The Ampersand

Zaterdagmorgen 10:00 uur ergens in september. Kleine druppels komen naar beneden als ik de auto inlaad. Een enkele hengel, mijn licht bepakte vistas, onthaakmat, weegzak en schepnet prop ik met moeite in de Seat. Niet veel later komen we aan op de plek waar het moet gebeuren. Al 5 dagen offer ik mijn pauze op om de stek te bevoeren met balletjes Black Squid. Het vertrouwen is dan ook torenhoog als de hengel na 2 pogingen precies zo ligt als dat ik wil. Een meter uit het kantje en de lijn via een klein toploodje begeleidt naar het oog van de hengel. Het druppelt nog altijd uit de hemel. Ik klap de plu open en zet mijn visstoeltje eronder. Diane kan in ieder geval nog iets van comfortabel zitten. Ik neem plaats op de onthaakmat wat niet veel beter is dan de natte bodem.


Thailand was onze eerste vistripje samen

Na ons visavontuur in Thailand, is dit de eerste keer dat we samen aan het water zitten. Een beetje onwennig maar vol spanning kijkt ze voor zich uit. Ze is gefascineerd door de manier waarop het karpervissen gaat. Naast het vissen in Thailand, heeft ze vroeger als klein meisje enkel voorntjes getikt en dat ging toch met veel minder high tech materiaal dan alle toeters en bellen die we hebben meegesleept. Uit het niets krult de top opeens krom, begint de Fox te kreunen en neemt de slip een loopje met me. Niet veel later sta ik met een parabool in de hand. Zoals vooraf afgesproken, legt Diane gelijk de onthaakmat klaar op een afgesproken plek en probeert mij te assisteren met het scheppen. Vol enthousiasme staat ze achter mij met het grote net in haar handen.


5 dagen voorvoeren met Black Squid

Ik vis op een zeer kleine en benauwde stek en heb moeite de karper, welke naar rechts schiet, onder de bomen vandaan te krijgen. Onderwater is de bodem schoon maar de overhangende takken over het water maken het niet makkelijker erop. Licht vloekend probeer ik lijn te winnen. Dat ik nog geen kortere 10 voets stokken heb gekocht voor dit werk, blijft een raadsel. Gelukkig komt de vis meer naar het midden maar echte druk kan ik helaas niet uitoefenen door de bomen boven mij. De vis schiet hard naar rechts en de slip ratelt zacht. Ondanks de pogingen van Diane om dicht genoeg bij het water te komen om de vis te scheppen, mag het niet baten. Ik probeer de vis op de nauwe plek zelf te scheppen en binnen te halen wat na de nodige woorden uiteindelijk lukt. De vis zit in het net maar hoe! Diane pakt de hengel over waarna ik de vis uit het water haal en naar de mat breng. De haak zit mooie verankerd in het onderlipje wat mijn redding is.

Diane helpt mij om de vis in de weegzak te leggen. Toen we begonnen met vissen, had ze al netjes de wijzer op nul gezet voor een precieze weging. Niet veel later lezen we samen de wijzer op de unster af. 10 kilo exact, geeft de wijzer aan. Een prima resultaat voor een eerste vissessie op Nederlandse bodem! Ik pak de vis op maar hij heeft blijkbaar geen sterallures. Licht spastisch verpest hij elke klik van de camera. Na de vis tot 2 maal even te laten rusten door hem even in de weegzak onder te dompelen, wordt hij rustig. Diane neemt snel een paar foto's waarna we de mooie schub weer haar vrijheid teruggeven. We besluiten nog even te blijven zitten. Ondanks dat een 2e vis vaak geluk is op dit kleine watertje, is het altijd de moeite waard om af te wachten. Na 2 kleine lijnzwemmers en een uurtje later, besluiten we in te pakken. Het was tijd voor een bakkie zwart en een gevulde koek om weer een beetje op te warmen.


