Daar sta je dan aan de oever van het water. De slaap kan ik niet vatten en terwijl de maan in volle glorie aan de hemel prijkt, blaast een Noord-Wester wind in mijn rug die wat verkoeling verschaft. De temperatuur liep deze nacht amper terug en het zou al vroeg dag worden. Mijn horloge liet mij weten dat het inmiddels al 04:00 uur onder de ochtend was. Een warme dag lag in het vooruitzicht. Nederland zwichtte deze week onder tropische temperaturen, terwijl de natuur in al haar weelderige pracht haar schreden moeizaam, maar gestaag voortzet. We schrijven 27 juni. Een warme dag, maar er moest gevist worden en hoe! In dit relaas neem ik u mee naar een sessie die ik heb mogen vissen die achteraf zeer verdienstelijk was.
De meeste van jullie zullen het wel weten, ik word vader. Als alles goed mag gaan, zal onze kleine spruit rond het begin van augustus geboren worden en zal voor mij en mijn vrouw Diane het leven er anders gaan uitzien. We kijken er erg naar uit! Ondanks dat hobby’s als het vissen op een zeer laag pitje komen te staan, krijgen we er iets heel bijzonders voor terug. Hobby’s zijn slechts hobby’s en komen wel weer terug op een dag. Karpers blijven hun rondjes zwemmen en mijn haakjes zullen, ondanks dat de fabrikanten graag anders beweren, ook dan wel weer prikken.
Vraag een willekeurige karpervisser naar zijn favoriete vorm van karpervisserij en je krijgt vaak het antwoord ‘met de pen’ of ‘aan de oppervlakte’. Hier ben ik het doorgaans helemaal mee eens, want de visserij aan de oppervlakte vind ik prachtig en zelfs ook effectief. Recent maakte ik echter een bizarre sessie mee tijdens het vissen met vast lood en een rig op de bodem. Een sessie waar ik nog steeds een enorme glimlach van krijg als ik eraan terugdenk en daarom wil ik jullie er iets over vertellen.
De dag begint vroeg, eerst voeren, terug naar huis om de oudste voor te bereiden voor school. Half 9 is uur U en ik heb 2 uur de tijd om mijn voorgevoerde stekje af te vissen. Voorbereiding is dan essentieel om het maximale uit je sessie te halen. Zorgen dat je rigs scherp zijn, beazen, PVA”tje eraan, the works. Licht bepakt met enkel het hoogstnodige en natuurlijk een thermoskan met thee, want de inwendige mens heeft ook aandacht nodig.  
Wanneer we aankomen bij het water zien we meerdere kinderen die met veel moeite de vaste stokken in bedwang kunnen houden. Langs de gehele oever staan begeleiders de kleine kids de eerste beginselen van het vissen bij te brengen. Daar hadden we niet op gerekend. Toch wisten we uit ervaring al dat dit betekende dat de ganse karper populatie aan de andere kant van het water zou vertoeven ver weg van de drukte. Daar aangekomen lijkt dit gedeelte ook nog eens vissersloos te zijn en kijken we elkaar vol verwachting aan. Op de ondiepe kom zien we een aantal karpers hoog door het water zwemmen en wrijven we al in onze handjes. Dit kan niet misgaan!
Als ik de blauwe paden bewandel van CARP Zwolle, krijg ik dat gevoel wat mij elk jaar bekruipt. Het gevoel van saamhorigheid. Ondanks dat we allen onze hobby op onze eigen manier uitvoeren, zijn we met zijn allen samen op de beurs der beurzen. Waar we normaal ons niet in onze camo kledij durven vertonen in de openbaarheid, is het daar op die blauwe paden de normaalste zaak van de wereld. Voor even zijn we weer die jochies van vroeger en praten we over niets anders dan vissen, vissen en misschien bier, steaks en vrouwen. 
