I can’t get no… satisfaction!!

Gewoon omdat het in het Engels lekkerder klinkt! Satisfaction… Uitgesproken door een vrouwelijke zucht. Hoe graag ik ook lekker blijf satisfactionen in dit artikel staat het in de Nederlandse volksmond gewoon bekend als ‘voldoening’. Een term die in het karpervissen vaak gebruikt wordt om aan te geven hoe tevreden je met een vangst of sessie bent. Over het algemeen haal ik mijn voldoening uit een vangst waar ik zelf de puzzelstukjes bij elkaar heb kunnen leggen. Het is al weer twee of drie jaar geleden dat ik met Daniel een vierdaagse sessie maakte waarbij de puzzelstukjes pas op de vierde dag op de juiste plek gelegd werden. Uiteindelijk pakten we zeiknat in en vingen we slechts 1 vis. Toch was de voldoening zelden zo groot omdat we voor deze vis alles uit de kast getrokken hebben. Dit jaar zijn we voor de herkansing gegaan in het noorden van Nederland!

Zaterdag kijk ik mijn baas nog even lief aan of ik een uurtje eerder weg kan voor een weekendsessie. Dat gaat natuurlijk altijd makkelijker als je in een hengelsportzaak werkt. Voordat hij zijn zin heeft afgemaakt (thanks Tromp!) gris ik nog wat spulletjes bij elkaar uit de schappen en vertrek ik richting de volgestouwde auto. Ma is gecharterd voor een lekkere maaltijd (ma bedankt!) en pa heeft ’s middags de tank al volgegooid (thanks pa!). Volgens mij duurt het ritje van Arnhem naar het noorden heel wat korter dan toegestaan en ik ben dus mooi op tijd aan het water. Nou ja, Daniël had me al gewaarschuwd dat het nog een stukje lopen was. Ongeveer 30 minuten later laad ik de trolly af aan een prachtige zandafgraving in de middle of nowhere. We hebben totaal geen idee of er karper zwemt dus het weekend zal een grote verassing worden. Daniel heeft zijn hengels al op de stekken liggen en omdat het al bijna donker wordt heeft hij potentiële stekjes voor mij gemarkeerd. Op het moment dat er van de zon aan de evenaar nog weinig over is trekken Daniel en ik een pilsje los en proosten op een mooie vangst. Beiden zijn we compleet gesloopt dus we ploffen direct na het blikkie neer op de stretchers.

Bij het eerste ochtendgloren sta ik naast mijn plu en besef dat het hier wel eens minder ‘carpy’ kan zijn dan het er uit ziet. Op een enkele piep her en der na is er weinig teken van leven. Ik wil nog even gaan liggen maar kan al snel weer van mijn stretcher afkomen door een terugzakker die even lijkt uit te slaan naar een run. Echter voor ik bij de hengel ben is er niets meer van de actie over en sla dus ook een gat in de lucht. Daniel is nu ook wakker en we besluiten een flinke verkenningstocht over het water te maken om te zien of er enig teken van leven te bespeuren valt. Een deel van de hengels varen we uit op nieuwe stekken en de rest verversen we om er zeker van te zijn dat alles weer op scherp ligt. Ik kan het niet laten om toch nog een rondje met de boot over het water te maken en kom na ruim een half uur roeien een beetje moedeloos terug. Op wat baars en voorn na geen enkel teken van grote vis in deze kraakheldere put. Zitten we hier wel goed?


Een Takken eind lopen


Tegen een uur of 12 stel ik een beetje grappend voor dat we ook naar een van mijn thuiswateren in Arnhem kunnen rijden om daar ons geluk voor de 2e en laatste nacht te beproeven. “Nou daar ben ik gek genoeg voor hoor, ik heb wel gekkere dingen gedaan” is het antwoord van Daniel. Lui als ik ben heb ik weinig zin om met alle spullen weer een takkeneind te lopen om vervolgens anderhalf uur richting Arnhem te rijden en alles weer uit te pakken. Toch weet ik dat de kans op vis daar groter is dan op deze vergeten plas. Na een uurtje dubben hakken Daniël en ik de knoop door en gaan we van de ‘chillstand’ in de ‘verkasstand’. Als een stel idioten rammen we de trolly’s weer vol, sjokken het hele eind weer terug, scoren een broodje bij het plaatselijke café en trappen vervolgens de auto’s aan richting Arnhem. Op een snoekvisser na is ‘ons’ kanaaltje vrij en kunnen we neerploffen waar we willen. We besluiten een centrale plek te kiezen waar we met 2 man toch enigszins onze hengels verspreid kwijt kunnen. Ook nu staat alles weer redelijk vlot op zijn plek en hebben we eindelijk tijd voor een welverdiend bakkie pleur. Met Daniël valt er altijd genoeg te ouwehoeren. Hij heeft zijn zaakjes goed voor elkaar en heeft vaak een uitgesproken mening over tactieken, onderlijnen en aas. Vooral de “hinged stiff rig” ziet er erg gemeen uit en zal ik zeker op bepaalde wateren een kans gaan geven (op de website van Korda wordt deze rig overigens uitgebreid beschreven in een van hun filmpjes). Deze multitasker eerste klas maakt ondertussen ook nog het eten klaar en voorziet me van koffie.

Toch blijft het angstvallig stil en omdat deze stek zich de laatste tijd vooral overdag bewezen heeft ga ik me een beetje zorgen maken. Tegen Daniël blijf ik bluffen dat we sowieso vis gaan vangen en dat de eerste run voor hem is. Die eerste run, voor zover dat een run te noemen was, komt pas ’s ochtends vroeg als we ons langzaam opmaken om in te pakken. Daniël snelt zich naar de hengel maar de actie is alweer weg. Aan de lijn te zien lijkt er nog wel wat te gebeuren dus wordt er toch een poging gedaan contact te maken met het ‘ding’ aan de andere kant van de lijn. Wederom geen vis gehaakt en gooien enigszins verslagen de hengel terug op de stek. Wel zien we steeds meer activiteit op het water en we hopen dus op een herkansing. Omdat ik ’s middags weer moet werken zit er voor mij niets anders op dan mijn spullen op te ruimen en richting douche te vertrekken. Daniël raapt ook zijn spullen bij elkaar en gaat nog een rondje struinen. We geven elkaar een hand en besluiten het volgend jaar over te doen.
 


Een Daniel Takken eind lopen


Eenmaal op werk stuur ik Daniël een berichtje of hij de sessie nog heeft kunnen redden. Hij heeft een aantal vissen kunnen vinden maar kon geen aanbeten forceren. Ondanks dat er geen vis op de kant gekomen is heb ik lang kunnen nagenieten van deze sessie. Goed weer, goed gezelschap en de ongedwongen manier van karpers achter de schubben zitten zijn genoeg ingrediënten voor een berg voldoening. Of liever ‘satisfaction…’. Vissen zoals het bedoeld is volgens mij, die karpers komen volgende keer wel. 

Auteur: Tijmen van der Sande

Advertentie
Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.