Marokko voor beginners (deel 2)

Vorige week was op CarpFeeling het artikel 'Marokko voor beginners' te lezen. Een fantastisch verhaal van Tom Lenters, die ons meeneemt in zijn voorbereidingen en de reis naar Marokko. Het land van de prachtige oranje beschubte karpers. Vandaag lees je in dit humoristische en meeslepende verhaal of het Tom lukt een aantal van die beroemde karpers te netten. 

Maar nu over het vissen zelf. Vanaf het eiland konden we eigenlijk alle kanten op vissen. 1 stek werd me al verklapt, via een marker in de vorm van een plastic strandballetje. Er was daar een giga diepteverloop. Een talluud dat van 7 naar 9 meter liep om daarna nog eens trapsgewijs naar 13 meter te gaan. Maar ook van links naar rechts verliep het in allerlei dieptes. Daar kwam trouwens ook de eerste vis al na een uurtje vanaf. De volgende hengel wilde ik rechts van me hebben. Meer bepaald in een gang water tussen het vaste land en het eiland door. Het is zo’n 15 mtr breed en heeft een regelmatig diepte verloop, maar verderop waar het 4 á 5 meter was ging het snel de diepte in naar max 23 meter. De derde hengel ging helemaal naar links zo’n 300 meter verderop en het stuk waar het water de andere kant van het eiland langsging.



Onze stek vanaf het water

De afstand tussen eiland en vaste land was hier zo’n kilometer breed. Eerste legde ik daar de rig op een diepte van 15 meter, maar na de zoveelste knol probeerde ik hem steeds dieper te leggen en kwamen er zelfs vissen van dieptes tot 27 meter af! Vrij extreem bij mijn weten. Maar van Marc hoorde ik dat er zelfs tot op 30 meter wordt gevangen. Hoe kapot ik ook was na aankomst, die hengels moesten worden opgetuigd en te water, uitrusten kon tenslotte de hele week nog. Maar veel rust kregen we niet. Om 11 uur lag de eerste rig op het taluud, de wind kwam opzetten en na krap een uurtje knalde de eerste hengel er al vandoor!  Da’s een fijne binnenkomer! Al was het maar een visje van 4 kilo, toch was ik blij met mijn eerste Marokkaanse karper. Het zijn prachtige vissen, goudgeel van kleur met rood-oranje vinnen en staart.



Weer een uit de 4 kg categorie

Ik zag de vissen van Peter en frank van het “Tukkersteam” ( Zie youtube), die daar flink hebben huisgehouden. Schub karpers als een blok beton met een dikke knik achter de kop. En spiegels van adembenemende schoonheid. Fantastisch, die zou ik ook graag willen vangen. Nadat ik de hengel opnieuw heb uitgevaren en bezig was met de 2e, ging ie er weer vandoor! Een mooie gelegenheid om Cynthia haar eerste vis te laten vangen, stiekem hoopte ik dat het geen bak was, want dan zou ik misschien alles met haar moeten delen hahahaha…. Gelukkig was het er weer één uit de 4 kilo categorie.

De wind is wel iets om rekening mee te houden, want hij kan best krachtig zijn en samen met de stroming wordt het knap lastig om je rigs op de juiste plek te droppen. Ik heb ook met die golfslag telkens mijn zwemvest gebruikt, want ik ben niet zo’n geweldige zwemmer. Na 6 uur vissen hadden we even zoveel vissen en de eerste losser, deze was het taluud overgezwommen en links of rechts afgeslagen. De 35 lb voorslag van PB, Red And, ging als naaigaren doormidden! Er ligt dus behoorlijk wat aan scherpe rotsen blijkbaar!



Eind oktober en 30 graden. Heerlijk!!

Tip 3: Zorg voor goed voorslag materiaal. Maar ook voor een safety-systeem zodat de vis ten alle tijden bij lijnbreuk, alles kwijt kan raken en alleen het rigje in de bek houd. Ikzelf vis met het ASIS lood van JRC, ontworpen door Roelof Schut. Helaas word dit lood uit de handel gehaald. Onbegrijpelijk... 

Neem je haken niet te klein mee, Marc en Stefaan vissen daar rustig met nummers 1 en 2! dit vanwege de zachte bekken. Hou ze ook in de gaten als je de boel binnen draait, want door het gesleep over de rotsige bodem slijten de punten snel. Het is zo erg dat zelfs de bobbels van de grippa loden eraf sleten!