Een prima resultaat voor een eerste vissessie op Nederlandse bodem


De November Vis

Vrijdagmorgen 1 november 8:15 uur. Ik sta voor het raam als ik in de verte mijn telefoon hoor overgaan. ìik ben erî schalt niet veel later door de speaker van mijn telefoon. Ik pak mijn spullen, sluit de deur achter mij en begeef mij naar beneden. 15 minuten later liggen alle visspullen op de achterbank van de Combo. Samen, mijn vader en ik, rijden we naar de plas om een dagje te vissen. De geur in de auto is typisch. Een combinatie van opgedroogd slijm van zowel het net als de mat in combinatie met de visgeuren van de boilies die het moeten gaan doen. Het deert ons niet. Vandaag zou er gevist worden.


Terug van weggeweest

Eenmaal aangekomen bij de plas, blijkt de wind op de kant te staan. Een windkrachtje 4 doet het water schudden. Na de lijnen te hebben uitgevaren op enkele platen, kan het wachten beginnen. Ik ben opgegroeid aan de kanten van de plas. De plas is mijn redding geweest. Op 16-jarige leeftijd stond ik voor de deur van mijn verdere leven. De sleutel was een stel examens waar ik enorm tegenop keek. In plaats van op mijn kamer, studeerde ik aan de waterkant. Een paar keer per week nam mijn vader vroeger vrij van zijn werk en haastten we ons naar de plas. We visten tot zonsondergang, voeren terug naar de kant en genoten na in de auto. 3 karpers per keer was het resultaat. Vlak onder het kantje gevangen aan een Tutti-Frutti bol of een fameuze Scopex boilie. We hadden plezier.


Soms vraag ik mij af waarom die oude vertrouwde Scopex bol niet meer aan mijn hair zit

Deze dag in november is straf. De wind waait flink op de kop en het uitvaren gaat dan ook lastig. Ik zet een bakkie zwart. In de naar schimmel ruikende keukenkastjes van het bijgelegen clubhuis, heb ik nog wat instantkoffiepoeder gevonden, bekertjes en verwaterde suikerklontjes. Niet lang daarna turen we samen over het water. De bomen rondom de plas zijn in herfstkleuren gehuld. Het water maakt zich op voor het najaar. Mijn vader haalt een pak Halloween-muffins tevoorschijn. Samen eten we ze op. De beetverklikker blijft stil ondanks dat de hengeltoppen licht op-en-neer gaan door de wind die vat op ze heeft.


Alles stond op scherp

Het is rond 11:00 uur als de hengeltop van de rechterhengel naar beneden duikt. Mijn vader is er sneller bij dan dat de beetverklikker kan verklikken maar laat mij de hengel oppakken. De wind waait door mijn haren, mijn huid wordt klam door de motregen die wordt meegevoerd op de wind. De vis wilt naar links en van mij mag hij. Niet veel later lijkt de strijd beslist. Mijn vader staat met het net in zijn handen vol ongeduld te wachten. Het is voor beide een opluchting als de vis binnen de mazen treedt. Een korte maar hoge vis kijkt ons aan. Ik ben blij. Oude gevoelens van die dagen dat ik samen met hem aan de waterkant zat, komen omhoog. De geur en beleving lijken teruggekeerd te zijn als ze ooit al zijn weggeweest. Mijn vader zet mij op de foto met de november-vis. Ik neem genoegen met de niet heel goede fotoís. Wat kan mij het ook schelen.


De november vis


Kortom

Dit zijn twee compleet willekeurige visverhalen van de afgelopen maanden die eigenlijk niet willekeurig waren. Ze zijn mij bijgebleven door de warme gevoelens die bij mij bekruipen. Vissen is vissen. Vissen is soms vangen. Vissen is beleven. Vissen is samenzijn. Vissen kent altijd een ampersand. Vissen is meer dan alleen vissen. Bepaal voor jezelf wat erachter de ampersand komt te staan en geniet ervan!




Advertentie
Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.