Weed Addicts

Nee, we gaan het niet hebben deze keer over verboden plantjes, geurende stickies of andere gedoogde genotproducten. Dit artikel gaat over die karper die eigenlijk geen karper is, die grote uit de kluiten gewassen voorn die sommige karpervissers enorm kunnen waarderen waar anderen maar al te graag ver weg van ze blijven. Graskarper is een vak apart en zo her en der in ons kikkerlandje zwemmen massa’s van deze exoten hun rondjes op plekken waar ze vaak helemaal los kunnen gaan op alles wat groen is. Graskarper is een soort die zijn naam aandoet en een van mijn eerste ontmoetingen met deze lange slijmerige stresskippen was ergens in een ver verleden in het noorden van ons land. Het was het moment dat even dat lampje boven deed branden en begreep waarom ze graskarper genoemd werden.


Een vak apart

Bonne, in een ver verleden was ik dus in het noorden van het land en zoals ik wel vaker doe bezoek ik nog weleens wat wateren. Het water in kwestie was er eentje van het type ‘verboden’ en vissen was dan ook uitgesloten. Het was een pittoreske parkvijver en het weer was goed. Op zulke dagen vind ik het altijd enorm interessant om karper te spotten aan de oppervlakte en zo ook die dag. Na wat rond gelopen te hebben rondom het grotere gedeelte van het water valt mijn oog op een slootje. Voorzichtig waan ik mij door het hoge gras en zie enkele schimmen liggen. Al gauw merk ik dat het gaat om die heuse grassies. Met veel kabaal zie ik ze meermaals de grassprieten uit de kant trekken en vooral de omvang van de grassprieten trekt mijn volle verbazing. Het waren nog net geen hele graspolen die het water in werden gezogen! Ze aasden er vrolijk op los en niks was ze te gek. Ze deden eerlijk waar hun naam wel aan!

Gevangen op een groene knikker

Zo door de jaren heen ving ik ze op de meest gekke momenten en op de gekste plaatsen. De meeste kon ik verleiden tot een diepe inhalering met de broodkorst, andere ving ik op knal groene knikkers en ja, heel gek vond ik dat ook niet! Ze zijn gek op de kleur groen en ik denk ook dat alles wat maar groen is hun aandacht wel kan trekken. Ook die tijgernootjes blijven favoriet bij hun. Franse onderwater beelden ooit waarbij ook geluid aanwezig was, lieten mooie zien hoe graag die grassies die tijgers kraakten tussen hun maalkiezen. Tja, het blijven rare knakkers maar toch kan ik ze wel appreciëren. Het is weer eens wat anders! Een grote groep vissers zal dit niet met mij eens zijn. Het zijn vaak niet de mooiste drils, de sterkste vissen. Stress is iets wat ze nogal snel hebben. Rondvliegende schubben, spastische bewegingen en zelfverwonding maken zo’n vangst naast die enorme stinkende onthakingsmat nu niet bepaald cool.


Toch was ik ooit erg in mijn nopjes bij de vangst van een 16.5 kilo zware grassie en dat is dan weer een voordeel. Ze kunnen ook nog eens enorm groot worden! De Bulgaarse karpervisser die in 2009 het wereldrecord graskarper op zijn naam zette moet ook enorm hebben opgekeken! Ik heb het idee dat de stress bij deze visser wellicht groter was dan deze 87lb zware onderzeeboot! Graskarper van bijna 40 kilo moet elke visser wel kunnen waarderen denk! Ik ben dan ook benieuwd hoe hij hem heeft gevangen. Was het een tijger verslaafde of alweer zo’n weed addict?

Tim van Zanten,

Advertentie
Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.