Wintervermaak

Wanneer aan het einde van het karper seizoen de watertemperatuur minder dan 10 graden bereikt en de karpers slomer worden, zijn toch de meeste vissers geneigd hun hengels in de spreekwoordelijke kast te zetten. Waarom? Omdat het aan de waterkant best koud wordt om lang stil te zitten en er eigenlijk weinig leven en activiteit meer te bespeuren valt. Voor veel vissers een drempel die ze niet meer over komen. Deze drempel doet het besluit maken de hengels dan maar weg te zetten. Ik daarentegen ben een visser die dat niet doet. Nu zeg ik niet dat ik nooit vis op een winterse goudklomp…. Integendeel! Maar toch pak ik liever mijn statische dood aas hengels voor snoek. Ook dan zit ik wel stil, alleen dan toch een beetje op een andere manier.

Het allerliefste vis ik speciaal op grote snoek. Nu kan je het water er voor uitzoeken om achter de grote reuzen aan te jagen, maar toch is de werkelijkheid dat je meer kleine snoeken vangt dan grote. En dat geeft helemaal niets want immers is bij mij het plezier van vissen belangrijker dan de afmeting of het gewicht die een vis bij zich draagt. Zo af en toe als ik dan nog eens een dagje tijd heb naast mijn drukke baan trek ik er op uit om een dagje te vissen. Zo ook het afgelopen weekend waarin ik een dag speciaal vrij nam zodat ik een dagje extra kon vissen. Dubbelop feest dus! Althans…. Dat moeten we altijd nog maar afwachten! Je weet immers van te voren nooit hoe een visdag verloopt.

Één van mijn setjes hengels in de ‘winter stalling’. Eigenlijk hoort dat natuurlijk niet. Er moet gevist worden!
 

‘Een verloren dag’

Het is vrijdag 12 december als ik heb afgesproken met mijn goede vriend Maico. We hebben gepland om een hele dag te gaan dood aas vissen. Dagen ervoor zijn we dan ook al druk bezig geweest met de voorbereidingen er van. Echter wanneer we wakker worden op vrijdag ochtend vroeg balen we als een stekker. Het komt met bakken uit de hemel storten en het waait alsof moeder natuur het bewust op ons gemunt heeft. We besluiten maar even om iets meer slaap te pakken en zetten de wekkers op twee uurtjes later. Eerst straks maar eens kijken hoe het weer er dan voor staat.

Twee uur later komt Maico al vroeg bij mij op de koffie en bedenken we een plan. We besluiten eerst maar eens lekker een uurtje naar de sportschool toe te gaan en ondertussen maar eens te gaan verzinnen wat wijsheid is. Statisch vissen wordt hem vandaag niet, dus er zal toch een ander plan verzonnen moeten worden. Dan ineens bedenken we ons dat kunstaasvissen in de droge periodes tussen de buien door wel eens een heel goed idee kan zijn. We pakken na de training onze spin hengels en rijden met de auto wat slootjes af. Toch nog even tussen de buien door een ruim uurtje mee pakken om wat meters te maken. Als we net onderweg zijn bleek dat onze keuze voor het kunstaas nog helemaal niet zo verkeerd was. Een keiharde aanval van een mooie snoek mist het kunstaas van Maico. We gooien nog een paar keer op dezelfde plek waarna mijn plug ook keihard aangevallen wordt door vermoedelijk dezelfde vis. Dit keer hangt hij wel!

Een mooie snoek tussen de buien door

De beloning is een mooie snoek van ruim in de zestig centimeter. Leuk om mee te beginnen. We maken een paar foto’s en de vis gaat weer terug. we lopen een stukje verder en vissen systematisch alle bruggetjes en rietkragen af. Tot dat er op Maico zijn kunstaas weer een knal komt. Wederom mist de vis het kunstaas en heeft hij weer pech. Alsof de duivel er mee speelt sta ik toevallig weer bij hem in de buurt en pakt de snoek nu mijn kunstaas. De tweede keer dat ik een snoek voor zijn neus weg vang die eerst mis grijpt op zijn kunstaas. Maar goed, we hebben hem gevangen en daar gaat het immers om.



Wederom een mooie felle snoek in de zestig centimeter categorie. Leuke sport aan een lichte spin hengel!
 

Drie keer is scheepsrecht!

Na het fotograferen en meten mag ook deze snoek weer terug in zijn leefomgeving. Wederom lopen we verder en duurt het eventjes voordat we weer actie opmerken aan de hengel. Twee knallers op een stukje van honderd meter water is erg leuk. Echter kan je dit niet altijd op ieder water verwachten. Als we een heel stuk verder zijn gewandeld zegt Maico ineens dat hij vast zit. Midden in de sloot is iets aan zijn kunstaas gaan hangen wat erg langzaam in beweging komt. Toch blijkt het vis te zijn en drilt Maico de grote snoek voorzichtig naar de kant. Deze blijft wel hangen, en zijn derde kans is dan ook meteen de beste. Een snoek van ruim 92 cm is zijn buit!

Een prachtige 90+ snoek is Maico zijn buit!

We vissen nog even door in het barre weer. Inmiddels is het weer zo slecht geworden dat we echt zeiknat en verwaaid zijn. We besluiten er mee op te houden en het bij ruim een uurtje vissen te laten. Drie vissen in een uurtje is toch een redelijk goede buit en we nemen er dan ook maar genoegen mee! We rijden vervolgens maar weer naar huis om daar te genieten van een warme bak koffie en een stel droge kleren.

