Vallee lake 2

In het voorjaar van 2014 beviste ik al eerder het zeer mooie en rustige Vallee Lake 2 in het noorden van Frankrijk. Normandië om precies te zijn. Dit water wordt omringd door prachtige boompartijen,struiken en een zooitje obstakels. Ook zijn de keurig aangelegde stekken een groot voordeel om er te vissen. In de sessie van het voorjaar was totaal geen sprake van een makkelijk water… of nog beter gezegd een makkelijke vakantie. Voor mij is een visvakantie ontspanning en rust. Ook deze vakantie was verre van dat. De vissen werkten totaal niet mee met de plannetjes die ik gesmeed had. Helemaal niet zelfs! Waarom?…. Geen idee! Wie het weet mag het mij vertellen. Inmiddels was de complete welbekende trukendoos tevoorschijn gehaald maar de welbekende duif en het spierwitte konijn kwamen maar niet uit de hoge hoed. Naja… dan maar niet! Het is immers vissen en geen vangen! Die week nam ik mijn teleurstelling en ‘verlies’. Ik had immers nog twee weken in Frankrijk te gaan.
 

De aankomst

Wanneer we aankomen in het mooie Normandië worden we meteen gerust gesteld door de mooie natuur en cultuur van het franse land. Onze navigatie verteld ons dat we nog een kleine zestig kilometer moeten rijden voordat we bij het water zijn. De laatste kilometers rijden we door smalle straatjes. Overal staan oude bouwvallige huisjes met oude vrouwtjes die met een peuk en een bakje koffie uit het raam hangen. Ondertussen ons aanstarende wat we aan het doen zijn met een afgeladen auto. Ze zullen wel denken… daar heb je weer een stel van die Nederlandse gekken. Een stel van die halfgebakken vissers die speciaal voor een visje naar Frankrijk komen rijden.



Aangekomen in Normandië

Ach.. we nemen het maar voor lief en genieten ondertussen van het relaxte sfeertje en het mooie weer. We besluiten vlak voor aankomst nog even een lekker broodje te halen bij de plaatselijke bakker. Echt een succes om een paar croissantjes te bestellen is het niet. We kunnen allebei geen woord Frans maar uiteindelijk weten we toch te bemachtigen wat we willen hebben. we worden vervolgens nog een tijdje nagekeken en uitgelachen. Ze moesten eens weten wat we nog meer in petto hadden!

Eenmaal aan het water

Als Remco en ik een tijdje later aan het water zijn kunnen we eindelijk ons ding doen. We pakken onze spullen uit en beginnen de rotzooi te sorteren. Toch eigenlijk volstrekt belachelijk als je wederom ziet wat we mee nemen voor een visvakantie. Het lijkt eigenlijk meer op een volksverhuizing. Maar goed… zo gedreven als we zijn laten we ons niet afleiden door de rommel en staat een paar uur later alles startklaar voor de eerste aanbeet. Althans… dat hopen we. Het is inmiddels al donker geworden en we zijn blij eindelijk klaar te zijn. Remco besluit maar eens wat eten te gaan maken. Zo fanatiek als die is maakt hij een paar heerlijk gekookte aardappeltjes, een paar worstjes en een potje groente. Prima voor elkaar! ik zit immers niet te wachten op een hele week van dat ongezonde vissers voedsel wat de meesten naar binnen werken. Oftewel… een hamburger menu met de nodige potten bier. Nee! (niks mis mee hoor!) maar doe mij maar gewoon lekker gezond. Als we het eten op hebben besluiten we om een biertje los te tikken op de goede reis. Niet veel later vallen zowat onze ogen dicht van het harde werken vandaag en besluiten we te gaan slapen. Echt veel van slapen komt er echter niet. Remco krijgt na tien minuten in bed liggen al een aanbeet. En wat voor één… een steur van ruim 38 kilo is zijn buit. Leuk als bijvangst om mee te beginnen!
 


Een mega vis van ruim anderhalve meter lang en 38 kilo is amper in je handen op de foto te zetten. Remco besloot het daarom op deze mooie manier te doen. Het is dan wel geen karper, maar wel een prachtige ervaring om te vangen!
 

