Verloren stekken

Met weemoed denk ik nog wel eens terug aan stekken van weleer die ter ziele zijn gegaan. Soms was het een verandering, zoals het weghalen van een leliebed of rietkraag, waardoor een stek verloren ging maar ik maakte ook mee dat een put letterlijk gedempt werd. Voltooid verleden tijd dus en een stukje nostalgie is dan het enige wat overblijft.

Een watertje, alwaar ik vroeger begin maart altijd het seizoen opende, stond (na een blunder met het verbindingssluisje waardoor er alleen maar water afgelaten werd naar het grote water) eens nagenoeg droog. Het watertje ligt vrij afgelegen waardoor een groot deel van de karperpopulatie helaas al het loodje gelegd had toen de onbedoelde drooglegging ontdekt werd. Er zit wel weer kleine karper maar meer dan soms even een kijkje nemen naar de hotspots van weleer is er voor mij niet meer bij.

Het mooie watertje met het verbindingssluisje
Het mooie watertje met het verbindingssluisje
Foto: Jan Schipper

Ook de 2e hier genoemde stek heeft z'n charme verloren. Een oud dorpshaventje stond vroeger in open verbinding met de grote rivier maar was al jaren afgedamd zodat het een afgesloten water geworden was. Hier heb ik ooit m,n zoon leren vissen en hij haalde er op 6-jarige leeftijd al karpers naar de kant alsof het de gewoonste zaak van de wereld was. Op dit watertje heeft helaas, op z'n Frans gezegd, ooit een vidange plaats gevonden. Het is namelijk ooit helemaal schoon gemaakt waarna nagenoeg alle vis overgezet is. Als ik er soms nog eens langs rij dan zie ik de rietkraag aan de overkant er nog precies zo bij staan, een vreemde gewaarwording voor een karpervisser. Ik kan dan op de vierkante meter de stekjes in de inhammen tussen het riet nog aanwijzen maar nagenoeg alle onderwaterbewoners van weleer zwemmen helaas nu ergens in de polder.

Door een aantrekkelijke kopstek van een nachtparcours aan een Franse rivier, waar ik regelmatig terugkeerde, kon ook een streep gezet worden. De gendarmerie kon de ontstane criminaliteit op het nogal afgelegen gebied moeilijk bestrijden waardoor het nachtparcours verplaatst is richting het nabij gelegen stadje. Ook de volle vuilniszakken die daar op gegeven moment in de bosjes lagen zullen er wel aan meegewerkt hebben om de boel daar op slot te gooien.

Deze kopstek op een Franse rivier is helaas verleden tijd
Deze kopstek op een Franse rivier is helaas verleden tijd
Foto: Jan Schipper

In mijn regio (Hoekschewaard) bevindt zich een prachtig langgerekt water, waar veel karpervissers wel eens van gehoord zullen hebben, genaamd de Binnenmaas. Ooit had je hier behoorlijk wat goede kantstekken waar ik gretig en met succes gebruik van maakte. Door de jaren heen zijn dit er steeds minder geworden. Boeren trokken het looprecht in en gemeentes gingen het karpervissen vanaf aangrenzende plantsoenen verbieden. De reden was overlast voor omliggende bewoners (plantsoenen) en achterlaten van rommel (boerenland). Tegenwoordig zijn er nog maar een paar kantstekjes en wordt er voornamelijk vanuit boten op karper gevist.

Een voorheen qua populatie bijzonder stadswater heb ik laten schieten doordat de oude populatie wegviel en er geen opvolging was van nieuwe karpers. Hier zaten oude vissen waaronder veel van een mooi spiegelras. Je maakt het in ons land niet vaak mee dat je na 3 gevangen karpers een leder, een spiegel en een rijenkarper bij kan schrijven. Dit kon daar het geval zijn maar de oude krijgers kregen hier helaas geen opvolgers.

Het laatste water wat ik hier wil noemen is in zijn geheel gedempt. Hier zwom van alles; Spiegel, schub, rijen, leder,  goud en kroeskarper. Toen we deze stek ooit van iemand toegespeeld kregen besloten mijn vismaat en ik op een gezamenlijke doordeweekse snipperdag eens poolshoogte te gaan nemen. Het regende die dag echter pijpenstelen maar lekker gecamoufleerd gehuld in een geel en oranje regenpak besloten we om toch te gaan. Het bleek onder betreffende condities een goed dagwater te zijn want we vingen in de stromende regen toen samen zeven karpers waaronder een mooie rijen. Met regelmaat bezochten we dit water tot gemeentelijke plannen roet in het eten gooiden. In een bestemmingsplan ging een omleiding van het wegennet voor. De prachtige put werd helaas gedempt en de vis verplaatst waardoor we het voor eens en altijd moeten doen met de mooie sfeervolle herinneringen. 

Op mijn voormalige stek aan de gedempte put
Op mijn voormalige stek aan de gedempte put
Foto: Jan Schipper

Het was volgens mij Izaak Walton die de sfeer aan de waterkant lang geleden al wist te omschrijven als “Fishing is simply an excuse for being here” en hiermee raakt hij precies de kern van mijn nagedachte aan de verloren stekken.

Advertentie
Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.