Horseshoe (deel 1)

Tijdens de meivakantie wilden we weer eens een lange sessie gaan doen. Zoals gewoonlijk kon deze pas geboekt worden na Carp Zwolle, wat dus betekende dat veel wateren al bezet waren. Toen ik dit tijdens een gesprek met Simon Pomery liet vallen nodigde hij me uit om eens op Horseshoe te komen vissen. Met vervolgens de vraag of ik wel eens gehoord had van dit water. Natuurlijk kennen we dit water, het is namelijk een water van The Carp Society. Na een kort overleg met Patricia kon de reis naar Engeland worden voorbereid.

Niet veel later kreeg ik de nodige papieren opgestuurd door Tini en kon de boot geboekt worden. Je kunt natuurlijk ook met de trein door de Eurotunnel, maar dit was aanzienlijk duurder en de boot lag exact in het midden van de reis. Ideaal dus om lekker even de benen te strekken en een bakkie te doen. Enkele dagen voor vertrek ontving ik ook nog de cijfercombinatie voor het hek, want als wij zouden aankomen was Miles al aan het genieten van zijn weekend. Miles is de hoofd 'bailiff' (vrij vertaald: opzichter) van Horseshoe en bijna altijd aanwezig samen met Sabrina die de receptie bemant.

nieuwe uitzetTijdens ons bezoek werd de kweekvijver afgenet en deze fraaie karper zwemt inmiddels ook zijn rondjes op Horseshoe

De zaterdag van vertrek was eindelijk aangebroken en na een vlot ritje richten Calais reden we richting de ferry terminals. Nu had ik op het nieuws wel eens wat beelden van daar gezien, maar de drie dubbele hekken met prikkeldraad zien er toch wel indrukwekkend en onheilspellend uit. Na een vlotte doorgang bij de paspoortcontrole konden we aansluiten in de rij en niet veel later reden we de boot op. Eerst even ponden scoren en dan ons voorzien van een ontbijtje. De overtocht met de boot kost je nog geen anderhalf uur en na de koffie werd het dus tijd om het buitendek eens te bezoeken. Niet veel later doken de spierwitte krijtkliffen van Dover op die door de zon nog witter leken. Wat een prachtig gezicht is dat! Toen werd eigenlijk al besloten om dit ook eens met de kids te gaan doen en inmiddels is een tripje naar Center Parcs in de herfstvakantie al geboekt.

de kliffen van doverDe 'white clifs' van Dover zijn een zeer fraai gezicht.

Maar goed we dwalen af. Na een rustige rit naderden we Londen en moest de navigatie schakelen door een ongeval. Niet veel later draaiden we het terrein van Horseshoe op. Je kunt hier geen stek boeken en dus werd het zoeken naar een vrije stek. Na een lange tijd was dit het eerste mooie weekend van het jaar en veel vissers hadden dus hun materiaal afgestoft en de eerste sessie gepland. Het was dus flink druk. Eerst maar eens goede wandeling langs het water om een eerste indruk te krijgen in het echt. De nodige video's waren natuurlijk al bekeken als voorbereiding. Zowel summerbay als boatpoint hadden mijn voorkeur na de video's gezien te hebben, maar deze zaten allemaal vol. Het einde van Troutbank was nog afgesloten door hevige regenval van de laatste tijd en werd het dus initieel kiezen voor Witney Bank of de nog vrije stek 17, een stek die volgens mij niet echt heel populair is bij de locals. Dit komt doordat hij bij een kweekvijver ligt welke is voorzien van een beluchter. Deze springt ieder half uur even aan met het nodige lawaai, maar gaat 's nachts gewoon uit. Eigenlijk had je hier achteraf bijna geen last van. Vanaf deze stek heb je voor Engelse begrippen best een leuke slok water tot je beschikking, aangezien de rechter kant vanaf de overkant niet te bereiken is.

