Wanneer we aankomen bij het water zien we meerdere kinderen die met veel moeite de vaste stokken in bedwang kunnen houden. Langs de gehele oever staan begeleiders de kleine kids de eerste beginselen van het vissen bij te brengen. Daar hadden we niet op gerekend. Toch wisten we uit ervaring al dat dit betekende dat de ganse karper populatie aan de andere kant van het water zou vertoeven ver weg van de drukte. Daar aangekomen lijkt dit gedeelte ook nog eens vissersloos te zijn en kijken we elkaar vol verwachting aan. Op de ondiepe kom zien we een aantal karpers hoog door het water zwemmen en wrijven we al in onze handjes. Dit kan niet misgaan!
Als ik de blauwe paden bewandel van CARP Zwolle, krijg ik dat gevoel wat mij elk jaar bekruipt. Het gevoel van saamhorigheid. Ondanks dat we allen onze hobby op onze eigen manier uitvoeren, zijn we met zijn allen samen op de beurs der beurzen. Waar we normaal ons niet in onze camo kledij durven vertonen in de openbaarheid, is het daar op die blauwe paden de normaalste zaak van de wereld. Voor even zijn we weer die jochies van vroeger en praten we over niets anders dan vissen, vissen en misschien bier, steaks en vrouwen. 
Een tijdje terug sprak ik met James Turner van Cygnet, hij vertelde toen over een overgroeide en weelderige groene oase van rust. Toen ik zijn verhaal optekende dachte ik later bij mezelf: “waar is mijn overgroeide en weelderige groene oase van rust?” Ik betrapte mijzelf erop dat ik die eigenlijk helemaal niet heb. Ja, ik heb een paar leuke stekjes die ik zo nu en dan mag bezoeken, maar het voldoet in de verste verte niet aan wat James omschreef. Gekscherend probeer ik in zeker zin mijn sessie te plannen en probeer ik sommige idealen na te jagen, echter te rauwe werkelijkheid gooit wel eens roet in het eten.
Versuft staar ik naar het plafond van de slaapkamer. Naast mij staat de wekker te zoemen met een illustere tijd die op het schermpje flikkert. 5:00 uur in de ochtend op een dag dat iedereen vrij is. Over een paar uur barst de feestvreugde los. Massa’s mensen op een kleedje die hun huisraad uitstallen, Jumbollen eten en lallen op klassiekers uit de feesttent. Vandaag is de dag dat een dolblije koning 17 miljoen Nederlanders op zijn feestje heeft uitgenodigd. Voor mij is het anders vandaag, koningsdag of niet. Vandaag gaat er gevist worden opzoek vissen met kroontjes.
Het is donderdagmiddag en ik heb ongeveer drie uurtjes de tijd om te vissen. Het is droog, bewolkt en relatief zacht weer, de omstandigheden zijn daarmee helemaal niet slecht. Ik besluit om deze middag neer te ploffen op één van mijn favoriete winterstekjes en vaar al snel mijn twee rigs richting de gewenste stekken. Lang duurt het hier eigenlijk nooit, maar toch blijft het dit keer stil. Angstvallig stil zelfs...
Een nieuw kalenderjaar zorgt meestal voor grootste plannen en hoge verwachtingen, maar ook voor veel interne vraagstukken. Waar ga ik vissen en in welke maanden doe ik dat? Welke aanpak kies ik daarvoor? Welk aas ga ik gebruiken? Zijn er specifieke vissen die ik wil vangen? Het zijn vragen waar het gros van de karpervissers ook mee rond zal lopen, althans dat vermoed ik.
Voor ik inzoom op die boilie als “gereedschapskist”, moet ik eigenlijk eerst mijn visie geven op de context waarbinnen die “tools” dan hun werking hebben. Want zonder “referentie” hebben ze geen duidelijke waarde. Zo wordt de waarde van een toploodje (los van praktisch nut) bepaald door de overtuiging dat de karper last heeft van zwevende lijnen. Zou je daar geen waarde aan hechten, dan ga je ze minder gebruiken... toch?! Je visie op de context legitimeert de middelen die je inzet.
