Jeetje, wat ben ik eraan toe zeg! Van de week gaat het noorden met vakantie en de rest van het land zal snel volgen. Eindelijk mijn accu opladen die inmiddels al een tijdje rood knippert, languit in de tuin, bbq aan en …..In mijn gedachten dan. Mijn eerste drie weken vakantie loopt meestal uit op last van zeurende verveelde pubers, aangebrand vlees op de bbq en als ik eindelijk languit in mijn stoel zak, mag ik genieten van een zon achter de wolken of een lokale regenbui. Wat betreft ben ik niet geboren voor het geluk!
De afgelopen maanden hebben de meeste mensen in Nederland en België zich sociaal moeten afzonderen van anderen. Voor de één is dat prettig geweest en niet ongewoon, voor de ander een regelrechte hel. Voor mij persoonlijk maakte het niet erg veel uit. Mijn werk wordt onder de vitale functies geschaard en dus heb ik de gehele corona tijd maximaal doorgewerkt en ben ik onder de mensen geweest. Daarnaast ben ik een visser die vrijwel al zijn binnenlandse sessies alleen doorbrengt en hoofdzakelijk doordeweeks...
Naarmate de winter van 2019 vorderde leek het erop dat ik mijn drive steeds meer terugkreeg. Plannen werden gesmeed, nieuwe gear werd aangekocht en de ambitie was torenhoog. Nu Jet wat ouder was, leek de tijd om de vissen toe te nemen en zo vertrok ik 3 januari voor de eerste sessie van het jaar. Doelwit was een lage brug op een kanaaltje in de buurt en na een ellenlang stuk gelopen te hebben, arriveer ik die ochtend. Het heeft die nacht gevroren en de buitentemperatuur bedraagt op dat moment slechts een paar graden. De hengels worden secuur onder de brug gevaren met de Nanotec en het wachten kan beginnen. Na een anderhalf uur krijg ik een enorme terugloper. Ik grits de hengel van de steun en begin snel binnen te draaien. Helaas is de vogel al gevlogen. Het vertrouwen begint te groeien en snel vaar ik de rig terug onder de brug. Het blijft de rest van de sessie angstvallig stil en tegen de avond begin ik op te ruimen. De eerste is een onvervalste blank. 
Ik ben in de gelukkige omstandigheid om ongeveer 1 keer per 2 jaar richting het illustere Rainbow af te reizen. Meer gaat niet, want er zit een soort ‘selectie' in de weg. Niet echt erg hoor, zo blijven het momenten om naar uit te kijken, al is 2 jaar wel een heleboel uren bij elkaar…  Maar goed, de tijd schrijdt zinvol voort en het was inmiddels de derde keer dat ik ging dus je hoort mij niet klagen zo
Zoals jullie weten is Tim in 2018 vader geworden en dit betekend vooral in het begin meestal niet at te veel vistijd. Zijn blog 'De paden' kreeg dan ook geen verder edities meer tot nu! In deze episode blikt hij terug op het tweede deel van 2018 en 2019. In deze periode werd er met mondjesmaat gevist, maar valt er natuurlijk wel genoeg te vertellen.
"Slechts heel af en toe waag ik mij aan een discussie over de kwaliteit of werking van ons aas. Ik ben wat voorzichtig geworden, want de vraag om op dit vlak “de degens te kruisen” wordt niet altijd in dank afgenomen. De meeste gesprekken zijn defensief van aard, beperken zich tot persoonlijke ervaringen of draaien rond onwrikbare stellingen. Het is wel jammer, want het leidt zelden tot een open discussie." In dit zevende deel van deze column vertelt Carli verder over zijn visie op aas. Lees hem nu!
Het nieuwe jaar is goed van start gegaan voor Frank Avezaat. Ondanks een behoorlijke tijdsdruk wist hij tijdens zijn eerste sessie gelijk succes te boeken en een prachtige spiegelkarper te vangen. In deze column vertelt hij over de laatste maanden van vorig jaar en de start van 2020.
