De temperaturen gaan richting de dubbele cijfers en het is duidelijk dat het voorjaar naar ons lonkt. Een slag om de arm is echter wel op zijn plaats, want het zal niet voor het eerst zijn als het eind februari/begin maart plotseling weer erg koud gaat worden en de natuur weer knock out wordt geslagen. Maar hey, over de huidige weersomstandigheden valt niet veel te klagen en de karpers laten zich duidelijk ook van hun beste kant zien. Tijd om te vissen dus!
Mijn vorige column eindigde ik met de zin: ‘’Ik laat nog wat boilies achter op de stek om vervolgens twee dagen later weer terug te komen, althans als het water niet te hard is…’’ Nog op de terugweg naar huis van afgelopen sessie, hoor ik op de radio dat er vrieskou op komst is. Er wordt voorspelt dat de temperatuur de komende dagen zal zakken naar rond het vriespunt, later in de week zelfs tot daaronder. Om optimaal te kunnen profiteren van de goed lopende voerstek wil ik zo snel mogelijk de volgende sessie vissen, nu het nog wat ‘’warmer’’ is.
2019 is inmiddels enkele dagen gevorderd en voor veel (winter)vissers is de jacht naar “de eerste van het jaar’’ inmiddels losgebarsten! Op social media kanalen van veel andere vissers zie ik al vrij snel de wel bekende quotes voorbij komen! Uitspraken als: ‘’van de nul af’’ en ‘’op jacht naar de eerste van 2019’’ heb ik veelvuldig voorbij zien komen! Gelukkig maar, want thuis vang je ze gegarandeerd niet. Ook ik heb een plannetje bedacht om zo snel mogelijk van de nul af te komen…
De eerste sessie van het jaar is altijd een dingetje. Ga je voor een makkelijk water of kies je voor een locatie met een grotere kans op speciale vis met een hogere moeilijkheidsgraad? Hoewel dit dilemma jaarlijks de kop opsteekt lijkt het voor mij niet veel uit te maken, want eigenlijk alle ‘1e keertjes’ draaien uit op een blank. Zou het in 2019 anders zijn? Eind december wordt ik door Sjacco uitgenodigd om een sessie op één van zijn winterstekjes te komen vissen, een water met diverse interessante hotspots en een reële kans op vis. We prikken 2 januari als datum voor de eerste sessie van het jaar en Sjacco bereidt de stek een aantal dagen voor met wat klein aas en boiliekruim.
It’s a miracle… ’een vrouw in de karperwereld.‘ Een opmerking die regelmatig voorbij komt. Dit wonder dat gecreëerd wordt door de mannen omdat wij als vrouwen zelf beslissen in deze ‘mannenwereld’ te stappen. Karpervissen is voor iedereen een hobby en er staat nergens geschreven dat dit voor jullie als mannen is. Zoals het meestal gaat hebben jullie dit natuurlijk weer eens opgeëist. Het bracht mij dan ook op het idee om jullie als mannelijke karpervissers eens mee te nemen in onze vrouwenwereld in de karpervisserij.
Wij karpervissers hebben het doorgaans goed voor elkaar. We spenderen veel tijd in de natuur en zien tijdens onze sessies veel meer natuurverschijnselen en dieren dan de meeste andere mensen in een heel leven. Deze herinneringen slaan we uiteraard op in het geheugen en sommige vissers hebben de kwaliteiten om deze beelden perfect vast te leggen met een camera. De weg naar een vangst van een karper is niet altijd even gemakkelijk, maar dat geeft over het algemeen meer voldoening. Kortom: karpervissen is heerlijk en puur genieten. Toch?
Ik denk dat ik met redelijke zekerheid kan stellen dat velen onder ons een voorkeur hebben voor het vangen van grote karpers… toch?! We zijn er op z’n minst gevoelig voor. Niet iedereen in dezelfde mate, maar niemand is echt ongevoelig. Er zijn wel vissers bij wie een bijzonder schubbenpatroon, kleur of “tone” de honger naar kilo’s ontstijgen, maar toch… die zucht naar groter, dikker, zwaarder is besmettelijk. En sommige vissers zijn zodanig “geïnfecteerd” dat zij er hun levenswerk van maken..
In het vage schijnsel van de najaarszon wandel ik langs de oevers, op zoek naar enig teken van leven. De gouden dageraad werpt een nieuwe kijk op de wereld om mij heen. Het water is als een spiegel, gehuld in een mystieke nevel van mist. Ik vind mijn plek in het hier en nu.
