De weilanden liggen bedekt onder een sluier van mist. Ondanks dat we in winterseizoen vandaag niet van vorst mogen spreken is het koud, waterkoud zelfs. Op de radio klinkt die onmiskenbare stem van Danny Vera met zijn nummer Rollercoaster. Na jarenlang Bohemian Rhapsody op de eerste plek tot een jaar waarin de wereld veranderde, veranderde ook de toppositie in de lijst der lijsten. Freddy zou zich omdraaien in zijn graf. Vlagen mist trekken aan mij voorbij wanneer ik aankom op de plaats van bestemming. 2 januari en op jacht naar die felbegeerde eerste vis van het jaar. 
In de verhalenreeks 'Mijn geheugen vol vangsten' blikt Fred Janssen terug op zijn vroegere visserij. Aflevering 5 stond in het teken van een lastig water waar hij, ondanks de moeilijkheidsgraad, toch relatief makkelijk wist te vangen door te observeren en vol te houden. Dit nieuwe deel zal zijn visserij op een grindgat centraal staan. Veel leesplezier.
In het vorige deel kon je lezen over mijn visserij op het kanaal en de jacht op een heuse 15kg vis. Het gaf enige frustratie om achteraf te horen dat, net in de weken dat ik op vakantie was, de ene zware vis was gevangen op het stuk kanaal waar ik altijd zat. Ook bleek er een grote spiegel te zwemmen die ook een gewicht had boven de 15 kg.
We schrijven zaterdag 31 oktober 2020 en mijn plannen om lekker door te pakken aan het syndicaat zijn door een quarantaine tijdelijk in de koelkast beland. Jammer, want ik had de smaak te pakken en was lekker wat uurtjes aan het maken bij het water van Visclub de Meeren. Zoals het er nu naar uitziet moet ik nog zeker 10 dagen in quarantaine blijven en inmiddels heb ik er ook al twee weken huisarrest opzitten door allerlei omstandigheden...
De eerste doelen werden gesteld. Ik viste op een lokale vijver, dus een gesloten water. De vis kon nergens heen en ik hoopte de meeste karpers te vangen die er rondzwemmen. Hoe groot en hoe zwaar? Ik was nogal strijdbaar en wilde veel en vaak vissen en vangen. Ik had hierin nogal wat beperkingen. Tijd te kort, ik was actief in de zwemsport en probeerde ook daar de top te bereiken. Dus 10 trainingen in de week. Ook voetbal speelde ik. Twee trainingen in de week en wedstrijd op zaterdag. Zondag was het wedstrijdzwemmen. Met andere woorden, een nachtje vissen was enkel te doen in de vakantieperiode.
Zoals ik aangaf in deel 7 van ‘Meer dan alleen dat ‘balletje’', wil ik de thema’s van de Profiler verder uitwerken, startend bij de seizoenen. Nu is er een hoop te vertellen over de seizoenen, maar dat is niet het doel hier. Velen voor mij hebben dit al uitstekend gedaan, beter dan ik ooit zou kunnen en ik wil niet (te veel) in herhaling vallen. Daarbij vormen de seizoenen, hoe wezenlijk hun effect ook is, maar 1 van de 14 thema’s uit het speelveld van de Profiler. Wat ik eigenlijk wil is onze aandacht ombuigen naar eenvoudige handvatten die de seizoenen geven voor het bouwen en optimaliseren van onze recepten.
Soms sta je even stil bij het verleden wat je achter je hebt gelaten. Hoe het allemaal begon en wat er allemaal op je pad is verschenen en soms weer verdwenen. Bij mij begon het op mijn thuiswater waar mijn vader mij als klein kind mee nam in zijn hobby, vissen. Het foudraal vol vaste hengels en een telescoophengel voor de bijvangst. Weinig geduld had ik toen, ik had meer aandacht voor de vissers en minder voor de vis. Wie ving er de meeste vis, mijn vader of ik?
