Een weekje Fishing Resort Du Der

Het is alweer even geleden dat ik ineens meerdere appjes binnen kreeg in een korte tijd met teksten als: ‘je hebt gewonnen!’ en ‘veel plezier in Frankrijk!!’. Frankrijk?... Oja, de like en deel actie van Carpsquare! Daar mocht ik op zondag 1 november bij Hans Sissingh, winnaar van de World Carp Classic, de gewonnen prijs ophalen, een paar foto’s schieten en wat tips ontvangen over de wateren die beschikbaar waren gesteld.

Planning

Eenmaal thuis zat ik samen met mijn vismaat Morgan te appen over welk water we nu wilden bevissen. We hadden de keuze uit JRC Lake, Berkley Lake en Penn Lake. Alles zag er interessant uit, maar er moest er toch één zijn die ons het meeste trok? Na flink wat speurwerk op het internet besloten we JRC Lake (De la Haie) te kiezen en die voor 24 juni 2016 te gaan boeken. Niet de meest ideale periode, maar het kon niet anders. Anderhalve week ervoor kreeg ik namelijk de uitslag van mijn schoolexamens en tot aan de 24e juni waren de herexamens nog in volle gang. Omdat ik wist dat ik er bagger slecht voor stond, kozen we voor een ’’veilige periode’’.

De voorbereiding

Voor mij was het de 1e keer ooit dat ik naar Frankrijk ging, laat staan vissen. Overigens was het wel een grote droom die uitkwam, maar wat moest er in godsnaam allemaal mee? Wat kun je aan eten meenemen en wat niet? Hoeveel voer moet er mee? En wat moet ik allemaal aan klein materiaal hebben? Nou… gewoon hetzelfde wat je normaal doet kreeg ik van alle kanten te horen aan vissers die al vaker naar Frankrijk zijn afgereisd. Nee geen doos hamburgers en frikandellen kreeg ik gelijk al te horen, maar gezond voedsel in blik! Gedurende een paar maanden sloeg ik af en toe wat end tackle in en de laatste twee weken ook voedsel en een aantal kilo bollen. In mijn geval van Fa-baits en dan de Dogfood trouvit bol, juist omdat het anders is dan normaal en ik het een goede keus vond om die te gaan fieldtesten. Partikels zijn enkel te verkrijgen aan het water en zelf meegebrachte partikels zijn niet toegestaan.

De aankomst

Na een lange reis van bijna zes uur kwamen we rond 11:30 uur aan op onze bestemming. Gelijk toen we de poort door reden zagen we al een visser staan met een kromme hengel, goede indruk dus! Achteraf bleek dit van het water achter ons te zijn en niet van ons water, maar er werd volgens Hans wel goed gevangen. Nadat we de kleine dingetjes zoals stokbroodservice aan de waterkant hadden geregeld konden we vol gas naar onze stek (stek 4).


Wat een vis en start van de week!

Eindelijk vissen

Vol vertrouwen stonden we, na de overvolle auto uitgepakt te hebben, de boel op te zetten. Toen kwamen we er achter dat Morgan zijn peddels vergeten was en dat we dus niet konden zoeken naar mooie plekjes en taluds om onze hengels te droppen. Toen de avond naderde hebben we de hengels aan de eigen kant maar vast uitgelegd en heb ik die stek opgebouwd door hele, halve en verschillende maten bollen te voeren. De andere vier stokken dropten we maar ergens zonder echt te weten waar de lijnen zich bevonden. We zouden wel zien wat er gebeurde en om onenigheid te voorkomen en om het eerlijk te maken besloten we vis om vis te doen. De volgende ochtend kreeg ik rond 09:00 uur een forse oploper en voor ik in mijn slippers stond, had Morgan de hengel al in de hand! Niet gek, omdat het uiteraard wel de 1e vis van de sessie was. Nog geen 20 seconden nadat ik de hengel had overgenomen moesten we naar de vis toe om hem daar uit de planten te krijgen en kort daarna konden we de 1e vis vol spanning over het netkoord heen slepen. Yes, een prachtige spiegel! Zo blij als een klein kind in een snoepwinkel hebben we hem gewogen en op de foto gezet en bleek dit van de spiegels mijn nieuwe PB (personal best) te zijn die ik van 13 kilo naar 16 kilo verbeterde.


Een troostvis na een lijnbreuk

Verder bleef het de rest van de dag stil en mochten we de volgende ochtend pas rond een uur of 04:30 een schubje van 10 kilo landen. Geen grote vis, maar zeker heel erg welkom!

Echter bleken dit ‘verdwaalde’ vissen te zijn en wisten we na de 10 kilo schub geen andere vis meer te vangen. Ook de maandag en dinsdag bleven we zonder vis. Wel wisten we zondag aan peddels en markers te komen en zo konden we onze lijnen tenminste met een goed gevoel uitvaren. De wind zou op dinsdag naar onze kant toe draaien en volgens Morgan zou dat vis op moeten leveren. Dat klopte, want diezelfde dag kwamen de vissen die eerst aan de kant van de overburen zaten (die overigens over de hele week 26 vissen eruit wisten te rossen), naar onze kant en bleven ze de hele dag en nacht door springen.