Laat ik nog maar eens benadrukken dat ik mijzelf niet als “expert” beschouw. Daarvoor ontbeer ik die levenslange ervaring (en kennis) die sommige cracks met zich meedragen. Ik heb alleen wel een redelijk stel hersenen, het vermogen om langdurig informatie in mij op te nemen en ik kan goed verbanden zien. Allemaal minder origineel, maar toch ook een soort talent. Daarbij heb ik een diepe passie ontwikkeld voor die aas-zijde van onze hobby en ervaren dat je vanuit dit perspectief meerwaarde kunt bieden aan jouw visserij als geheel. Het hoe en waarom heb ik al eens beschreven. Én ik vind het leuk om mijn “hersenspinsels” die gaandeweg ontstaan met andere vissers te delen... zinnig of niet.
Wie mijn eerdere blogs heeft gelezen weet dat ik van huis uit sociaal ben aangelegd, maar dat ik in mijn visserij vooral solistisch te werk ga. Dit alles heeft te maken met keuzes en afspraken thuis en op het werk. Het komt er in de basis simpelweg op neer dat ik het erg leuk vind om in het gezelschap van anderen te vissen, maar dat mijn vismaten aan het werk zijn op het moment dat ik vrij ben (of andersom). De kansen die ik krijg om gezellig met vrienden naar het water te gaan probeer ik dan ook aan te grijpen en reden temeer om snel te plannen toen Ben van Boekel mij een tijdje terug appte voor een social.
Als je een kind vraagt: “teken eens een visser.” geheid dat je de meest uiteenlopende tekeningen zult zien. Kinderen hebben een bepaalde fantasie, die wij ons als volwassenen nog maar moeilijk kunnen heugen. Soms, als je heel goed nadenkt en je je ogen sluit lukt het vast nog wel, maar verwachtingen van de wereld om ons heen doen ons anders geloven en handelen, behalve wanneer succesjes zich voordoen. Zo voelde ik mij dus op de nacht van 23 op 24 augustus j.l.
Het is alweer even geleden dat ik iets geschreven heb over de meerwaarde van het denken over aas of het zelf boilies samenstellen. Het laatste deel van mijn reeks “hersenspinsels” over “dat balletje” dateert uit 2017, dus hoogste tijd voor een vervolg. In dat laatste deel beschreef ik een drietal referenties, aangevuld met die beroemde 80-20 regel. Daarmee de suggestie dat het beter is om je te richten op enkele elementaire zaken van je visserij en deze goed te borgen, dan je te verliezen in de zoektocht naar perfectie. Alles bedoeld ter inspiratie, zodat je naar wens je eigen ideeën en ervaringen kunt scherpen; de context kunt verrijken waarbinnen je jouw boilie, die “gereedschapskist”, inhoud geeft.
Daar sta je dan aan de oever van het water. De slaap kan ik niet vatten en terwijl de maan in volle glorie aan de hemel prijkt, blaast een Noord-Wester wind in mijn rug die wat verkoeling verschaft. De temperatuur liep deze nacht amper terug en het zou al vroeg dag worden. Mijn horloge liet mij weten dat het inmiddels al 04:00 uur onder de ochtend was. Een warme dag lag in het vooruitzicht. Nederland zwichtte deze week onder tropische temperaturen, terwijl de natuur in al haar weelderige pracht haar schreden moeizaam, maar gestaag voortzet. We schrijven 27 juni. Een warme dag, maar er moest gevist worden en hoe! In dit relaas neem ik u mee naar een sessie die ik heb mogen vissen die achteraf zeer verdienstelijk was.
De meeste van jullie zullen het wel weten, ik word vader. Als alles goed mag gaan, zal onze kleine spruit rond het begin van augustus geboren worden en zal voor mij en mijn vrouw Diane het leven er anders gaan uitzien. We kijken er erg naar uit! Ondanks dat hobby’s als het vissen op een zeer laag pitje komen te staan, krijgen we er iets heel bijzonders voor terug. Hobby’s zijn slechts hobby’s en komen wel weer terug op een dag. Karpers blijven hun rondjes zwemmen en mijn haakjes zullen, ondanks dat de fabrikanten graag anders beweren, ook dan wel weer prikken.
Vraag een willekeurige karpervisser naar zijn favoriete vorm van karpervisserij en je krijgt vaak het antwoord ‘met de pen’ of ‘aan de oppervlakte’. Hier ben ik het doorgaans helemaal mee eens, want de visserij aan de oppervlakte vind ik prachtig en zelfs ook effectief. Recent maakte ik echter een bizarre sessie mee tijdens het vissen met vast lood en een rig op de bodem. Een sessie waar ik nog steeds een enorme glimlach van krijg als ik eraan terugdenk en daarom wil ik jullie er iets over vertellen.