Dromen, durven doen! (deel 2)

De volgende ochtend om 5:45 uur was ik onderweg naar het clubhuis voor onze tweede trekking. We hadden via facebook gelezen dat er op stek 6 van Wild Boar goed gevangen was, dus we wilden graag hier of hier in de buurt zitten. Onze namen werden weer als tweede geloot en ik trok stek nummer 10. Dit was recht tegenover stek 6. Al wandelend terug naar de stek, belde Endang. Hij wilde net voor het eindsignaal de hengels binnen halen, maar kreeg bij het binnen halen van de eerste hengel een run op de hengel die we verplaats hadden richting de omgevallen boom. De vis was zo sterk dat hij door een bijna dichte slip, lijn bleef nemen en in één keer het dikke wierbed in dook. Na wat trekken bleek de vis muur en muur vast te zitten. We waren nu verplicht om de marshals te bellen om de vis vanuit de boot te mogen drillen.
 


Na 15 min waren de marshals gearriveerd met een boot. Met de hengel krom in de hand stapte Endang de boot in. De marshal roeide richting het wierbed en hij maakte de lijn wier vrij. Telkens kwam de vis ietsjes los, maar zwom zich vervolgens weer vast. De druk op de lijn werd beetje bij beetje opgevoerd. Totdat er plotseling een grote tak met de lijn naar boven kwam. De vis schoot nog één keer de diepte in en nam een paar meters lijn mee. De marshal trok nog eenmaal met zijn hand aan de lijn, maar de vis was er helaas af. Waarschijnlijk had hij zijn laatste kracht gebruikt voor nog één eind duik, waardoor hij zich met succes van de haak had ontdaan. Endang keerde vol ongeloof terug naar de kant. Logisch want volgens de marshal was dit geen kleine vis en had deze vis ons vlak voor het einde van de sessie, nog in de punten kunnen brengen.
 


Het uitzicht


Maar er was geen tijd om te treuren, want we moesten door naar Wild Boar. Een nieuw meer, met nieuwe vissen en dus nieuwe kansen. Vissen is normaliter zo ontspannen, totdat je mee doet aan een wedstrijd. Dan is er een constante (wedstrijd)spanning, wat toch wat onwennig aanvoelt. Het was 8:45 uur toen we aankwamen op Wild Boar. We voelden direct de keiharde wind in ons gezicht blazen. Recht tegenover ons was een landtong, met daarnaast een grote open plek. De linkerkant van de landtong lag net buiten onze stekgrenzen en mochten we dus niet bevissen. Hierdoor waren onze opties beperkt.

We begonnen na het startsein eerst weer met peilen. De bodem was gelukkig vrij schoon, hier en daar een wierbed en op 6 meter uit de kant lag een geul van ongeveer 4 meter lang. We zouden daarin 1 hengel leggen en daarnaast twee hengels tegen en voorbij de landtong. De laatste hengel ging richting het wijd. We gebruikten hier voornamelijk Mainline active eight en Poseidon wicked tuna. Ook onze spodmix werd hier op aangepast. We wisten dat alle vissen zich in de hoek van het meer bevonden, recht voor de deur van stek 7. Maar ook dit was buiten onze stekgrenzen. Terwijl de tijd verstreek, zagen we hoe op stek 7 de ene na de andere vis werd binnen gehaald of verspeeld. Het is ontzettend frustrerend te weten waar de vis zit, terwijl je er niet mag vissen.
 


Endang Hidayat met een prachtige spiegel


Die avond en nacht bleef het stil. De volgende ochtend baalden we als een stekker en probeerde we te achterhalen wat we anders konden doen. Tot opeens de hengel die net voorbij de landtong lag een piep gaf. Langzaam gingen de piepjes over in een lange fluiter. Eindelijk een run. Ik sprong uit mijn slaapzak en pakte de hengel. Ik had direct contact met de vis en kon snel lijn binnen halen. Maar voelde de vis over en door de diepe geul zwemmen. De schrapende trilling van de lijn langs de geulrand maakte mij zenuwachtig. Als de lijn maar niet knapt. Endang stond al klaar met het schepnet en hij kon de vis in één keer scheppen. Bingo, de eerste vis gevangen op de Poseidon wicked tuna en de kop was er eindelijk af! De vis ging de drijfzak in en werd kort daarna door de marshals gewogen op 11kg. Klein van formaat, maar wij waren er niet minder blij om. En omdat alleen stek 7 vis had gevangen waren wij met deze vis voorlopig tweede op Wild Boar en dus back in the game!
 


De vis moest gehaald worden


Maar onze tweede plek met één 11kg vis was flinterdun. We moesten iets doen. We besloten een gok te nemen en de punt van de landtong van 2,5 kg Poseidon boilies en 1 emmer spodmix te voorzien. Hopelijk werden hierdoor de vissen in de verre hoek geactiveerd om onze kant op te komen. We begonnen het voeren aan het begin van de middag, zodat we daarna zo lang mogelijk rust op de stek zouden hebben. Net toen de nacht viel, werden we wederom luid gewekt door een keiharde fluiter uit mijn ACE i3. Het was wederom de hengel die vlak langs de landtong lag, dit keer op de active eight van Mainline. Kennelijk had onze gok gewerkt, want niet snel daarna stond ik met een kromme hengel in mijn handen. En na een korte dril, had ik wederom een mooie spiegel karper van 9 kg in mijn handen.
 


