Locatie, aas en dressuur

De strijd tegen dressuur levert veel vraagtekens op. Logische basiskennis, over de omvang en bezetting van een water en de hoeveelheid natuurlijk voedsel, vormt maar een klein stukje informatie voor het oplossen van de puzzel. Met als doelstelling het juiste aas op de juiste locatie te plaatsen start een moeizame zoektocht waarin je vaak voor veel verrassingen komt te staan.

Twee op het oog dezelfde wateren kunnen een totaal verschillende aanpak nodig hebben. Zo zijn er wateren waar de karpers bepaalde hotspots van weleer links laten liggen en op andere plaatsen gevangen worden. Elders wordt de vis maar steeds op dezelfde plek gevangen, pogingen op andere stekken ten spijt.  Door schade en schande moet je op dressuurwater wijs zien te worden. Om de zaak nog meer complex te maken wil ik een water noemen waar jaar in jaar uit de vis op 2 hotspots gevangen werd. Dit was een ideaal water om samen te bevissen, uiteraard allebei op een hotspot. Op een gegeven moment bleef de ene stek op zijn oude nivo en de andere stek was zo dood als een pier. Alles op aasgebied hebben we uit de kast gehaald op die laatste stek maar het resultaat bleef nul komma nul. Wie er een verklaring voor heeft mag het zeggen.  
 


Op meerdere moeilijke cultuurwateren kan ik bij aanvang van het visseizoen in maart met regelmaat scoren op een stevig geflavourde zoete knikker. In het koude water kan een sterk flavoursignaal de vis over de streep trekken. Na een passieve winter lijkt de karper soms tijdelijk zijn geheugen kwijt te zijn. Bij hogere watertemperaturen kan zo,n boilie de “kiss of death” betekenen. De gedresseerde karper heeft argwaan en laat hem liggen. Toch zijn er wateren waar ze maar in dezelfde simpele boilies blijven trappen. De ene karper is de andere niet maar ook de ene karperpopulatie is de andere niet.
 


Na een aanbeet direct in de belly boat stappen was hier succesvol


Op een bepaald dressuurwater was de exacte locatie de belangrijkste factor om succes te hebben. Als we daar zaten dan kwamen er soms lokale karpercracks buurten die het water kenden als hun broekzak. Die gasten hadden zoveel energie in die put gestoken dat ze qua dressuur hier alle ins and outs kenden. Vaak wisten we ze over te halen om voor een biertje de hengels voor ons uit te varen. Het kwam hier zonder dollen echt aan op minder dan de vierkante meter. Ze keken vanuit de rubberboot in het heldere water op de bodem en waren dan per hengel wel even bezig om de rig exact goed te leggen. Vaak knalden dan je beide hengels in het donker af. Als we zelf in de rubberboot stapten dan gingen we meestal letterlijk de boot in.
 


Ook hier is het uitkijken geblazen


Op een zeer lastig ander water, met een klein bestand van zo,n 20 knappe karpers, startte ik met een flinke serie blanks. Mijn vismaat had hier echter een vliegende start. De eerste keer dat we daar kwamen stond het helemaal vol met tenten op een klein hoekje na en daar namen we toch maar plaats. Niemand ving die nacht wat behalve mijn maat. Twee dikke spiegels van 26 en 27 pond sneuvelden op zijn ongeflavourde vismeelknikkers. Door dit onverwachts snelle succes was hij 3 dagen later alweer present met 2 andere gasten. Ik moest door werk helaas verstek laten gaan. Eindresultaat; wederom ving niemand behalve m,n maat en dit keer zelfs 3 stuks waaronder een schub van 95 centimeters. Zo had hij in 2 sessies een kwart van de populatie op de kant gekregen, echt ongekend. De ongeflavourde boilies waren, in combinatie met zeer goed visweer, even zeer effectief maar het waren geen toverballen want de eerstvolgende 10 sessies eindigden bij hem met een blanco score. Mijn eerste succes daar kwam toen ik de tactiek van de uitgewasemde boilies ging hanteren. Nadat de boilies 3 dagen in een emmer water van de betreffende plas gestaan hadden, werden ze door de zeer sluwe karpers waarschijnlijk als veilig beschouwd.
 


Nog een link dressuurhoekje waar ze graag vertoeven


Toch maakte ik op een ander hondsmoeilijk water ook het tegenovergestelde mee. Een van de scopex druipende pop up op een handje hennep was namelijk het enige waarmee ik hier vis op de kant kreeg. Zo blijft het op dressuurwater vaak een raadselachtige moeizame zoektocht waarbij je per water via doorzetten en experimenteren de sleutel tot het succes moet zien te vinden.

 

Advertentie
Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.