Het januari offensief (deel 2)

(Deel 1 van 'het januari offensief' gemist? Lees het artikel hier terug)

De rietkraag hengel is inmiddels alweer netjes op dezelfde plaats gedropt en ook de obstakel hengel heb ik opnieuw uitgevaren. Genietend van een bakkie koffie en een broodje hagelslag tuur ik over het water. Wat is onze hobby toch mooi! De zon laat zich sporadisch zien, maar in de verte zie ik enkele donkere wolken naderen. Buienradar bevestigt mijn verwachting dat het binnen niet al te lange periode wel eens flink kan gaan hagelen.

Niet veel later begint het inderdaad flink te hagelen en de stek verandert in een grote moddervlakte! De rest van de ochtend blijft het stil, maar het blijft hagelen. Ik bedenk me dat de grote hoeveelheid hagel voor de vangsten niet al te best is, het water krijgt immers flink op zijn donder deze ochtend. Gelukkig is er voor de namiddag meer zon voorspeld en ik hoop nog voordat ik de nacht in ga een aanbeet te forceren. De rest van de ochtend en in het begin van de middag blijft het inderdaad stil, de vis is duidelijk niet aan het azen.


Wat is onze hobby toch mooi!

Ik draai mijn hengels wederom binnen, maar verander niet van tactiek. Ik heb er vertrouwen in dat de aasperiode nog moet komen en dus drop ik mijn rigs met een verse aaspresentatie op precies dezelfde stekken. Om 15.00 uur ben ik weer aan het vissen en dit keer hoef ik duidelijk minder lang te wachten, een half uur later krijg ik een typisch trage winter aanbeet van de rietkraag stek. Ik rijk mijn hand naar het kurk en vervolgens sta ik duidelijk een karper te drillen. De spiegels vliegen tijdens de dril zo nu en dan door mijn hoofd, zou het er één zijn? Na een kwartier ligt er geen spiegel maar een mooie, donker gekleurde schubkarper op de mat van een kilo of zeven. Ik schiet enkele foto’s en geef de winterschub snel zijn vrijheid weer terug. Ik leg de hengel weer op scherp en ondertussen is het tijd voor een hapje warm eten!

Het begint ondertussen alweer donker te worden en ik besluit een vers bakkie koffie te zetten. Ik heb niets te klagen, ik geniet van elk moment en heb nog voordat ik de nacht in ga al twee mooie wintervissen gevangen. Het bakkie koffie smaakt zoals altijd aan de waterkant vele malen beter dan thuis en het is ondertussen alweer pikkedonker. Ik besluit om op tijd mijn slaapzak in te duiken want het is immers flink aan het afkoelen en vannacht is vorst aan de grond voorspeld. Om 23.00 uur gilt mijn ontvanger het uit; een volle fluiter van de obstakelstek. Ik vlieg mijn slaapzak uit en met mijn voeten half in me laarzen probeer ik de vis bij de obstakels vandaan te houden. Wanneer de vis vrij is van het obstakel dril ik de vis relaxed richting de rand van mijn net en al vrij snel zie ik dat er wederom eenzelfde slag schubkarper totaal uitgeput in mijn net aan het bijkomen is. Ik onthaak de vis in het net en laat de vis even op adem komen, ondertussen vaar ik de hengel snel weer richting het obstakel. In de winter hebben de vissen hier korte maar felle aasperioden en om hiervan te profiteren is het noodzakelijk om de hengel direct weer uit te varen naar de stek. Op deze manier hoop ik snel weer een aanbeet te forceren. In het donker maak ik enkele gave foto’s en zet de schub weer terug. De volgende ochtend word ik tijdens de schemering wakker gemaakt door grote hagelstenen die een orkaan van geluid op het doek van mijn brolly produceren. Tijd om een bakkie koffie te zetten en een broodje te eten. Nadat ik de laatste slok koffie naar binnen werk en de laatste hagelstenen uit de lucht komen krijst mijn beetmelder het opnieuw uit. Ik spring uit mijn brolly richting de hengel die langs de rietkraag ligt. Ik heb al vrij snel door dat het om een betere vis gaat, de vis laat mijn spoel flink draaien en neemt tientallen meters lijn. Gelukkig zwemt de vis naar het open water toe dus dat moet geen al te groot probleem zijn.