Een typische Marokkaanse karper

De beten komen voornamelijk van de middelste hengel, maar de nauwe doorgang aan de rechterkant begint nu ook te produceren. Ik heb daar  flink gestrooid over de gehele breedte om zo de vissen af te stoppen. De rig ligt op 3,5 meter. ´s Morgens vroeg krijg ik daar de eerste run, een fluiter van jewelste. Na eerst slaapdronken een worstelpartij van mijn slaapzak te hebben gewonnen, kom ik eindelijk bij de hengel, maar de run is gestopt en de boel zit vast. Da´s raar, want ik dacht dat de bodem hier, op wat rotsen na, obstakelvrij was. Snel de boot in om te kijken of er nog wat te redden valt. Het blijkt dan dat de vis al slalommend tussen stompjes en complete struiken is doorgezwommen.



Vis goed nat houden met deze warme wind!!  

Waarschijnlijk is het een oude wijngaard, want na de boel weer los te hebben gekregen, zie ik op 3 a 4 meter de stompjes mooi gerangschikt staan. Maar wat ook opvalt is, dat alle maïs en boilies weg zijn. Maar hoe moet het nu verder? Het is duidelijk dat er veel vis passeert, want er lag toch zeker een kilo of tien over de hele breedte en alles is weg. Ik zou met een drijfsijs er verticaal kunnen vissen, maar er varen regelmatig vissersboten over heen. Nee da’s geen optie. Dan maar proberen of het in het midden van de doorgang schoner is op de bodem. Dit blijkt gelukkig het geval. Ik strooi nog wat lekkers in één of andere hoek, en vaar met de rig op de bodem en de hengel in de hand, terug naar de kant, waar Cynthia de hengel aanpakt. Ze wil hem op de steunen leggen maar de hengel word haast uit haar handen getrokken!

Er hangt er alweer één aan! Het is weer een visje van zo’n 5 kg. Ik besluit niet meer uit te varen, maar een pva zakje met halve en boilie kruim aan de haak te prikken en naar het midden van de doorgang te slingeren. Na nog geen vijf minuten zie ik de top alweer doorbuigen en daar gaat ie alweer! Deze volgorde houd ik twee uur vol. Zakje pva eraan, slingeren, drillen enz. Allemaal vissen tussen 3 en 6 kg.



Hier word ik blij van

Tijd voor een experimentje. Ik knoop er een roze fluo pop up aan en… er gebeurt helemaal niets meer? Die moeten ze dus echt niet. Na hem ruim een uur de kans te hebben gegeven, doe ik er weer een gele atlasboilie aan en hup, daar gaat ie weer! Duidelijk dus. Van Stefaan hoorde ik dat ie een keer een sessie met Alijn viste en die had een partij roze solar clubmix ballen meegenomen. Na drie dagen blanken, begon Stefaan  toch een beetje medelijden met hem te krijgen, want hij trok wél de ene na de andere vis er uit. Maar Alijn volharde en kreeg uiteindelijk toch de vissen op zijn voer. De aanhouder wint zullen we maar zeggen.

Die maandag krijg ik in het totaal zo’n 25 runs en ben aardig gaar. Ik besluit alleen nog maar te voeren en niet meer te vissen en de stekken rust te gunnen. Dit begint op werken te lijken en volgens mij kwam ik hier toch ook om een beetje vakantie te vieren! ’s Morgens als Simo en Saïd met het eten komen en de accu van de boot vervangen, vraagt Cynthia of ze naar de hamam mag. Dat is geen probleem, en ze vaart mee terug naar het kamp. Vandaar uit brengen ze haar naar de hamam. De entree kost maar 80 cent! Nou, dan wil ze elke dag wel! Met een dag lekker relaxen met een zeep en schuim massage, sauna en wellness in haar hoofd, gaat ze mee. Na een paar uurtjes is ze weer terug en een ervaring rijker. Het was ook eigenlijk  te mooi om waar te zijn. De Marokkaanse hamam gebeurt daar door de plaatselijke berber vrouwen en die scrubben je huid zo, dat je voorlopig niet meer vervelt! Dat was dus niet echt voor herhaling vatbaar.



Cynthia in actie

Woensdagavond begint het te regenen en zelfs te onweren, spectaculair om die bliksemflitsen in de bergen te zien. Het blijft die nacht ook stil qua runs, maar met die regen ben ik daar niet rouwig om. Tot nu toe is mijn zwaarste vis 9 kg. Ik zal wel pech hebben. Peter en Frank van het tukkerteam hadden immers 130 vissen, waarvan 17 vissen van 20 kg plus! Vanaf donderdag ga ik alle hengels dieper vissen. Vanaf 17 tot 27 meter. De intensiteit qua runs is nu wel gehalveerd, maar ik blijf kleine vissen vangen. Moedeloos word ik er van.

Die nacht besluit ik er twee hengels  uit te laten en alleen de rechter hengel te laten liggen op 22 meter. Om 18.30 uur is het al donker en we liggen na een tijdje al lekker te slapen. Om 23 uur word ik bruut uit mijn rem-slaap gerukt want de enige nog inliggende hengel vraagt om aandacht. Ik strompel in de duisternis naar buiten en knal met mijn scheen been tegen het gas stel. Dit doet best zeer, maar ik heb ff een andere prioriteit!