 

Een dagje statisch

De zaterdag begint vervolgens al vroeg. Het is nog pikdonker als ik mijn bed uit stap en mijn spullen vervolgens haastig in de auto gooi. Vandaag staat er een dood aas sessie gepland met goede vriend en vismaat Wilco. We vissen allebei erg graag statisch op snoek en hebben naar deze dag dan ook lang uitgekeken. Vandaag moet het gebeuren. De voorbereidingen hebben hopelijk hun vruchten afgeworpen.

Wanneer we arriveren in het donker kijken een paar mensen ons vreemd aan. ’s Morgens vroeg in de winter in de kou een paar vis spullen opzetten. De blikken die ze uitstralen zeggen meer dan genoeg. Tegelijk vraag ik mij af wat deze mensen hier al zo vroeg op hun vrije zaterdagochtend met de hond doen. Maar goed, toe maar! We laten ons niet van de wijs brengen en varen netjes onze hengels uit op de juiste plekken. We vissen op een stek met een zeer stijl aflopend talud. Op tien meter uit de kant staat al ruim 6 meter water, om maar even aan te geven hoe stijl het talud loopt. Het mooie van deze stek is wel dat het talud onder aan een mooi voetje heeft. Dit voetje is ongeveer een kleine 75 cm lang waardoor een systeem met aasvis er perfect op past. Na dit voetje zakt het talud genadeloos weg naar 10 meter diepte. Te diep om op te vissen als je het mij zou vragen. Daarom kies ik er voor om op 6 meter diepte te vissen.

Normaal gesproken duurt actie op deze stek nooit zo heel lang en de verwachtingen zijn dit keer dan ook best een beetje hoog. Het enige nadeel is dat we de wind vol in ons gezicht hebben en ik op het scherm van mijn dieptemeter ook totaal geen witvis kan herkennen. Na twee en half uur vissen op deze stek hebben we dan ook nog steeds geen stootje beet gehad. We besluiten dat het mooi is geweest en kiezen er voor om te verkassen naar een luwte stek op het water. Wanneer we daar arriveren en de eerste hengel net een minuut in ligt loopt hij direct af. Een snoek heeft blijkbaar de aasvis zien vallen en heeft direct zijn tanden er in gezet. Nice! 1-0.

Een mooie 70+ snoek voor mijn vismaat Wilco

Wanneer we de vis hebben terug gezet gaan we weer verder met de lijnen uitvaren. Conclusie: één hengel, twee minuten, levert een snoek van 70+ op. En het gevolg is nog steeds geen hengels in het water. Snel gaan we verder met de lijnen uitvaren en krijgen we het voor elkaar om er twee in te leggen als alweer een hengel er vandoor gaat. Ook deze vis hangt maar lost helaas halverwege de dril. Liever een vis verspelen met op tijd aanslaan dan te lang wachten met het risico op een geslikte haak. Denk hier echt goed aan mensen!! Het is zo mega belangrijk dat die snoek weer veilig en ongedeerd terug het water in gaat. Denk niet alleen maar aan die foto camera die tot de nok toe vol moet. Visveiligheid en vriendelijkheid hoort voorop te staan. We zijn immers sportvissers en geen broodvissers! Dat gezegd te hebben vissen we weer door en gebeurt twee minuten later exact hetzelfde weer. Dit keer vertrekt er een hengel van Wilco en ook deze vis lost helaas. We hebben pech maar geven de moed niet op. We varen nog maar een keer de lijnen uit en wachten af wat er gebeurt.



De boel staat weer op scherp. We wachten rustig af wat komen gaat
 

Koffie !!

Aangezien de lijnen er weer netjes in liggen en we toch zitten te wachten is een bakje koffie zo af en toe wel fijn. Op deze koude dagen waarin bij het statisch vissen stil zitten vaak het geen is wat we doen, moeten we toch iets hebben om ons warm te houden. Laten we gelukkig net op een stek vissen waar de auto er bij staat. Ik kan een bakje koffie zetten vanuit de achterbak van mijn auto. Dit maakt het vissen op koude dagen dan weer een stukje aangenamer. Soms wordt het lange wachten beloond met een prachtige dikke snoek. Er zijn ook dagen bij dat het totaal niet loopt en je het vermoeden hebt dat je tenen en handen er af vriezen. Dit maakt het winterse vissen op snoek voor mij erg leuk. Het is iedere week weer een verassing wat er gebeurt.

Een lekker bakje koffie vanuit de achterbak van mijn auto!
 

Stilte

Vrijwel tegen onze verwachtingen in blijft het doodstil op de stek. Zelfs het opnieuw uitvaren van de hengels op verschillende dieptes wil nog wel eens een visje opleveren, maar ook dit werkt niet. Helaas komen we er tegen het donker achter dat we pech hebben en kunnen we op één vis na een blank noteren in ons vangsten boekje. Helaas pindakaas! Volgende week maar weer opnieuw proberen. Het is immers niet altijd feest. We hebben in ieder geval weer een leuke dag aan het water gehad en onze ontspanning weer gehad. En dat is voornamelijk waar het mij om draait.

Advertentie
Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.