Dag 2

Op dag nummer twee worden we ’s ochtends rustig wakker. Het zonnetje schijnt lekker op de tent en de vogeltjes fluiten bijzonder genoeg ook nog. Een heerlijk gevoel om de eerste echte visdag mee te beginnen. Afgelopen nacht hebben we helemaal niets te klagen. Na de grote steur van Remco kwam er wederom op zijn hengels nog een mooie spiegel bij. Eigenlijk onverwachts omdat we de voerstek pas net klaar hadden. We hebben flink geïnvesteerd in peil en voer werk. We hadden verwacht dat zich pas later in de week zou uitbetalen maar niets bleek minder waar. Meestal duurt het even voordat de karper echt fanatiek begin te azen op de stek. Echter dit keer hadden we dan blijkbaar wat geluk. We bekijken de foto’s samen onder het genot van een bakje koffie en ontbijtje. Het is inmiddels alweer ochtend en we beginnen de dag dan ook met een goed ontbijt. Zeer belangrijk!



Een puntgave spiegelkarper voor Remco
 

De verlossende schub

De dag vordert en even lijkt het er op dat het rustig gaat blijven. De moed zakt mij nog net niet in de laarzen maar ergens is er toch een beetje twijfel ontstaan over het verdere verloop van deze week. Toch loopt er ook bij mij nog een hengel af en vang ik net voordat de avond schemering zijn intrede doet een mooie schubkarper van bijna achttien kilo. Gelukkig en tevreden zet ik vervolgens na een fotosessie de vis weer terug in zijn leefomgeving. In elk geval hebben Remco en ik nu allebei al een vis. En dat op de eerste echte visdag. Niet verkeerd! Hopelijk gaat het de rest van de week lekker op deze manier zo door. Dan hoeven we ons over weinig zaken meer zorgen te maken. Alleen dat er genoeg voer op de stek ligt en onze rigs vlijmscherp zijn…



Een prachtige najaarsschub van Vallee lake 2
 

De grootste vis is de nooit gevangen vis!!

Nog net vlak voor het donker is het weer raak. Dit keer op de hengels van Remco. Als hij de hengel op wil pakken wordt hij verrast door een stoomlocomotief die duidelijk net weer nieuwe brandstof heeft getankt. De hengel is met geen mogelijkheid de lucht in te krijgen. Even denken we dat we te maken hebben met de land rover van eigenaar Marc….. echter niets blijkt minder waar. Een enorme steur heeft zich vergrepen aan het aas van Remco. Uit alle macht doen we ons best om de vis in bedwang te krijgen. Helaas komt vervolgens de lijn ergens achter te zitten en snijd af. Hele dikke pech! Helaas een grote vis verspeeld. Balend zit Remco vervolgens in zijn tent nieuw spul aan zijn hengel te bouwen. Als even later alles weer klaar is nemen we de moeite om het spul nog eens opnieuw uit te varen. Opgeven is immers geen optie! Als alles weer keurig netjes ligt praten we nog even samen na over hoe het heeft kunnen gebeuren. Domme pech zal hier het juiste woord wel zijn. En zoals het vissers spreekwoord luidt… ‘de grootste vis is de niet gevangen vis’. zelf is het mij ook meerdere keren overkomen dat een recordvis ontsnapte aan het schepnet. Dat soort momenten trek je bij jezelf de haren uit je kop. Maar ja… wat doe je er aan? Heel even balen en vervolgens gewoon weer lekker doorgaan! Een andere optie heb je niet als je toch graag die ene mooie vis wilt vangen. Zo ook besluiten wij om fanatiek door te gaan en te hopen op een mooie herkansing. Alsof vervolgens de duivel er mee speelt krijg ik een harde aanbeet op de hengel die ik aan de overkant tegen de takken vis. het is inmiddels al eventjes donker en als ik de hengel pak hangt ook hier een ‘blok beton’ aan. Even later door goed te kijken met mijn hoofdlamp kan ik duidelijk zien dat dit ook een steur is. weliswaar geen hele grote, maar wel een ontzettend mooie bijvangst.