Ik maak enkele foto's en zet de schub weer terug

Minuten gaan er voorbij en langzaam maar zeker begin ik de strijd te winnen en komt de vis dichterbij. De laatste meters voor de kant is het altijd opletten op deze stek. Op diverse plaatsen langs de oever staan er onder het wateroppervlak enkele houten paaltjes die je niet kunt zien. Het is dan ook noodzakelijk om de vis een paar meter uit de kant te scheppen zodat deze niet in de paaltjes terecht kan komen. Wederom gaan er een paar minuten voorbij en dan uit het niets zie ik een grote gele vlek onder de oppervlakte verschijnen. Ik kijk nog eens goed en als de vis zich beter laat zien zie ik direct dat het om een grote spiegel gaat. Ik mag deze vis niet verspelen, maar op het moment dat ik dit tegen mijzelf zeg neemt de vis wederom een aantal meter lijn en verdwijnt de diepte weer in. Minuten gaan er voorbij als de dikke spiegel eindelijk met zijn bek aan de oppervlakte verschijnt en zich over wil geven. Met mijn rechterhand pak ik de steel van het net en langzaam wordt de afstand tussen de vis en het net kleiner! Maar dan (je voelt het noodlot al aankomen) op ongeveer vijftig centimeter van het net, rolt deze brute spiegel nog één keer om zijn as voor een laatste vluchtpoging en valt de druk van de lijn. De vis verdwijnt in de diepte en ik ben hem kwijt. Balend als een stekker loop ik verslagen en zeer teleurgesteld terug richting mijn brolly. De volgende minuten verlopen stil en ik zit op mijn stretcher wat voor me uit te kijken. Ik besef nu dat ik te voorzichtig ben geweest tijdens de dril. De rest van de ochtend verloopt stil en om 10.00 uur besluit ik langzaam in te pakken om vervolgens teleurgesteld huiswaarts te keren. Het was maar vijftig centimeter…

Het is ondertussen donderdagavond, de avond na het verspelen van de mooie spiegel. De teleurstelling is ondertussen al ietsje minder geworden omdat ik evengoed drie mooie vissen heb weten te vangen, maar evengoed voert de teleurstelling nog steeds de boventoon. Ik besluit om de stek de volgende dag met rust te laten en om zaterdag en zondag mijn dagelijkse voerrondes weer op te pakken. De planning is om maandag weer een nachtje te gaan vissen. Waarschijnlijk zal dit het laatste nachtje worden in januari dus zal ik er alles aan doen de teleurstelling van vorige sessie goed te maken. Het weer is ondertussen niet veranderd; winterse buien afgewisseld met zonnige perioden voeren nog steeds de boventoon en de temperatuur is zelfs nog ietsjes gedaald.

Zaterdagmiddag om een uur of vier loop ik tijdens mijn voerronde weer langs het water. Wederom weet ik enkele vissen te spotten langs de rietkraag, het is duidelijk dat deze stek een echte holding is gedurende de koudere perioden. Ik verspreid twee schepjes boilies langs de rietkraag om vervolgens verder te lopen naar de obstakelstek waar ik ook wat voer te water laat. De sessie van aanstaande maandag spookt al de hele dag door me hoofd en ik besluit om zondag wederom wat te voeren. Na de voerronde van zondag maak ik direct weer mijn rigs klaar en laad ik de auto in. Maandagochtend gaat de wekker wederom om 05.00 uur en wil ik zo snel mogelijk aan het water zijn. Het vertrouwen is hoog, de motivatie misschien nog hoger. Ik weet het zeker, morgen ga ik knallen...

Tot zover het tweede deel van 'het januari offensief'. Volgende week lees je in het derde en laatste deel of het Wesley lukt revanche te nemen.

Advertentie
Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.