Een eindresultaat om trots op te zijn


We lagen net weer warm in onze slaapzak toen ook de delkim van Endang ging. Het was de hengel die op het wijd lag, die er deze keer als een speer vandoor ging. De Poseidon boilies vallen kennelijk in de smaak. De vis pakte snel meters, maar die werden door Endang snel en kundig weer teruggewonnen. Ook deze vis werd in het bijzijn van de marshals gewogen (10kg) en gefotografeerd. Dit ging lekker, zou het zo doorgaan? Maar toen hoorde we ook een delkim van onze overburen op stek 6. We moesten er wel voor zorgen dat we onze tweede plek niet zouden weggeven. Uiteindelijk was het na 50 min slapen al weer 4:30u. En konden we beginnen aan de tweede opruimsessie in het donkerst van de nacht. Eerlijk gezegd maakt het continu verkassen naar een ander stek in het aardedonker en in de stromende regen deze wedstrijd loodzwaar. Ik was net voor 7.00 uur terug van de derde loting en had Fox 3 getrokken. Ook wisten we dat er op Wild Boar niets meer gevangen was. Wij hadden onze tweede plaats dus behouden.
 


De eerste is binnen!


Aangekomen op Fox waren de vorige deelnemers nog aan het opruimen. Ze hadden niets gevangen en zelfs geen piepje gehad. Deze stek zou dus wederom een uitdaging worden. Enerzijds door laag overhangende spanningskabels wat gooien naar rechts lastig zou maken, en anderzijds door het dikke wier rondom de stek. Tijdens het peilen werd duidelijk dat het wier nog erger was dan we dachten. De gehele stek lag er van links tot rechts vol mee. Er waren een paar kleine open plekken links, net op de stekgrens. En één open plek direct rechts aan de kant. En ook vonden we één kleine open plek direct onder de stroomkabels. We begonnen voorzichtig met spodden op de open plekken aan de linkerkant. Op de rechterkant voerden we niet. Hier zouden we alleen PVA bags gebruiken. Onder andere omdat de open plek onder de stroomkabels lastig met een spod te bereiken was. Je kon namelijk tijdens het werpen de overhangende stroomkabels raken. Wat uiteindelijk ook tot tweemaal toe gebeurd was. Hier zagen we dus snel vanaf.
 


Simpel maar doeltreffend


Vanwege de kreeftjes die binnen no-time je boilies aanvraten, kozen we op Fox voor slowsinking snowman combinaties met verschillende kleuren plastic popup’s. Daarnaast gebruikten we extra veel pellets in de PVA bags aangezien kreeftjes niet graag over hun eigen voedsel lopen. De pellets beschermden dus in feite het haakaas. De hengels zouden we minimaal 20 uur laten liggen, zodat er op de enige open plekken, die er waren, maximale rust zou zijn. Helaas was er weer een nacht voorbij gegaan zonder ook maar 1 enkele piep. Na een snelle check van de ECAC facebook, bleek dat niemand die avond iets gevangen had. Een schrale troost. En gelukkig hebben we nog een kans! Toen we donderdagochtend de hengels naar binnen haalden merkten we dat ondanks onze maatregelen zelfs het plastic imitatie aas door de kreeften was aangevreten. We hadden op Fox nog steeds geen vis gevangen. Dus het was wederom tijd voor een gok. Het spodden op de linkerkant werd opgevoerd en alle hengels werden in het donker met de werppijp van Poseidon wicked tuna en super sweet boilies voorzien.
 


Een resultaat om trots op te zijn


De laatste nacht viel en we hoopten op succes in de nacht door onze gok. Maar om 5:30 uur werden we beiden wakker en keken elkaar van onder onze brolly bedroefd aan. Wederom geen actie gehad. We hadden nog 1,5 uur te gaan. Zou het op het laatste moment nog gebeuren? Inmiddels kwam het met bakken uit de hemel en tikten de minuten weg. Voor we het wisten was het 7.00 uur De hoorn klonk en de wedstrijd was voorbij. Doorweekt en teleurgesteld schudden we elkaar de hand. Het was een goede wedstrijd. Helaas hadden we niets meer gevangen, maar we waren toch ook blij met het resultaat en de ervaring die wij hier hadden opgedaan. De regen en kou kon ons niet meer deren. Onze droom was anders gelopen dan gedacht, maar veel belangrijker, hij was werkelijkheid geworden. Het was een zware wedstrijd, waarvoor wij keihard hadden gestreden. Met als eindresultaat een 13de plek (van de 29), om trots op te zijn. Onze volgende droom gaat wellicht over een top 3 plek of misschien zelfs wel een WK. Dromen mag altijd! Onze dank gaat uit naar Hengelsport Utrecht.
 


De prijs van 20.000 euro


Vond jij dit artikel leuk, of heb jij na aanleiding hiervan iets te vragen? Laat een reactie achter of like dit artikel.

 

 

Advertentie
Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.