De overkantDe stekken lagen voor onze begrippen erg dicht op elkaar

Dus werd er besloten om deze stek initieel te gaan bevissen. Op Horseshoe moet je bijna alle stekken na maximaal 4 dagen verlaten en ook deze viel er onder. Na wat gepeild en geobserveerd te hebben werd het plan gesmeed. Eentje ging richting de hoek, waarvan we vanaf de kant konden voeren. De andere drie (je mag er maar met twee hengels per persoon vissen op een twee persoonsstek) gingen naar de overkant waar we al vis zagen. Jammer genoeg was dit net in het kommetje wat we niet konden bereiken. Door gespreid te voeren wilden we deze er uit lokken naar de hoek. Net na het avondeten arriveerden ook Simon en Rich. Rich had besloten om de stek tegen over ons te nemen. Enkele weken terug had Pallatrax hier een Fish-In georganiseerd en toen lagen de vissen ook in de onbereikbare kom. Op de stekken tegenover ons werden toen de enige vissen gevangen. Simon had besloten naast ons te komen zitten in de hoop dat zondag veel vissers naar huis zouden gaan en er meer interessante stekken zouden vrijkomen. De stek naast ons lag namelijk verder naar achter en links ervan ligt een stek op een landtong. Je zit daar dus eigenlijk een beetje opgesloten. Tijdens de schemer zagen we vissen azen tegen de kant aan en tussen de voerstekken in en werd er dus besloten een hengel single hookbait naar de azende vissen te gooien.

WinterpointOp Horseshoe moet je na 4 dagen je stek verlaten en werden er dus meerdere stekken bevist

Patricia is op zijn zachts gezegd niet echt dol op onweer en houdt dus altijd het weerbericht in de gaten. Toen Simon en Rich hun spullen aan het opzetten waren zag Patricia dat er een flinke bui met onweer onze kant op kwam. Na hun gewaarschuwd te hebben kwam de storm er niet veel later aan. Het ging behoorlijk tekeer en toen ik merkte dat de onweersbui aan het wegtrekken was begon de Delkim het uit te krijsen. Het was de hengel die net voor het onweer verplaatst was, een goede keus geweest dus. Nu zijn onweer en Carbon geen goede combinatie, maar aangezien ik door tellen al wist dat de bui verder weg trok durfde ik het wel aan om de hengel op te pakken. Voor alle zekerheid hield ik ook de hengel zo laag mogelijk. Patricia is als de dood voor onweer en vond deze actie niet zo leuk zullen we maar zeggen. Met een foeterende Patricia op de achtergrond stond ik dus mijn eerste Engelse karper te drillen. Doordat hij ook geen rare capriolen uithaalde was de vis niet veel later in het zicht van het schepnet. Patricia had alle moed bij elkaar gesprokkeld om hem toch maar te komen scheppen en bij een eerste blik in het net kwam bij ons beide een dikke glimlach te voorschijn. Een enorm fraaie rijenkarper lag in het net, wat een vis om de sessie mee te starten!

Wat een vis om de sessie te startenWat een vis om de sessie te starten

Nadat het fotoritueel achter de rug was proostten we op een goed begin van de sessie samen met Simon. Het onweersgeweld was nog niet voorbij en die nacht kwamen er nog twee flinke buien over. De tweede was er in eentje in de categorie die me nog lang zal bijblijven. Niet zo zeer van de flitsen die je toch nauwelijks ziet in mijn bivvy, maar door de enorm klappen die de grond deden schudden. Na dus een kort nachtje ontwaakten we in een heerlijk zonnetje. De karpers konden dit voorjaarszonnetje ook wel waarderen en lieten zich dan ook goed zien na de middag exact bovenop mijn voerstek. Ze sprongen er rustig op los, maar leken dus niet geïnteresseerd in het voer wat op de bodem lag. Na een kort overleg moest er dus toch maar een zig rig aan. Eigenlijk heb ik deze manier van vissen nog nooit echt een kans gegeven, maar ja als je ze ziet maar niks vangt moet je toch iets gaan proberen.

drillen in de zonOok in het zonnetje zal nog gedrilled worden

Lees volgende week het tweede deel van de sessie van Edwin en Patricia op Horseshoe.

Advertentie
Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.