Frankrijk: meer dan alleen grote karpers

Veelal zijn de verhalen over Frankrijk allemaal hetzelfde, ik kwam, ik zag en ving een paar biggen. Frankrijk is meer voor mij. Ik hou van de levens stijl, en ook de Fransen zelf. Het helpt misschien dat ik Frans spreek maar over het algemeen zijn de Fransen warme en gastvrije mensen. Natuurlijk helpt het als ze toevallig ook nog op karper vissen dan is het helemaal top.
 


Afgelopen Oktober had ik een sessie gepland op Domaine de Pimprez in Frankrijk. De sessie liep als een trein en voor ik het wist was de week alweer bijna over. De eigenaar van het domein kwam langs om te vragen hoe het ging en al snel zaten we halverwege een fles Pastis en werden de problemen van de wereld besproken. Niet veel later werd ik uitgenodigd voor een vidange bij de lokale viskweker. Twee dagen later begint me telefoon om half 5 in de ochtend een 'wakker word' signaal te geven. Enigszins verbaasd kijk ik naar buiten. Het is nog donker en best koud. Na een snelle bak koffie loop ik naar het clubhuis en wordt begroet door een mengeling van mensen, oud en jong, Nederlands, Frans en Belgisch. Na een croissant en kop koffie gaan we op weg naar een wir war van kleine wegen en bospaadjes. In de ochtendgloren komen we aan bij het af te vissen meer. Nog meer mensen komen aan. Het afvissen van een meer is echt een sociale bezigheid. 
 


De afnetting


Voor dat ik het weet sta ik tot me middel in het water en hang met me vlieggewicht aan het touw. Iedereen draagt ze steentje bij en na twee trekken van het net zit er al aardig wat vis in de vrachtwagen. Een Franse koffie break met een heerlijke lokale specialiteiten. Na nog twee trekken zat het afvissen erop. Terug naar het Domaine de Pimprez met de nieuwe aanwinsten voor de meren. 
 


60 jaar en spreekt een beetje Engels...


Na het uitzetten van de karper, snoek en baars is het tijd om een hapje te gaan eten. Een heerlijk koud buffet staat voor ons klaar, aangevuld met een flesje bubbels. Na het eten word ik uitgenodigd om mee te gaan op een jachtpartij de volgende dag. Ik vond het een hele eer en accepteerde de uitnodiging. In de vroege ochtend werd ik meegenomen door een 60 jarige fransman die een beetje engels sprak. Gehoorzaam volg ik alle aanwijzingen op (ja hij had een groot geweer bij zich) en word langzaam op de hoogte gebracht van de gebruiken en wat wel en niet te doen. 
 


Na een uur begint mijn aandacht een beetje te verslappen, ik zit tegen een boom aan en langzaam doezel ik een beetje weg. "KABANG KABANG"!! Ik schrik me eigen helemaal het lazarus en flikker van ellende een greppel in. De Fransman ligt helemaal in een deuk en maakte me duidelijk dat ik wakker moest blijven. Gedurende de dag word er wat groot wild geschoten en natuurlijk wordt dit alles afgesloten met een heerlijke maaltijd. De Fransman verteld in geur en kleur wat hij had gedaan en de anderen liggen in een deuk. De man blijkt jarig te zijn. De taart en de kaarsjes komen tevoorschijn. Cadeau’s worden uitgewisseld het bleef nog lang onrustig in het kleine Pimprez. Bij het afscheid bedank ik de gastheren voor deze ervaring. Als ik naderhand in me tentje lig, denk ik bij mezelf ja, Frankrijk is meer dan vissen alleen.  



Tekst & Fotografie: Marc Westenberg

Advertentie
Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.