Een prachtige ‘sterlet’ steur van Vallee lake 2

Ook blijft deze avond verder rustig en liggen we niet veel later alweer te slapen. Helaas gaat het deze nacht met slapen niet veel beter. We worden iedere keer opgeschrikt door ‘runs’. Weliswaar van steuren die alle lijnen mee pakken wanneer ze langs komen zwemmen. slappe lijnen, strakke lijnen, het maakt allemaal niets uit! We blijven steeds bezig met het uitvaren van de lijnen en worden er compleet moedeloos van. Omdat we aan de overkant tegen de takken vissen kost het uitvaren weer veel tijd en moeite. Slopend is het! Gelukkig krijg ik even later toch nog een overtuigende run. Dit keer geen steur maar een mooie spiegelkarper van formaat. Ook deze vis gaat over de vijftien kilo grens en is daarmee ook beland in de categorie betere vissen.
 


Een prachtige en puntgave spiegelkarper van Vallee lake 2
 

Remco is weer aan zet!

We maken een sprongetje in de tijd en daarbij kan ik helaas vermelden dat het er niet beter op is geworden. het water bezit namelijk een aardig aantal grote steuren. Als sportvis is deze vis voor overdag ontzettend leuk. Althans…. Je moet er van houden. inmiddels is het de laatste nacht en hebben de steuren de rest van de week voor flink wat overlast gezorgd. Door de lijnen zwemmen en alles mee nemen was geen enkel probleem. We bleven maar uitvaren en onderlijnen knopen omdat de haken constant stomp het water uit kwamen. Strakke lijnen, slappe lijnen…. We probeerden alles! Niets hielp. De steuren namen alles mee op sleeptouw en teisterden ons constant. Nachtrust? Nee! Daar hebben we niet van kunnen genieten deze week. Als het nou kwam door de runs van karper… dan was het nog eens wat anders. Maar goed! Zo fanatiek als we zijn gaven we niet op. We bleven maar gas geven, accu’s opladen, uitvaren en de ogen vervolgens open houden. op het randje in de laatste nacht leverde het voor Remco toch nog een mooie vis op. Beter iets er bij dan helemaal niets meer zullen we dan maar zeggen. Conclusie: een water met steuren is voor mij geen optie meer. Voor Remco: precies hetzelfde! Helaas is het mij en Remco op dit water niet gegund. Waarom? Vraag het de steuren zou ik zeggen. En als we er achteraf eens goed naar kijken dan kan ik maar één conclusie trekken. Ook dat hoort bij het vissen op een betaalwater. Eigen schuld dikke bult zullen we er maar van maken. Alhoewel het natuurlijk best zuur is vanwege het geld dat er aan een visvakantie uitgegeven wordt!

We vangen niet veel… maar wat we vangen is mooi!  
 

De laatste ochtend

Inmiddels is na een korte en slopende nacht de laatste ochtend op Vallee lake 2 aangebroken. De steuren hebben wederom ons de hele nacht wakker gehouden en als we ’s ochtends vroeg de balans opmaken kunnen we concluderen dat nog twee hengels van de 6 ‘ongedeerd’ zijn gebleven. Teleurgesteld en een tikje gefrustreerd kijken we elkaar aan waarom ons dit is overkomen. Tegelijkertijd is er geen tijd om gefrustreerd te zijn want er moet gewerkt worden. Alweer! Alles moet weer keurig netjes in de auto gepakt worden die gewoon eigenlijk te klein is voor die hele volksverhuizing. Maar goed… wat moet dat moet. We hebben geen andere keus. Gelukkig na een tijdje opruimen weten we de stemming om te zetten in vrolijkheid. We beseffen ons dat we toch ook vakantie hebben en dat na deze week gewoon ons dagelijkse werk weer begint. Dat het qua vangsten dan dit keer helaas niet zo goed liep.. dat is dan jammer. Volgende keer weer beter. Achteraf gezien met een paar karpers en twee steuren is het beter dan een blank. En laat vooral geen onduidelijkheid ontstaan over het feit dat we nooit zullen opgeven. Vissen is immers onze passie en dat zullen we altijd blijven laten zien. En voor wat betreft geluk hebben met vissen. Het heet niet voor niets ‘vissen’ anders had het wel ‘vangen’ geheten!



We laten Vallee lake 2 voor de tweede keer voor wat het is. Misschien tot een volgende keer!

Advertentie
Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.