Seizoensupdate (deel 4)

Het is even zoeken in de schuur voor het juiste materiaal want het is alweer een tijd geleden dat ik de penhengel gebruikt heb. De zon schijnt volop en belooft een prachtige dag te worden. Nadat ik, na lang zoeken, de boel bij elkaar heb vertrek ik naar een van de stadswateren om een paar uurtjes rond te lopen. Het duurt niet lang voor ik karper gevonden heb tussen het jonge riet in een kom van het water en kort na mijn aankomst zie ik ook meerdere malen vissen springen en draaien. De karpers kunnen het zonnetje ook wel waarderen. Lang duurt het niet voor het pennetje wegkruipt en de eerste twee aanbeten worden op amateuristische wijze misgeslagen. Het pengevoel moet blijkbaar nog even terugkomen. Bij de derde mogelijkheid is het wel raak en een kleine schubkarper laat het water flink kolken. Na het landen wordt de vis even op het dikke gras onthaakt en kan deze na een snelle foto met de telefoon weer retour. Niet lang daarna is het voor de tweede maal raak en een gelijkwaardige tegenstander is netjes voor in het lipje gehaakt. Het vissen met de pen zorgt zo wel voor een heerlijk gevoel!




In het laatste uur was het me opgevallen dat er een kleine spiegelkarper tussen het riet bleef zwemmen en heel rustig aasde. Ik dacht aan een projectspiegel en dit werd later bevestigd door andere vissers. Ik zien kansen en probeer de vis met een dikke vlok over te halen tot een aanbeet. Bij het zakken van de vlok negeert hij deze eerst twee maal, om vervolgens om te draaien en hem zonder aarzeling naar binnen te zuigen. Het speelde zich ongeveer anderhalve meter voor mijn neus af en ik sla stevig aan. De vis spurt het riet uit richting open water, de slip ratelt heerlijk. Opeens veert de penhengel recht en is het over met de actie… Shit! Die dag volgen er nog wel wat aanbeten en ik vang twee kleine schubkarpers van ongeveer 15 tot 20 centimeter, een bewijs dat de vis het prima doet op deze wateren. Toch blijft het lossen van de spiegel knagen.

En de tweede ...

Een paar dagen later besluit ik maar weer richting het targetwater te vertrekken. Bij aankomst blij ik, zoals zo vaak, het water voor mij alleen te hebben. Ik besluit om mijn kamp op te slaan op de windkant en vanuit daar onder de kanten te vissen. Na het opzetten van het materiaal krijg ik bezoek en hoor ik dat er zowaar vis is gevangen in de afgelopen week. Dat is gunstig nieuws, want het was al even stil qua vangsten.

In de avond begint de wind iets te draaien en stevig in een bepaalde hoek te blazen. Dit is een hoek waar normaliter altijd wel vis rondhangt en na een tijdje twijfelen besluit ik het materiaal op te pakken en te verkassen. De wind trekt nog harder aan en ik lijk een goede keuze gemaakt te hebben. Het weer is perfect, de stek goed en aan het aas kan het ook niet liggen. De volgende morgen blijkt mijn optimistische gevoel onterecht en ik sluit af met een blank.


Mobiel vissen maakt snel verkassen mogelijk

Bij de volgende sessie ben ik niet de enige visser en ik sluit aan. Meerdere vissers hadden het idee opgevat om vroeg op te staan en drie man waren mij voor. Dit beperkt me zo in mijn stekkeuze en vrijheid in het handelen dat ik er na drie uurtjes de brui aan geef.

Het regelmatige blanken gaat je niet in de koude kleren zitten en daarom zoek ik af en toe mijn heil in een viswater met een groot bestand aan karper. Hierdoor vang je vaker een visje en blijft de motivatie aanwezig om de moeilijkere wateren te bevissen. Ik heb een aantal dagen vrij en besluit maar weer eens een nachtje te vissen op dit water. Normaliter krijg je hier toch meerdere aanbeten in een sessie. Ook hier loopt het echter niet zoals verwacht en na een stille nacht lijkt ook deze sessie op een blank uit te draaien. Rond acht uur in de morgen krijg ik dan toch het gehoopte bezoek in de vorm van een karper. De delkim gilt het uit en het is de hengel met de XXL tijgernoot die in de steunen staat te stuiteren. Na het oppakken van de hengel blijft de vis als een bezetene lijn nemen en de eerste dertig seconden heb ik absoluut niets in te brengen. Door de vele meters lijn die de vis gewonnen heeft kan hij makkelijk een aantal bomen bereiken die aan mijn linkerkant over het water hangen.


Gelukkig zit de vis diep en is het mogelijk om, door de hengel diep in het heldere water te steken, de vis onder de bomen vandaan te halen. Na ongeveer tien minuten stevig drillen geeft de karper het op en kan ik het net onder hem schuiven. Een puntgave schub van 8,7 kg is voor even de mijne en wordt daarna weer snel teruggezet. Ik kijk de vis na in het heldere water en voelde me heerlijk. Het doel was bereikt. Deze dril had me zo’n boost gegeven dat ik er weer even tegenaan kan!

Frank Avezaat

Advertentie
Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.