Kleine details, grote gevolgen! (deel 1)

Er zijn van die sessies waarin kleine details en aanpassingen het verschil maken. Zo waren Pieter en ik vorig jaar tijdens het paasweekend te gast op een privé domein met verschillende wateren. Een domein waar je toen alleen op uitnodiging kon komen vissen. We wisten dat er een aantal zeer mooie en grote vissen zwommen en de uitnodiging om er te komen vissen, konden we goed combineren met een lange fotoshoot voor onze nieuwe Strategy producten.


Werk en hobby zijn soms goed te combineren! ;)

Pieter was al twee dagen eerder aan het water en had plaats genomen aan de grote put. Ik neem de kleine put voor mijn rekening en Pieter zou alvast een paar keer per dag voeren voor mij. Ideaal, want de vissen zijn deze wijze van frequent voeren vast niet gewend. Iedere keer is er iets te vinden en vaak duurt het niet lang voordat ze dit in de smiezen hebben en geregeld over de stekken schuiven!

Pedro had overigens werkelijk een droomstart, want met twee keer 25kg+ binnen 24 uur kon zijn sessie natuurlijk niet meer stuk. Zijn verslag van deze fantastische droomsessie is in twee delen terug te lezen op de Strategy site. Bekijk hiervoor deel 1 en deel 2.

Bij aankomst schud ik Pieter de hand en feliciteer ik hem met zijn fantastische vangsten. Ik mag de tweede vijftiger voor hem fotograferen! Wat een mega bak zeg. Na de shoot, sta ik natuurlijk te popelen om zelf te vissen.

Pieter heeft de buit binnen!
Pieter heeft de buit binnen!

Het putje waar ik aan de slag ga is op dat moment kraakhelder. Met gemak kun je hier op meer dan 3 meter diep je aas en lood zien liggen. Deze omstandigheden zijn vaak lastig. De vissen zijn op hun hoede, zien eerder of er iets niet in de haak is. Voor mij dus cruciaal om in ieder geval onze presentatie zo goed mogelijk te camoufleren, zodat die mooi wegvalt tegen de bodem. Aan de andere kant biedt het heldere water ook weer goede mogelijkheden om te zien wat er daadwerkelijk gebeurt met het aas en mijn laatste meter. Iets wat je eigenlijk goed kunt en moet uitbuiten!

Kleine details, grote gevolgen?
Kleine details, grote gevolgen?

Nadat ik de spullen op de stek heb geïnstalleerd, is het de hoogste tijd om een rondje over het water te varen. Het midden is eigenlijk niets meer dan een kale vlakte met hier en daar wat plantengroei. De kanten zijn echter zeer interessant. Omgevallen bomen, takken, steenstort en andere obstakels.

Voorzichtig en behoedzaam peddel ik alle kanten af en constateer ik dat op de meeste plekken al het voer weg is. Dat belooft wat, want Pieter heeft een paar uur daarvoor nog gevoerd! Dit zijn de plekken waar ik ga starten. De stekken waar nog wel wat voer ligt, laat ik voorlopig links liggen, maar blijf ik wel onderhouden.

Pieter had de stekken dagelijks meerdere keren aangevoerd
Pieter had de stekken dagelijks meerdere keren aangevoerd

Gezien het grote aantal obstakels op de bodem en omdat ik mijn hengels verspreid tegen de overkant aan wil vissen, besluit ik om polyballen te gebruiken. Vanaf het lood loopt de fluoro carbon voorslag recht naar boven tot de poly bal. De hoofdlijnen lopen zo door de bovenste waterlaag in plaats van over de bodem terug naar de hengels en dit zorgt voor veel minder lijndruk. Grote polyballen vragen ook om een flink loodgewicht.

Met de grote polyballen blijven de hoofdlijnen hoog in het waterMet de grote polyballen blijven de hoofdlijnen hoog in het water

Wartelloden of stenen van zo’n 200 tot 300 gram zijn noodzakelijk om ervoor te zorgen dat het lood/de steen bij een flinke kabbel niet opgetild wordt door de poly bal en hierdoor af gaat drijven. Voordeel van deze grote ballen is dat de vis bij een aanbeet door de opwaartse druk van het piepschuim vaak geen run neemt, maar recht onder de poly bal blijft draaien. Zo vliegen ze dus niet de obstakels in en is de kans op een succesvolle dril vele malen groter.

Aandacht voor subtiele rigs die mooi tegen de bodem wegvallenAandacht voor subtiele rigs die mooi tegen de bodem wegvallen

Qua rigs maak ik gebruik van de soepele Stamina braid die qua kleur mooi wegvalt tegen de bodem. Ook het lood match ik met de bodemkleur, in dit heldere water wil ik namelijk niets aan het toeval over laten. De haak moet sterk zijn met al die obstakels, dus de Super Snag is voor mij een logische keuze. Dit is een dikdradige kortstelige haak met een naar binnen staande haakpunt. Een buffel van een haak, maar hij prikt dus minder snel als een haak met een rechte punt. Daarom vind ik het noodzakelijk om de haaksteel te verlengen met een line aligner. Dit bevordert het goed en snel indraaien van de haak.


De snowman doet zijn werk!

Ik besluit om met een snowman presentatie te starten, gemaakt van een halve zinker en een halve pop-up. Niets speciaals natuurlijk, maar gewoon simpel en meestal goed werkend. Onder de snowman knijp ik nog een flinke loodhagel op de hair, hierdoor staat de snowman wat beter rechtop. Dit komt de inhaking ten goede en de overgelode snowman zakt na de opname ook sneller naar de onderkant van de bek. Iets waar ik ook voorstander van ben.

Eén van mijn favoriete presentaties!

Tot zover het eerste deel van dit artikel. Komende zaterdag lees je hoe het Saron verder vergaat tijdens deze sessie.

Advertentie
Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.