Stek 16 op Domaine de la Vallée is in het voorjaar best een mooie plek om te vertoeven. Het meer kent er een rijk, gevarieerd water- en bodemverloop, de oevers zijn weelderig begroeid met tal van schuilplaatsen en de meer ondiepe plateaus bieden de vis alle ruimte voor de paai. In sommige inhammen ruik je ze gewoon. Daarbij bevindt deze zich stek op het meest noordelijk gelegen puntje van het meer waar vanwege de jacht een groot gedeelte van het jaar niet gevist mag worden. Het maakt dat gevoel van “een veilige haven” alleen maar sterker. Precies de plek dus om zo aan het einde van de winter je lijnen nat te maken...
De tijd van het jaar is weer aangebroken: De herfst. Voor sommigen het startsein om een laatste kans te maken op een heuse bak. Voor anderen om een fundering te leggen voor de winter en voor karpervissers die denken om nog eens flink wat voer erin te kieperen met de gedachte dat de vissen zich nu zullen gaan vol vreten voor de winter, en over die laatsten wil ik het nu gaan hebben.
Tegenwoordig is er allerlei luggage die er voor zorgen dat je alles heel geordend kan meenemen naar de waterkant.  Aan de ruimte die je hebt zit dan natuurlijk altijd wel limiet en moet je van nature wel een beetje geordend zijn. Nu zijn er ook mensen die in chaos een systeem kunnen hebben. In deze column neemt Patricia je mee in haar visserij en zoektocht naar een systeem in de chaos. 
Zeven maanden. Het is voor mijn doen bizar, maar zo lang is het alweer geleden dat ik mijn laatste column schreef. Het ergste daaraan is dat het niet eens moeite heeft gekost om de spreekwoordelijke pen zolang neer te leggen, ik had er gewoon geen tijd voor en de maanden zijn voorbij gevlogen. Sinds de oplevering van mijn nieuwe huis op de tweede dag van mei is het klusmotortje gaan draaien en nog steeds worden er dagelijks klusjes (en grote klussen) uitgevoerd in en rond het nieuwe huis. De jongens bij CarpFeeling hebben daarom ook iets minder aan me gehad, maar sinds een paar weekjes ben ik weer actiever aan het vissen geslagen. En dat mocht ook tijd worden, want het tellertje stond dramatisch laag…
Tough it out is “slang” voor zoiets als: laat je niet gek maken, gewoon volhouden! Blijf doen waar je voor gekomen bent, ongeacht de context of het resultaat. Je weet nooit wanneer je kansen keren.
In dit zesde deel van de reeks meer dan alleen 'dat balletje' vertelt Carli verder over zijn kijk op aas. Met enkele handige praktijkvoorbeelden en tips zet hij je wellicht aan het denken om je eigen aas te gaan maken. Hiermee moedigt hij aan om meer na te denken over aas en de keuzes waarmee je wel of niet succesvol kunt zijn. Veel leesplezier!
Carli Driessen ken je wellicht al van zijn eerdere columns over zijn visie op aas. Daarnaast zal hij regelmatig zijn hersenspinsels, ervaringen en bevindingen gaan delen in een nieuwe column reeks. Deze zal herkenbaar zijn onder de titel 'Food for thoughts'. In het eerste deel van een reeks nieuwe columns beschrijft Carli Driessen een eerste sessie op de Lot en een verandering van zijn visserij. Veel leesplezier!
We hebben allemaal vast wel iets aan de waterkant waarvan we denken dat het geluk brengt en gewoon vanzelf gaat. Pas als we er over nadenken zien we hoe humoristisch we aan de waterkant kunnen zijn. Zo’n dingetje dat je gewoon moet doen, want anders wordt het helemaal niks met karpers op de mat. Om eerlijk te zijn ben ik zelf ook zo’n muts. Als ik mijn KD rig aan mijn hoofdlijn knoop tel ik altijd ijverig precies de 10 wikkelingen en misschien is het je wel eens opgevallen dat de meeste foto’s van mij met een zonnebril op mijn kop gemaakt zijn. Yep, zonder zonnebril vang ik dus echt niets. De vraag of ik bijgelovig ben laat ik dan ook aan jou…
Ik kan mezelf niet echt bang noemen van onweer, het is alleen dat ik volledig in paniek raak, een hartslag van gemiddeld 200 slagen per minuut mag beleven en op zijn zachts gezegd in een hysterische bitch verander. Het zweet breekt me uit maar misschien komt dat door het feit dat ik mezelf verstopt onder een stuk of dertig dekens inclusief een paar kussens. Gelukkig was ik thuis, het gaat nog spannender worden als zo’n f*cking onweersbui tijdens mijn vissessie boven de tent losbarst...