In het eerste deel van de serie artikelen over mijn visserij in het najaar, kon je lezen dat ik ben neergestreken op een grote plas bij mij in de buurt. De plas wordt erg druk bevist en in dit artikel wordt duidelijk dat ik daar nog wat last van zou hebben. In deel 2 van najaarsavonturen neem ik jullie graag mee naar een sessie op mijn ‘’B-keus water’!
Het is eind november, sinterklaas is weer in het land en de feestdagen staan weer voor de deur. Veel vissers hebben de hengels opgeborgen of juist de roofvisspullen tevoorschijn getoverd. Voor mij persoonlijk is het najaar een soort nieuwe start van het jaar, het klinkt misschien gek maar in de zomermaanden ben ik vrij weinig aan het water te vinden. Zodra de bomen hun blad beginnen te verliezen begint het voor mij weer enorm te kriebelen. Ondertussen zijn er al een paar successen geboekt dit najaar waar ik met trots op terugkijk en graag met jullie wil delen, misschien hebben jullie nog iets aan de tips!
We schrijven drie weken geleden. De wintertijd is inmiddels ingegaan en dat wordt snel duidelijk als ik in het laatste daglicht mijn drie hengels op de gewenste plekken positioneer. Het is pas half 6 in de avond en ik vrees een lange (en stille) nacht met de hoge luchtdruk en windstille omstandigheden. Hoe anders was het dit weekend, toen een heerlijke herfststorm over het land raasde en de ene na de andere bak op de kant werd gebracht in karperland...
Carli Driessen is er heilig van overtuigd dat je betere resultaten kunt behalen door je te verdiepen in je gebruikte aas. In deze eerste aflevering van 'meer dan alleen dat balletje' vertelt Carli waarom hij voorstander is van zelf aas maken. Natuurlijk is het kopen van goed aas eenvoudig en kost het je veel minder tijd, maar de voldoening is vele malen hoger als jouw eigen (aas)kennis ervoor zorgt dat er karper op de mat komt...
Voor de dierenliefhebbers onder ons staat 4 oktober natuurlijk omcirkeld op de kalender. De dag in het jaar dat we onze trouwe viervoeter en andere huisdieren eens extra in de watten leggen. Een extra luxe voertje, een nieuw speeltje en wat extra snoepjes. De dierenwinkel zal weer goede zaken hebben gedaan. Naast onze huisdieren moeten we natuurlijk ook zorg dragen voor de andere dieren die dicht bij ons staan. Vandaag dus wat extra tips van ons om dierendag met een goed gevoel af te sluiten.
Na het vissen van mijn eerste nachtje op het syndicaat gingen er zo’n twee weken voorbij voor de volgende kans zich aanbood. Het was halverwege de maand juli toen ik tussen de onregelmatige diensten weer wat ruimte zag in de agenda. Qua planning ging er van alles fout, met name tijdens de tweede sessie. Toch werd het geduld beloond en gedurende de twee sessies werden er enkele mooie vissen gevangen, waaronder een oude bekende...
Ik eindigde vorige keer met de gedachte dat meer flexibiliteit, transparantie en inhoudelijke kennis (bij de gebruiker!) een stap vooruit zou zijn richting een meer innovatief klimaat. Dat hierdoor die grote groep van gebruikers (bewust en onbewust) gaat meedenken, meewerken aan nieuwe ontwikkelingen. Maar dat abrupt veranderen slechts chaos levert en je zoiets nooit in één keer kunt initiëren, maar misschien wel langzaam per project tegelijk. Laat ik daarbij nogmaals benadrukken dat ik het principe van de huidige (boilie)markt niet ter discussie stel...
Boilies houden het gros van de karpervissers doorlopend bezig. Niet alleen de vissers zijn op zoek naar de gouden boilie voor hun visserij, maar ook producenten doen dit aan de lopende band. Logisch natuurlijk, want we willen allemaal die ultieme knikker aan de hair rijgen. Maar wat maakt de ene boilie beter dan de ander en belangrijker, hoe oordeel je of de ene boilie beter is dan de ander? In deze interessante column spreekt Carli zich uit over deze kwestie.