Het is donderdagmiddag en ik heb ongeveer drie uurtjes de tijd om te vissen. Het is droog, bewolkt en relatief zacht weer, de omstandigheden zijn daarmee helemaal niet slecht. Ik besluit om deze middag neer te ploffen op één van mijn favoriete winterstekjes en vaar al snel mijn twee rigs richting de gewenste stekken. Lang duurt het hier eigenlijk nooit, maar toch blijft het dit keer stil. Angstvallig stil zelfs...
Een nieuw kalenderjaar zorgt meestal voor grootste plannen en hoge verwachtingen, maar ook voor veel interne vraagstukken. Waar ga ik vissen en in welke maanden doe ik dat? Welke aanpak kies ik daarvoor? Welk aas ga ik gebruiken? Zijn er specifieke vissen die ik wil vangen? Het zijn vragen waar het gros van de karpervissers ook mee rond zal lopen, althans dat vermoed ik.
Voor ik inzoom op die boilie als “gereedschapskist”, moet ik eigenlijk eerst mijn visie geven op de context waarbinnen die “tools” dan hun werking hebben. Want zonder “referentie” hebben ze geen duidelijke waarde. Zo wordt de waarde van een toploodje (los van praktisch nut) bepaald door de overtuiging dat de karper last heeft van zwevende lijnen. Zou je daar geen waarde aan hechten, dan ga je ze minder gebruiken... toch?! Je visie op de context legitimeert de middelen die je inzet.
In het eerste deel van de serie artikelen over mijn visserij in het najaar, kon je lezen dat ik ben neergestreken op een grote plas bij mij in de buurt. De plas wordt erg druk bevist en in dit artikel wordt duidelijk dat ik daar nog wat last van zou hebben. In deel 2 van najaarsavonturen neem ik jullie graag mee naar een sessie op mijn ‘’B-keus water’!
Het is eind november, sinterklaas is weer in het land en de feestdagen staan weer voor de deur. Veel vissers hebben de hengels opgeborgen of juist de roofvisspullen tevoorschijn getoverd. Voor mij persoonlijk is het najaar een soort nieuwe start van het jaar, het klinkt misschien gek maar in de zomermaanden ben ik vrij weinig aan het water te vinden. Zodra de bomen hun blad beginnen te verliezen begint het voor mij weer enorm te kriebelen. Ondertussen zijn er al een paar successen geboekt dit najaar waar ik met trots op terugkijk en graag met jullie wil delen, misschien hebben jullie nog iets aan de tips!
We schrijven drie weken geleden. De wintertijd is inmiddels ingegaan en dat wordt snel duidelijk als ik in het laatste daglicht mijn drie hengels op de gewenste plekken positioneer. Het is pas half 6 in de avond en ik vrees een lange (en stille) nacht met de hoge luchtdruk en windstille omstandigheden. Hoe anders was het dit weekend, toen een heerlijke herfststorm over het land raasde en de ene na de andere bak op de kant werd gebracht in karperland...
Carli Driessen is er heilig van overtuigd dat je betere resultaten kunt behalen door je te verdiepen in je gebruikte aas. In deze eerste aflevering van 'meer dan alleen dat balletje' vertelt Carli waarom hij voorstander is van zelf aas maken. Natuurlijk is het kopen van goed aas eenvoudig en kost het je veel minder tijd, maar de voldoening is vele malen hoger als jouw eigen (aas)kennis ervoor zorgt dat er karper op de mat komt...
Voor de dierenliefhebbers onder ons staat 4 oktober natuurlijk omcirkeld op de kalender. De dag in het jaar dat we onze trouwe viervoeter en andere huisdieren eens extra in de watten leggen. Een extra luxe voertje, een nieuw speeltje en wat extra snoepjes. De dierenwinkel zal weer goede zaken hebben gedaan. Naast onze huisdieren moeten we natuurlijk ook zorg dragen voor de andere dieren die dicht bij ons staan. Vandaag dus wat extra tips van ons om dierendag met een goed gevoel af te sluiten.
Na het vissen van mijn eerste nachtje op het syndicaat gingen er zo’n twee weken voorbij voor de volgende kans zich aanbood. Het was halverwege de maand juli toen ik tussen de onregelmatige diensten weer wat ruimte zag in de agenda. Qua planning ging er van alles fout, met name tijdens de tweede sessie. Toch werd het geduld beloond en gedurende de twee sessies werden er enkele mooie vissen gevangen, waaronder een oude bekende...
Ik eindigde vorige keer met de gedachte dat meer flexibiliteit, transparantie en inhoudelijke kennis (bij de gebruiker!) een stap vooruit zou zijn richting een meer innovatief klimaat. Dat hierdoor die grote groep van gebruikers (bewust en onbewust) gaat meedenken, meewerken aan nieuwe ontwikkelingen. Maar dat abrupt veranderen slechts chaos levert en je zoiets nooit in één keer kunt initiëren, maar misschien wel langzaam per project tegelijk. Laat ik daarbij nogmaals benadrukken dat ik het principe van de huidige (boilie)markt niet ter discussie stel...
Boilies houden het gros van de karpervissers doorlopend bezig. Niet alleen de vissers zijn op zoek naar de gouden boilie voor hun visserij, maar ook producenten doen dit aan de lopende band. Logisch natuurlijk, want we willen allemaal die ultieme knikker aan de hair rijgen. Maar wat maakt de ene boilie beter dan de ander en belangrijker, hoe oordeel je of de ene boilie beter is dan de ander? In deze interessante column spreekt Carli zich uit over deze kwestie.
Bootvissen, het wordt steeds populairder en dat is niet voor niets. Je kunt vaak lekker je eigen gang gaan en hebt veel ruimte tot je beschikking. Als echte kantvisser kijk ik dan ook met veel jaloezie uit naar de mannen die een boot bezitten. Vorige week trok ik er samen met mijn collega Bart op uit om een nachtje vanuit zijn boot te vissen. En dat verliep bepaald niet zonder problemen!
Innovatie is een geliefd woord in “de markt”. Er zijn zat bedrijven die dit predikaat graag opspelden. Toch, als je eerlijk bent, zijn het er maar weinigen die wezenlijk vernieuwen. Na de hair en boilie kwam de focus op een verfijning van ons vis-systeem en buigt de aandacht naar meer comfort aan de waterkant. Het lijkt eerder op een “uitdijen” dan vernieuwen. De spoeling wordt nog dunner als je je richt op die producten waar je daadwerkelijk meer vis mee vangt! 
Als visser hop ik graag op en neer tussen verschillende wateren en blijf ik zelden ergens lang rondhangen. Er zijn immers zoveel schitterende plekjes om te bevissen met ieder hun eigen visbestanden en unieke wezens. Natuurlijk trekt niet ieder water evenveel en soms heb je gewoon een klik met een water, of juist een vreemde verstandhouding. Dat laatste is bij mij een beetje het geval bij het water van VC de Meeren, dat ik ook vaak ‘het syndicaat’ noem...
Sam kun je dit nog voor mij doen? Sam kun je morgenvroeg nog komen werken? Iedereen kent het wel, een periode waarin het lijkt alsof de dagen maar 12 uur hebben en waarin iedereen iets van je moet hebben. De afgelopen maanden was ik die persoon en daardoor ben ik nauwelijks aan vissen toegekomen. Nadat ik weer een drukke dag had gehad besloot ik dat de lijnen nu toch wel weer is nat gemaakt mochten worden.