Soms heb je van die dagen die je liever gestolen kunnen worden. Alleen ontloop je ze soms gewoonweg niet. Zo had ik afgelopen vrijdag een bewogen avond/nacht achter de rug, niet zozeer met het vangen van karper. Door deze alledaagse strubbelingen geniet ik des te meer van de rust en ruimte die ons land rijk is.
Een gure wind, korte dagen, veel te koud om je buiten te wagen, maar eenmaal aan het water begint het stroperige karpervirus toch weer te dagen. De winterblues heeft veel overeenkomsten met de winterdepressie. De aandoening heeft te maken met de seizoensvariaties in licht, waardoor onze biologische klok verstoord raakt en niet meer 'gelijk loopt' met het daglicht. Iedereen heeft wel eens last wanneer het dagenlang somber weer is. Maar ongeveer één op de tien tot twintig mensen hebben zo veel last dat ze moeite hebben om nog normaal te functioneren. Tel daarbij op dat onze lieve geschubde vriend minder aast en de waanzin is compleet!
De temperaturen gaan richting de dubbele cijfers en het is duidelijk dat het voorjaar naar ons lonkt. Een slag om de arm is echter wel op zijn plaats, want het zal niet voor het eerst zijn als het eind februari/begin maart plotseling weer erg koud gaat worden en de natuur weer knock out wordt geslagen. Maar hey, over de huidige weersomstandigheden valt niet veel te klagen en de karpers laten zich duidelijk ook van hun beste kant zien. Tijd om te vissen dus!
Mijn vorige column eindigde ik met de zin: ‘’Ik laat nog wat boilies achter op de stek om vervolgens twee dagen later weer terug te komen, althans als het water niet te hard is…’’ Nog op de terugweg naar huis van afgelopen sessie, hoor ik op de radio dat er vrieskou op komst is. Er wordt voorspelt dat de temperatuur de komende dagen zal zakken naar rond het vriespunt, later in de week zelfs tot daaronder. Om optimaal te kunnen profiteren van de goed lopende voerstek wil ik zo snel mogelijk de volgende sessie vissen, nu het nog wat ‘’warmer’’ is.
2019 is inmiddels enkele dagen gevorderd en voor veel (winter)vissers is de jacht naar “de eerste van het jaar’’ inmiddels losgebarsten! Op social media kanalen van veel andere vissers zie ik al vrij snel de wel bekende quotes voorbij komen! Uitspraken als: ‘’van de nul af’’ en ‘’op jacht naar de eerste van 2019’’ heb ik veelvuldig voorbij zien komen! Gelukkig maar, want thuis vang je ze gegarandeerd niet. Ook ik heb een plannetje bedacht om zo snel mogelijk van de nul af te komen…
De eerste sessie van het jaar is altijd een dingetje. Ga je voor een makkelijk water of kies je voor een locatie met een grotere kans op speciale vis met een hogere moeilijkheidsgraad? Hoewel dit dilemma jaarlijks de kop opsteekt lijkt het voor mij niet veel uit te maken, want eigenlijk alle ‘1e keertjes’ draaien uit op een blank. Zou het in 2019 anders zijn? Eind december wordt ik door Sjacco uitgenodigd om een sessie op één van zijn winterstekjes te komen vissen, een water met diverse interessante hotspots en een reële kans op vis. We prikken 2 januari als datum voor de eerste sessie van het jaar en Sjacco bereidt de stek een aantal dagen voor met wat klein aas en boiliekruim.