 


Het wachten kan beginnen!


Wil jij weten hoe dit spannende verhaal van Patrick Kemble en Endang Hidayat afloopt? Lees het morgen op CarpFeeling.com. Vond jij dit artikel leuk, of heb jij na aanleiding hiervan iets te vragen? Laat een reactie achter of like dit artikel.
 

Advertentie
Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.