Dinsdag op woensdag nacht om een uur of 02:00 kreeg ik een run en verspeelde de vis bij het eiland door een mosselbank. Ik besloot de hengel opnieuw op te tuigen en maar blindelings recht vooruit op het 1e talud te droppen met een pva bag, gevuld met red halibut pellets. Niet veel later rond een uur of 04:00 liep de hengel van Morgan af en was het weer mijn beurt. Ik landde een mooi spiegeltje van 7 kilo, maar was al heel erg blij dat we op nummer 3 zaten van de sessie.



Een dubbelrun, en blij dat we waren!

Woensdagochtend zaten we net aan een heerlijk bakkie koffie toen er een hengel af liep. Het was gek genoeg de hengel die ik rond 02.00 uur met een PVA zakje blind had ingegooid. De vis ging rakelings langs de andere lijnen heen en ik besloot de kanthengel iets verderop in het gras te leggen en de middelste hengel op de grond. Zo bleven de lijnen laag liggen. Ik liep terug om het schepnet op te halen en tot mijn verbazing zag ik de top van de middelste hengel krom trekken en hoorde ik een gierende slip. Wat?! ‘Ja mijn vis is door de lijn heen gezwommen!’ hoor ik hem nog zo roepen en ik pak de hengel op. Ik merkte dat de lijn naar links trok en dat de vis van Morgan richting de rechterkant ging. Wat!?! Nee joh een dubbelrun! Vol in de lach geschoten en zonder het eigenlijk nog te beseffen drilden we beiden dus een vis weer af en leek de stek een beetje te lopen. We landden allebei onze vis. Een schub van 14 kilo voor Morgan en een spiegel van 13 kilo voor mij. In de loop van de dag wisten we nog eens een schub van 15,5 kilo, een schub van 11,5 kilo en in de avond een 19 kilo spiegel voor Morgan te landden en gingen we vol vertrouwen en blijdschap de slaapzak in.


Wat een dag!

Woensdag op donderdagnacht wist ik weer een run te krijgen, helaas het zelfde verhaal als de vorige vis en ik verspeelde hem door een mosselbank. Overdag kreeg ik een run en landde ik een mooie 14 kilo spiegel. Ook Morgan wist later in de middag een 20,5 kilo spiegel te landden, nadat hij er vlak ervoor nog een vis verspeelde door een mosselbank. Ook hij natuurlijk zo blij als een klein kind in de snoepwinkel, want die veertiger wilde hij maar al te graag!



Nummer 9 en 10 van de sessie

Aan het einde van de middag kreeg ik rond 17.00 uur een run met een leuke 12,5 kilo schub. Een goede twee uurtjes later: “het blijft wel lopen nu”, zeg ik nog zo tijdens ons heerlijke bakje friet met frikandel wat we bij Hans konden krijgen. Morgan kreeg een run en landde een mooie, wat raar beschubde en fors gebouwde schub van 14 kilo!

De sessie was gered, maar stiekem hoopten we op de laatste nacht voordat we ’s ochtends vroeg zouden vertrekken nog op 1 of 2 vissen waaronder een 20 kilo voor mij.

Het was rond 22.00 uur en we waren ondertussen al de tenten ingedoken om de terroriserende muggen buiten te houden. Het wemelde van die bloedzuigers! Het kon niet beter gepland worden. Op het moment dat de muggen het actiefst waren kreeg ik een volle fluiter op de hengel die ik met een pva zakje beaasde. De stek had ik sinds woensdag wel aangevoerd. Ik voelde dat er zich aan de andere kant van de lijn een goede vis bevond en hoopte deze vol spanning ook niet te verspelen. We zochten echter al een grindbult op naast de tent zodat de lijn nog hoger kwam, hopend een lijnbreuk te voorkomen. Uiteindelijk kwam de vis over het talud heen na hard gevochten te hebben. Hij zwom nog wat rondjes en nam soms nog een sprint zonder ver te komen. Helaas konden we niet de gewone kracht in de hengel zetten, want zet je veel kracht op de hengel, dan is de kans op een losser groot. Ook korte onderlijnen waren van groot belang en we viste met de meest simpele rigs en multirigs op de voerplekken. Uiteindelijk kwam de vis op zijn zij te liggen en stak Morgan het net eronder. De vis was nog niet halverwege over het netkoord toen hij een tik gaf met zijn kop en de lijn brak! Achteraf zaten er nog meer zwakke plekken op de lijn na deze dril. Gelukkig deed de vis verder niets en zakte hij in het net. ‘Het is een dikke! Wat zou die zijn? 18 kilo? ‘Nee joh ik denk 13 a 14 kilo’. 9 van de 10 keer weet Morgan het bijna of helemaal goed te raden, maar dit keer zat hij er gelukkig naast! Een nieuw PB voor mij op 17 kilo! Snel wat foto’s geschoten na het wegen en direct de vis terug, want we waren ondertussen al tientallen keren gestoken door de muggen.


In een week tijd twee keer mijn PB spiegel verbeterd!

Helaas was dit ook al weer de laatste vis van de sessie, maar misschien ook goed ook, want er moest natuurlijk wel de volgende ochtend zes uur terug gereden worden. Ondanks wat tegenslag hebben we samen toch nog een prachtige sessie beleefde en we hopen er snel nog eens terug te komen.

Met heel veel dank aan de organisator van de trip: Dirk Drent van DRT Events, Hans Sissingh van CarpConnections, Fa-baits en natuurlijk de bakkenharkert: Morgan.

Isaiah Epping

Advertentie
Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.