Van sof naar succes

Even een openingsvraag voor de karpervisser bij het volgende dilemma? Als je tijdens een vakantietrip van een week na 3 dagen en nachten nog geen stootje gehad hebt, ga je dan verkassen of blijf je zitten? Ik ben benieuwd. Hieronder volgt een beschrijving van 2 trips naar openbaar Frans water. Bij de ene trip kwam het succes door te verkassen en bij de andere door te blijven zitten.
 


Een grindgat van 10 ha in Noord Frankrijk, waarvan een beschrijving in het blad de Karperwereld stond, moest het worden. Vol goede moed togen we naar het water. Nog geen 400 kilometer enkele reis, een vrij goedkope vergunning en ook nog eens weinig andere vissers. Dat zag er goed uit. Het water op zich zag er inderdaad schitterend uit maar na een blank van 72 uren sloeg de vertwijfeling toe en beseften we dat we op een spijkerharde put zaten. Er arriveerden de 4e dag twee Nederlanders die op een stuwmeertje (95 ha) in midden Frankrijk goed gevangen hadden en op het grindgat de laatste 2 nachtjes wilden doorbrengen. Na een gezellige kennismaking trok ik de stoute schoenen aan. Mijn vraag aan die gasten was; Zouden wij jullie vergunningen van midden Frankrijk mogen lenen? Per post zou ik de vergunningen de week erna weer terug sturen. Dit was geen enkel probleem en om onze vakantie te redden vertrokken we met de nodige info op zak voor een enkele reis van 300 kilometers zuidwaarts.
 


Hier kregen we run na run


We hadden nog 4 nachten te gaan en middels de verkregen vergunningen hadden we de extra reiskosten weer terug verdiend. Om een lang verhaal kort te maken; We arriveerden op een stek als een plaatje die bovendien vrij was. We hadden de hengels in een waaier uitgelegd en vanaf de schemering kregen we fluiter na fluiter en tot de ochtendgloren was het constant prijs. Het bleek dus een goede gok want er kwamen in de resterende nachten 34 karpers op de kant.
 


Dril van 1 van de 34 gevangen karpers


Een andere trip bracht ons op een stuwmeertje (100 ha) in de Franse Morvanstreek. We hadden een tip gehad over dit water maar het was te link (i.v.m. het nachtvisverbod) om met de tent aan de waterkant te bivakkeren. Opereren vanaf een camping was de beste optie. Hier hadden we dus onze tentjes neergezet. 's Middags togen we met een rubberboot naar het water om op werpafstand een voerstrook ter grootte van 4 strafschopgebieden van een voetbalveld te maken. Om niet te veel op te vallen gingen we 's avonds pas in de schemering met handbepakking op stap om te vissen. De eerste 3 nachten kregen we totaal geen attentie van karper en de twijfel sloeg toe. We kwamen voor een dilemma te staan (blijven of verkassen) en we besloten het nog 1 nacht te geven. Bij wederom een blank zouden we richting de rivier de Moselle gaan alwaar we tijdens een vorige trip aardig gevangen hadden. De 4e nacht was het echter toch raak en goed ook. We kregen maar liefst 14 runs en meerdere keren lagen er 2 karpers tegelijk op de kant.
 


De 4e nacht was het hier raak


Doordat de school karper waarschijnlijk nu pas in onze hoek van het water neerstreek, lag er een beste hoeveelheid voer. Hierdoor konden we ze goed vasthouden en vingen 3 nachten lekker door. Ons laatste nachtje brachten we, op verzoek van m,n maat, door op de Moselle en van deze sessie wordt hij s,nachts soms nu nog badend in het zweet wakker. Hij verspeelde namelijk, terwijl de strijd in z,n voordeel leek te eindigen en hij in z,n waadpak dicht bij de vis was ,vlak voor z,n neus een enorme kanjer maar dat is weer een ander verhaal. 
 

Advertentie
Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.