Zorgvuldig worden de hengels uitgevaren

De rechterkant ligt immers bezaait met stronken dus ik moet vaart maken. Ik graai de hengel van de steunen, haal het touw van het paaltje van de boot die al klaar ligt en stap snel in de boot. Te snel, want ik doe een paar stappen en verlies mijn evenwicht. Als een echte duiker lazer ik zo met hengel en al achterover in het water en ga compleet kopje onder! Zo, ik ben wakker! Al proestend kom ik weer boven en stap alsnog snel in de boot en ga achter de vis aan. Hij bleek toch nog wel een paar keer  vast te zitten, maar ik kon hem zonder al te veel problemen netten. Het bleek weerom een puntgave schub van een kilo of 8 te zijn. Terug trek ik snel alle natte klerezooi uit en kruip ik rillend van de kou tegen Cynthia aan. Da’s dan weer het voordeel van zo’n vismaat!  ;-)



Hier doen we het voor

Vrijdag rond de middag vertrekt de middelste hengel nog maar eens een keer. Als ik net de boot in wil stappen om hem op te halen, gaat ook de linker er vandoor! Lekker, de hele morgen geen beet en nu een dubbel run. Ik gil naar Cyn maar die begreep de boodschap al en staat met een kromme hengel. De vis rost er aardig vandoor en ik krijg al snel het idee dat dit een betere vis is. Zij neemt mijn hengel over en ik ga achter de harder vechtende vis aan. Snel ga ik naar de plek waar de vis was gehaakt. Het is al weer na het middaguur geweest, dus de mistral blaast al weer lekker over het water.

Eindelijk kom ik boven de vis die nog erg diep zit. De rig lag op 27 meter. Ik zet de elektro uit en laat de vis rustig zwemmen zodat ie de boot tegen de stroming en wind op sleeptouw neemt. Wat een kracht. Dit is eindelijk een wat betere vis. Dit houd ie zo’n 3 minuten vol, maar dan is het gedaan en komt ie mokkend naar boven. Grote luchtbellen verschijnen tussen de golven en het lijkt erop dat ik aan de winnende hand ben. Het backleadje verschijnt, maar door de hoge golven zie ik nog niks. Maar dan toch zie ik een grote gele schim. Yes, het is inderdaad een betere vis.



Niet geheel zonder risico

Nu kalm blijven en de slip wat losser. Hij duikt nog een keer richting de bodem, maar komt dan eindelijk boven. Mijn hart slaat een keer over! Het is niet alleen een grote, maar ook nog een rijen! Hij ligt nu plat op het water, klaar om geschept te worden, maar ik kan er telkens nét niet bij. De wind blaast ons telkens uit elkaar. Dit is zenuwslopend! Als ie na drie pogingen nog steeds niet in het net ligt, word ik bang voor een slechte afloop. Bang dat ie er af zal schieten. Als dat gebeurt, ben ik klaar om opgenomen te worden hoor. Ik haal nog een keer diep adem, trek zo hard als ik durf de vis naar me toe, steek het net zo ver als ik kan richting de vis, met mijn hand aan het einde van het handvat, glijd de vis tergend langzaam over het netkoord. Het lukt wéér niet!

Ik laat de hengel vallen en druk met twee handen het net verder onder de vis en schud hem erin. HIJ ZIT ERIN! Ik zit vol adrenaline en een overwinningskreet galmt over het meer. Maar Cyn hoort me niet, door de stroming en de wind zijn we nog eens tientallen meters verder af gedreven. De armen gaan uit de steel en de vis gaat met de kop richting de vaar richting mee naast de boot. Op de kant staat mijn vismaat me al op te wachten en ze ziet aan mijn smile dat het goed is. Wat een vis. De kers op de toch al zo zoete taart. Heerlijk.



Wauw!!

Aan al het goede komt een eind. De week ging natuurlijk weer veel te snel om.  Ondanks dat je een heel eind van huis bent, in een vreemd land met een totaal andere cultuur, voelden we ons er heel erg welkom en op ons gemak. Dit komt vooral door de lieve mensen. Ze zijn erg gastvrij en helpen je graag. Dit onder leiding van de Belgen Marc en Stefaan.

Als je dit avontuur wil gaan beleven, doe dit dan wel via hun site maroccocarpfishing.com. Er zijn namelijk voorvallen geweest waarbij mensen gruwelijk zijn misleid. Geld hebben betaald en vervolgens op t vliegveld er achter komen dat ze genaaid zijn door oplichters. Marc en Stefaan regelen alles voor je, beantwoorden je vragen en nemen zelfs de moeite om je de goedkoopste vliegtickets te bezorgen.

Veel plezier als je gaat!

Advertentie
Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.