Riviergeweld: de grote berg (deel 1)

Sinds dat ik op karper begon te vissen, dat is inmiddels 4 jaar geleden.. heeft er altijd al iets enorm aan mijn verlangens getrokken. Verlangens die zo sterk werden dat ik er toch maar eens aan toe moest geven. Ik heb in die 4 jaar op allerlei wateren gevist. Kanaaltjes, sloten, vijvers, putten, grote grind plassen enz. enz. Ik heb daar hele mooie karpers kunnen vangen. Vaak waren het vissen waar ik het bestaan al van wist. Vissen die talloze keren bij andere mensen op de camera te zien waren. Op de één of andere manier was dat voor mij niet genoeg uitdaging of voldoening om deze visserij voort te zetten.

Ik heb namelijk graag in mijn visserij dat iedere vis die ik vang een verassing is. Zodat ik na een vangst optimaal kan genieten van de vis die op mijn mat verscheen. Zo besloot ik in de herfst van dit jaar dan toch maar eens te beginnen aan het beklimmen van ‘de grote berg’. Maar hoe? Zo groot, zo ruig, zoveel water en een klein bestand aan karper. Hoe ga ik dit in vredesnaam aanpakken?. Het waren allemaal vragen die door mijn hoofd spookten terwijl ik plannen zat te maken om er mee te beginnen. Ik zag de grote berg al staan… langdurige blanks, tegenslagen, bijvangsten waar je slapeloze nachten van beleeft en ga zo maar door. Hoe kom ik daar overheen om tot een eerste succes te komen en de bijzondere schatten te vinden? Om iedereen dat te vertellen neem ik jullie mee in de mysterieuze wereld dat rivier vissen heet!
 


zoeken en vragen

Op een doordeweekse avond spreek ik af met mijn goede vriend Wietse. Gezellig een biertje drinken en nagenieten met foto’s uit de afgelopen sessies is het doel van de avond. Maar ik ben er ook met een speciale reden. Wietse is namelijk een ervaren rivier visser. Hij weet als geen ander hoe het kan gaan op dit mega water en ik vraag hem dan ook graag om advies. Als we even aan het onderwerp beginnen wordt mij meteen al een hoop duidelijk. Bijvangsten, blanks, tegenslagen, grote schepen, keiharde stroming…. Er komt van alles voorbij wat voor moeilijkheden kan zorgen.

Ik besef maar al te goed dat wanneer ik aan deze grote klus begin ik hier veel rekening mee dien te houden. Ik zal het hard nodig hebben om dit project tot een succes te brengen. Nu we alle moeilijkheden zo’n beetje gehad hebben komen ook de mooie momenten aan bod. Ik krijg foto’s te zien waarvan ik begin te watertanden. Meter lange schubs, massieve spiegels en bijzonder beschubte vissen waarvan je denkt dat ze alleen in een sprookje voor komen. Ik krijg van alles wat ik hoor en zie een enorme kick en kan niet wachten om te beginnen!. Conclusie: leer van de ervaring van een ander, en doe er vervolgens je eigen voordeel mee!
 


Een gouden herinnering voor mijn vriend Wietse, en een mooie motivatie voor mij!
 

voorbereiding en observatie

Het is zaterdag middag als Ik wakker word. Ik heb weer een nachtdienst gewerkt en ben nog suf van de drukte. De hele nacht vrachtwagens laden is niet bepaald licht werk. Ik stap mijn bed uit, zet een bak koffie en bereid me voor op een dagje observeren en zoeken. De camera, peilhengel en lieslaarzen worden klaar gezet. Ik stap in mijn auto en rijd naar de rivier. Aangekomen bij het water kijk ik angstig om me heen. Wat een bak met water! Zoveel plekken om te vissen! Maar waar zullen de rivierschatten zich verborgen houden?. Mijn enige wapen is mijn peilhengel. Ik besluit in de eerste de beste krib maar eens wat heen en weer te gooien. Wietse heeft me verteld dat diepe plekken of een grote krib tussen een reeks kleine wel eens plekken kunnen zijn waar de karper van nature zijn voedsel komt zoeken. Ik vertrouw hier op en zoek een stek uit waar ik een goed gevoel bij heb.

In het mooie najaarszonnetje is het heerlijk voorbereidend werk doen. Na een stuk gewandeld te hebben stuit ik op een hele grote krib. Geen plat getrapt gras, geen sporen van achtergelaten visgerij en al dat soort zaken meer die kennis geven van het feit dat er vissers komen. Een erg goed gevoel om mee te beginnen. Je wilt er immers zeker van zijn dat de uren die jij er in stopt ook daadwerkelijk in vis aan jou uitbetaald zullen worden. Het is al lastig genoeg!. Dan wil je zelf graag degene zijn die de vruchten van een aangevoerde stek plukt.
 


Een op het oog goed uitziende stek om mee te beginnen
 

De puntjes op de i

Ik besluit na de observatie van zaterdag maar eens te beginnen met een paar dagen voor voeren. Om toch wat zekerder te zijn van mijn zaakjes en met een goed gevoel te beginnen doe ik dit vrijwel op ieder water waar ik nieuw begin. Ik voorzie een dag later de stek van een aantal flinke handen voer. Voordat ik het voer in het water gooi merk ik meteen al iets op. De meerkoeten die rondzwemmen in de krib waren er gisteren ook al. Ze duiken constant naar beneden en komen terug met dingetjes die duidelijk duiden op voedsel. Ik kan niet zien wat het is maar het lijkt ze goed te smaken. Ik weet uit ervaring dat plekken waar meerkoeten duiken vaak ook de plekken zijn waar karper aast. er blijkt toch een grote bron van voedsel te vinden voor ze op die bewuste plek. Met die fijne gedachte uit ervaring gooi ik mijn voer het water in en hoop er maar het beste van. Tegelijkertijd ontstaat er toch een gevoel van onzekerheid. Zal het wel blijven liggen? Zal de witvis niet alles op eten voor ik kom vissen? Zuigen de schepen niet alles de krib uit?. Met die vragen in mijn achterhoofd besluit ik om nog twee dagen extra te voeren. Zo zou het toch mogelijk moeten zijn dat er nog iets ligt denk ik hardop.

* Lees volgende week deel 2 van 'Riviervissen: de grote berg' van Thimon Dokter


 

Advertentie
Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.