The great lake - Deel 3

En zo zijn we aangekomen bij het derde en alweer laatste deel van het drieluik 'The Great Lake' van Thimon Dokter. Thimon vertoeft een weekje aan het prachtige Franse water The Great Lake en heeft al een aantal prachtige vissen weten te strikken. Met nog een paar dagen te gaan zet Thimon alle zeilen bij om nog een aantal Great Lake bakken te vangen.

Nadat Paul de vis weer heeft terug gezet besluit ik om zelf even een rondje te gaan lopen om het water. Als ik vervolgens een tijdje onderweg ben kom ik tot de conclusie dat ik compleet verdwaald ben. Ik herken geen paden meer en heb even geen idee meer waar ik ben. Gelukkig weet ik niet veel later de juiste weg terug te vinden en kom ik veel te laat voor het avond eten terug aan op de stek. Eigenlijk helemaal niet zo erg als ik zie dat Paul en Dik wederom bezig zijn met een vis drillen en het eten hebben moeten laten staan. Als de vis even later weer zwemt in zijn eigen omgeving vraagt Paul waar ik toch al die tijd bleef. Als ik hem vertel dat ik verdwaald was geraakt vind hij het helemaal niet zo raar. Het blijkt zo te zijn dat helemaal om het water heen lopen onmogelijk is. Laat ik dat nou net niet geweten hebben. Geen wonder dat ik ineens bij een grote grindafgraving op de stoep stond te kijken. Met alle rare blikken van de Franse werklieden als gevolg.



Een prachtige great lake beauty!

We besluiten de avond goed te beginnen met een heerlijk bordje eten. We ouwehoeren gezellig over alles wat er tot nu toe deze week gebeurd is en niet veel later als we op onze klok kijken blijkt het al ver in de nacht te zijn. De tijd vliegt als het gezellig en leuk is! De volgende ochtend ontwaken we door een aanbeet op Paul zijn hengels. Helaas lost de vis al snel en balen we van de gemiste kans. Wanneer de aanbeet periode voorbij is besluiten we om de hengels er uit te draaien en boodschappen te gaan doen. Als we bij de supermarkt aankomen hebben alle Fransen zich voor ons verstopt. Nog even twijfelen we aan ons besef van dagen, maar als we even later te horen krijgen dat de Fransen vandaag een feestdag hebben begrijpen we waarom we voor een potdichte deur staan. Gelukkig verwelkomt de plaatselijke bakker ons wel met een glimlach en weten we daar de laatste stokbroden te scoren ter frustratie van de net binnen komende franse klanten. De bakker is net begonnen met nieuwe stokbroden te bakken en het plaatselijke volk kan ons wel weg kijken. Er hangt ze een half uurtje wachten boven het hoofd.


Één van de originele Great lake rijenkarpers
 

‘Een lijnzwemmer’

Na een stukje rijden door de prachtige dorpjes arriveren we weer terug bij het water. We brengen snel alle hengels weer in orde en zorgvuldig worden alle lijnen weer uitgevaren op de stekken waar we eerder beet hebben gehad. Als ik net mijn tweede hengel uitgevaren heb kunnen we even onze ogen niet geloven. De net gedropte hengel loopt nu al af en de slip ratelt als een gek. Helaas kort na het oppakken van de hengel lost de vis en kunnen we alleen maar grissen naar wat het geweest is. niet veel later als wederom alle lijnen er in liggen klinken er een paar piepen uit de beetmelder van Paul. Even lijkt het er op dat we met een lijnzwemmer van doen hebben, maar als even later toch de top besluit krom te trekken weten we dat het toch raak is.


Een nieuw persoonlijk record voor mij en wederom prachtige spiegel van The great lake! 

De vis zwemt erg langzaam maar gestaag bij ons weg. Omdat het mijn beurt is pak ik de hengel op en begin met drillen. Meteen is te merken dat het een grote vis is. de vis vertoont erg logge slagen en blijft soms even als een blok beton op de bodem liggen. Langzaam maar zeker komt de vis dichter bij de kant en sta ik te shaken als een gek. Als de vis eindelijk kort voor de kant arriveert kijk ik verbaast in het water. Een enorme spiegelkarper laat zich zien aan de oppervlakte en is duidelijk van een monsterlijk formaat. Kort voor het landingsnet probeert de vis nog een paar keer de diepte in te zwemmen en van het net weg te blijven. Ik heb het gevoel dat mijn hart wel honderd keer over slaat en het wordt alsmaar zenuwslopender. Toch weet ik de mastodont eindelijk in mijn landingsnet te sturen en klinken er enorm harde vreugdekreten. Wat een enorme opluchting nu er een enorme Great lake spiegel in mijn foto album komt te staan!  

Afsluiting

Kort na de vangst van mijn nieuwe persoonlijk record besluit ik te gaan slapen. Ik ben ontzettend moe van het drillen en het poseren met de zware vis voor de camera. Een beetje extra rust pakken zal me goed doen en voordat ik het weet lig ik al lang en breed te slapen. De volgende ochtend is het alweer vrijdag. De week is ontzettend snel gegaan en ik besef me dat ik morgen alweer vertrek naar het laatste water van mijn visvakantie in Frankrijk. We beginnen de dag zoals altijd met een bakje koffie en praten we nog even wat na over de enorme spiegel van gisteravond. Als de koffie nog maar net staat te dampen besluit de hengel van Paul te vertrekken met een portie grof geweld. De hengel vliegt bijna uit de banksticks en zo snel als Paul kan eist hij de hengel voor zich op. Ondertussen staat Dik alweer klaar met de boot en maakt zich klaar voor een stukje roeiwerk. Even later, na een zware dril komen Paul en Dik terug op de kant met een prachtige rijenkarper van Great lake. Een vis van ongekende schoonheid.



Terug in haar element

De vis wordt met alle zorgvuldigheid verzorgd, gefotografeerd en gewogen waarna de vis weer mag zwemmen in zijn mooie leefomgeving. De dag vordert en voordat we er besef in hebben loopt de dag goed en wel alweer tot zijn einde. We drinken gezellig een bakje koffie en genieten nog even na over wat er de afgelopen week allemaal gebeurt is. ’s Avonds komt eigenaresse Pascalle nog even bij ons langs om een fles champagne te brengen voor haar verjaardag. Ze kent Dik erg goed en we genieten dan ook volop van een lekker drankje om de geweldige week mee af te sluiten. De volgende ochtend als we wakker worden is het voor mij al vroeg zaak om te vertrekken. Ik moet nog naar het laatste water toe rijden waar ik een weekje zal vissen met mijn collega’s van CarpFeeling. We schudden elkaar de hand en wensen elkaar een goede reis.

Kers op de taart

Als ik een paar uur later op het laatste water gearriveerd ben krijg ik een telefoontje van Paul. Hij wist als afsluiter van de week nog een meer dan prachtige volschub te vangen vlak voordat hij zijn hengels zou opruimen. Wat een geweldige vis als afsluiting. Ik feliciteer Paul met zijn prachtige vis en wens hem en Dik wederom een goede reis toe. Wat een leven hebben we toch als gepassioneerd karpervissers. Wisten meer mensen maar dat het zo mooi kon zijn!

Advertentie
Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.