Goodbye 2019, Hello 2020! In de dagen tussen kerst en nieuwjaar wordt mijn hoofd een soort van filosofische inspirerende chaotische warboel. Vanuit het niets komen er goede voornemens op die vrijwel meteen als zinloos beschouwd kunnen worden en ideeën die zelfs de meest panische perfectionist nog niet voor elkaar zou krijgen. Zowel privé als het karpervissen ratelt het door mijn hoofd en zoals elk jaar gebeurd er dan natuurlijk ook weer helemaal niets mee. Een van de goede voornemens was om er dit keer wel eens iets mee te doen. Om de voornemens wat betreft het karpervissen te voltooien was de makkelijkste weg zonder teveel moeite het delen met jullie. Ik geef toe dat het wat lui is maar hé…….ik heb er in ieder geval iets mee gedaan!
Stek 16 op Domaine de la Vallée is in het voorjaar best een mooie plek om te vertoeven. Het meer kent er een rijk, gevarieerd water- en bodemverloop, de oevers zijn weelderig begroeid met tal van schuilplaatsen en de meer ondiepe plateaus bieden de vis alle ruimte voor de paai. In sommige inhammen ruik je ze gewoon. Daarbij bevindt deze zich stek op het meest noordelijk gelegen puntje van het meer waar vanwege de jacht een groot gedeelte van het jaar niet gevist mag worden. Het maakt dat gevoel van “een veilige haven” alleen maar sterker. Precies de plek dus om zo aan het einde van de winter je lijnen nat te maken...
De tijd van het jaar is weer aangebroken: De herfst. Voor sommigen het startsein om een laatste kans te maken op een heuse bak. Voor anderen om een fundering te leggen voor de winter en voor karpervissers die denken om nog eens flink wat voer erin te kieperen met de gedachte dat de vissen zich nu zullen gaan vol vreten voor de winter, en over die laatsten wil ik het nu gaan hebben.
Tegenwoordig is er allerlei luggage die er voor zorgen dat je alles heel geordend kan meenemen naar de waterkant.  Aan de ruimte die je hebt zit dan natuurlijk altijd wel limiet en moet je van nature wel een beetje geordend zijn. Nu zijn er ook mensen die in chaos een systeem kunnen hebben. In deze column neemt Patricia je mee in haar visserij en zoektocht naar een systeem in de chaos. 
Zeven maanden. Het is voor mijn doen bizar, maar zo lang is het alweer geleden dat ik mijn laatste column schreef. Het ergste daaraan is dat het niet eens moeite heeft gekost om de spreekwoordelijke pen zolang neer te leggen, ik had er gewoon geen tijd voor en de maanden zijn voorbij gevlogen. Sinds de oplevering van mijn nieuwe huis op de tweede dag van mei is het klusmotortje gaan draaien en nog steeds worden er dagelijks klusjes (en grote klussen) uitgevoerd in en rond het nieuwe huis. De jongens bij CarpFeeling hebben daarom ook iets minder aan me gehad, maar sinds een paar weekjes ben ik weer actiever aan het vissen geslagen. En dat mocht ook tijd worden, want het tellertje stond dramatisch laag…
Tough it out is “slang” voor zoiets als: laat je niet gek maken, gewoon volhouden! Blijf doen waar je voor gekomen bent, ongeacht de context of het resultaat. Je weet nooit wanneer je kansen keren.
In dit zesde deel van de reeks meer dan alleen 'dat balletje' vertelt Carli verder over zijn kijk op aas. Met enkele handige praktijkvoorbeelden en tips zet hij je wellicht aan het denken om je eigen aas te gaan maken. Hiermee moedigt hij aan om meer na te denken over aas en de keuzes waarmee je wel of niet succesvol kunt zijn. Veel leesplezier!
Carli Driessen ken je wellicht al van zijn eerdere columns over zijn visie op aas. Daarnaast zal hij regelmatig zijn hersenspinsels, ervaringen en bevindingen gaan delen in een nieuwe column reeks. Deze zal herkenbaar zijn onder de titel 'Food for thoughts'. In het eerste deel van een reeks nieuwe columns beschrijft Carli Driessen een eerste sessie op de Lot en een verandering van zijn visserij. Veel leesplezier!