Ritchie McDonald

Ritchie McDonald en Rod Hutchinson waren mijn eerste karperhelden. Rod is nog altijd bekend door z'n aasfirma en artikelen in de bladen. Ritchie is echter al zo'n 18 jaar van het toneel verdwenen en alleen bij de oudere karpervissers zal zijn naam nog een belletje doen rinkelen.


Voor de jongere karpervissers volgt hier een stukje geschiedenis over deze ooit zeer getalenteerde karpervisser; Ritchie was een echte no nonsense visser die recht op zijn doel af ging. Met zijn enorme doorzettingsvermogen wist hij vaak zijn doelstelling te bereiken. Deze doelstelling was steevast het vangen van de topvis op een moeilijk water in Engeland. Ademloos volgde ik in het blad Carpworld zijn sessieverslagen. Zijn bekendheid groeide toen hij in 1984 de targetvis genaamd Basil op het Yateley merencomplex wist te vangen.

Dit was geen gemakkelijke klant om op de kant te krijgen en karpervisser Rob Maylin heeft ooit zelfs eens een compleet boek over deze vis geschreven genaamd Basil's bush. Als deze vis op de kant kwam was het namelijk nagenoeg altijd in de buurt van een bepaald bosje. Ritchie was een karpervisser die, als hij de topper van een water gevangen had, verder ging naar het volgende water om daar te proberen hetzelfde kunstje uit te halen oftewel een echte zgn. specimen hunter. Moeilijke wateren zoals Longfield, Redmire, Ashlea pool, Savay, Kingsmead en het al eerder genoemde Yateley waren niet veilig voor hem.


Ritchie met Basil

Ooit bracht hij, in navolging van anderen zoals Hutchinson, een boek genaamd “Ritchie on carp” op de markt. Hierin bleek verrassend genoeg dat hij eigenlijk niet zo veel te vertellen had. Hij beweerde in alle bescheidenheid niet veel anders te vissen dan anderen maar hij viste zeker niet op goed geluk. Een sterke troef van hem was dat hij er vaak op tijd bij was. Zo beschrijft hij zijn eerste visserij met boilies begin jaren 80. Een syndicaat water was van een dusdanige moeilijkheidsgraad dat de vissers, die in die tijd nog met deegballen visten, blij mochten zijn als ze 1 of 2 karpers per jaar vingen. Ritchie viste daar als eerste met de hair rig en strawberry boilies welke hij middels een periode voorvoeren daar voor het eerst geïntroduceerd had. Slechts een heel klein clubje karpervissers was pas van die nieuwe vistechniek op de hoogte en in de eerste fase hielden ze dat ook even geheim.


Yateley

De eerste visnacht wist hij gelijk 4 runs te krijgen waarvan hij er 3 verzilverde. De andere vissers vielen van hun stoel van verbazing want hoe kon dat met zulke schuwe karpers nou mogelijk zijn. Hij bleef extreem goed vangen en pakte alle topvissen daar maar verklapte zijn geheim pas aan het eind van het seizoen. Het jaar erop zat iedereen met boilies en de hair rig en moest hij zich weer van de massa zien te onderscheiden. Ook was hij er zeer snel bij toen het bekend geworden was dat er op het Franse Cassien enorme karpers zwommen. Hij beschrijft z,n eerste trips daar in het midden van de tachtiger jaren in het boek. Niet beseffende in wat voor soort visserij hij daar terecht zou komen viste hij aanvankelijk met hetzelfde materiaal als op de Engelse putten.

Met de hengels van maximaal 2 lbs kwam hij daar op de eerste trip zichzelf tegen en in strijd met de karper niet vaak als winnaar uit de bus. Pas op de 2e trip en beter bewapend begon hij rendement te behalen en flink ook. Verder is zijn boek vrij saai qua verhalenlijn. Dit in tegenstelling tot de boeken van zijn getapte generatiegenoot Rod Hutchinson. Deze boeken staan bol van de karperhumor. Even een leuke anekdote uit zijn boek “The carp strikes back” tussendoor; Rod beschrijft hier dat hij op een water, met als topvis een grote leder (the big Italian), 's nachts een run krijgt maar dat de vis zich vastzwemt in een obstakel. Hij kleedt zich vervolgens uit en poedelnaakt gaat hij met de hengel in het pikkedonker te water en loopt vervolgens naar het obstakel toe. Daar volgt hij zijn lijn en voelt onder de takken puur op de tast ineens een spekgladde zijflank van een enorme vis …. het zal toch niet waar zijn. Plotseling realiseert hij zich dat hij een blunder begaan heeft want hij is het schepnet vergeten en moet terug de kant op om deze te gaan halen. Hoe het afloopt zal ik hier niet verklappen want dat zou zonde zijn voor degenen die de komische karperliteratuur van Rod nog willen gaan verslinden.


Heather the Leather werd in 1991 door hem gevangen

Terug naar Ritchie McDonald. De hamvraag is; waar is hij toch gebleven? Hij blijkt rond 1995 compleet met karpervissen gestopt te zijn omdat hij het niet eens was met de buitenlandse import van karpers op veel Engelse wateren. De charme van het schaakmat zetten van een originele Engelse topvis was voor hem zo verdwenen. Hij miste de nostalgie van weleer en stak zijn energie vervolgens volledig in de dartsport waarin hij de subtop wist te bereiken. Vandaag de dag schijnt hij trouwens volgens de laatste berichten het vissen op barbeel en karper voorzichtig weer een beetje opgepakt te hebben dus wie weet horen we ooit nog wat van hem.



Advertentie
Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.