De afgelopen week was het warm, zeer warm. Een historische hittegolf zorgde voor veel gezucht en gekreun, maar in dezelfde week kwam ook het aantal nieuwe coronabesmettingen tot nieuwe hoogtepunten. Genoeg onderwerpen om over te zeiken dus, dat bleek ook wel bij de vele conflictsituaties die ik tegenkwam op mijn werk. Tijd om de kop even te legen en lekker een nachtje naar het water te gaan. Er stonden en een paar flinke (onweers)buien in het vooruitzicht en de luchtdruk daalde ook nog eens tot een mooi niveau. Nu alleen nog kijken waar de sessie zou gaan plaatsvinden. Het duurde niet lang voor ik daar uit was. We gaan terug naar het syndicaat!
Jeetje, wat ben ik eraan toe zeg! Van de week gaat het noorden met vakantie en de rest van het land zal snel volgen. Eindelijk mijn accu opladen die inmiddels al een tijdje rood knippert, languit in de tuin, bbq aan en …..In mijn gedachten dan. Mijn eerste drie weken vakantie loopt meestal uit op last van zeurende verveelde pubers, aangebrand vlees op de bbq en als ik eindelijk languit in mijn stoel zak, mag ik genieten van een zon achter de wolken of een lokale regenbui. Wat betreft ben ik niet geboren voor het geluk!
De afgelopen maanden hebben de meeste mensen in Nederland en België zich sociaal moeten afzonderen van anderen. Voor de één is dat prettig geweest en niet ongewoon, voor de ander een regelrechte hel. Voor mij persoonlijk maakte het niet erg veel uit. Mijn werk wordt onder de vitale functies geschaard en dus heb ik de gehele corona tijd maximaal doorgewerkt en ben ik onder de mensen geweest. Daarnaast ben ik een visser die vrijwel al zijn binnenlandse sessies alleen doorbrengt en hoofdzakelijk doordeweeks...
Naarmate de winter van 2019 vorderde leek het erop dat ik mijn drive steeds meer terugkreeg. Plannen werden gesmeed, nieuwe gear werd aangekocht en de ambitie was torenhoog. Nu Jet wat ouder was, leek de tijd om de vissen toe te nemen en zo vertrok ik 3 januari voor de eerste sessie van het jaar. Doelwit was een lage brug op een kanaaltje in de buurt en na een ellenlang stuk gelopen te hebben, arriveer ik die ochtend. Het heeft die nacht gevroren en de buitentemperatuur bedraagt op dat moment slechts een paar graden. De hengels worden secuur onder de brug gevaren met de Nanotec en het wachten kan beginnen. Na een anderhalf uur krijg ik een enorme terugloper. Ik grits de hengel van de steun en begin snel binnen te draaien. Helaas is de vogel al gevlogen. Het vertrouwen begint te groeien en snel vaar ik de rig terug onder de brug. Het blijft de rest van de sessie angstvallig stil en tegen de avond begin ik op te ruimen. De eerste is een onvervalste blank. 
Ik ben in de gelukkige omstandigheid om ongeveer 1 keer per 2 jaar richting het illustere Rainbow af te reizen. Meer gaat niet, want er zit een soort ‘selectie' in de weg. Niet echt erg hoor, zo blijven het momenten om naar uit te kijken, al is 2 jaar wel een heleboel uren bij elkaar…  Maar goed, de tijd schrijdt zinvol voort en het was inmiddels de derde keer dat ik ging dus je hoort mij niet klagen zo
Zoals jullie weten is Tim in 2018 vader geworden en dit betekend vooral in het begin meestal niet at te veel vistijd. Zijn blog 'De paden' kreeg dan ook geen verder edities meer tot nu! In deze episode blikt hij terug op het tweede deel van 2018 en 2019. In deze periode werd er met mondjesmaat gevist, maar valt er natuurlijk wel genoeg te vertellen.