Een tijdje terug sprak ik met James Turner van Cygnet, hij vertelde toen over een overgroeide en weelderige groene oase van rust. Toen ik zijn verhaal optekende dachte ik later bij mezelf: “waar is mijn overgroeide en weelderige groene oase van rust?” Ik betrapte mijzelf erop dat ik die eigenlijk helemaal niet heb. Ja, ik heb een paar leuke stekjes die ik zo nu en dan mag bezoeken, maar het voldoet in de verste verte niet aan wat James omschreef. Gekscherend probeer ik in zeker zin mijn sessie te plannen en probeer ik sommige idealen na te jagen, echter te rauwe werkelijkheid gooit wel eens roet in het eten.
Versuft staar ik naar het plafond van de slaapkamer. Naast mij staat de wekker te zoemen met een illustere tijd die op het schermpje flikkert. 5:00 uur in de ochtend op een dag dat iedereen vrij is. Over een paar uur barst de feestvreugde los. Massa’s mensen op een kleedje die hun huisraad uitstallen, Jumbollen eten en lallen op klassiekers uit de feesttent. Vandaag is de dag dat een dolblije koning 17 miljoen Nederlanders op zijn feestje heeft uitgenodigd. Voor mij is het anders vandaag, koningsdag of niet. Vandaag gaat er gevist worden opzoek vissen met kroontjes.
Het is donderdagmiddag en ik heb ongeveer drie uurtjes de tijd om te vissen. Het is droog, bewolkt en relatief zacht weer, de omstandigheden zijn daarmee helemaal niet slecht. Ik besluit om deze middag neer te ploffen op één van mijn favoriete winterstekjes en vaar al snel mijn twee rigs richting de gewenste stekken. Lang duurt het hier eigenlijk nooit, maar toch blijft het dit keer stil. Angstvallig stil zelfs...
Een nieuw kalenderjaar zorgt meestal voor grootste plannen en hoge verwachtingen, maar ook voor veel interne vraagstukken. Waar ga ik vissen en in welke maanden doe ik dat? Welke aanpak kies ik daarvoor? Welk aas ga ik gebruiken? Zijn er specifieke vissen die ik wil vangen? Het zijn vragen waar het gros van de karpervissers ook mee rond zal lopen, althans dat vermoed ik.
Voor ik inzoom op die boilie als “gereedschapskist”, moet ik eigenlijk eerst mijn visie geven op de context waarbinnen die “tools” dan hun werking hebben. Want zonder “referentie” hebben ze geen duidelijke waarde. Zo wordt de waarde van een toploodje (los van praktisch nut) bepaald door de overtuiging dat de karper last heeft van zwevende lijnen. Zou je daar geen waarde aan hechten, dan ga je ze minder gebruiken... toch?! Je visie op de context legitimeert de middelen die je inzet.
In het eerste deel van de serie artikelen over mijn visserij in het najaar, kon je lezen dat ik ben neergestreken op een grote plas bij mij in de buurt. De plas wordt erg druk bevist en in dit artikel wordt duidelijk dat ik daar nog wat last van zou hebben. In deel 2 van najaarsavonturen neem ik jullie graag mee naar een sessie op mijn ‘’B-keus water’!
Het is eind november, sinterklaas is weer in het land en de feestdagen staan weer voor de deur. Veel vissers hebben de hengels opgeborgen of juist de roofvisspullen tevoorschijn getoverd. Voor mij persoonlijk is het najaar een soort nieuwe start van het jaar, het klinkt misschien gek maar in de zomermaanden ben ik vrij weinig aan het water te vinden. Zodra de bomen hun blad beginnen te verliezen begint het voor mij weer enorm te kriebelen. Ondertussen zijn er al een paar successen geboekt dit najaar waar ik met trots op terugkijk en graag met jullie wil delen, misschien hebben jullie nog iets aan de tips!
We schrijven drie weken geleden. De wintertijd is inmiddels ingegaan en dat wordt snel duidelijk als ik in het laatste daglicht mijn drie hengels op de gewenste plekken positioneer. Het is pas half 6 in de avond en ik vrees een lange (en stille) nacht met de hoge luchtdruk en windstille omstandigheden. Hoe anders was het dit weekend, toen een heerlijke herfststorm over het land raasde en de ene na de andere bak op de kant werd gebracht in karperland...
Carli Driessen is er heilig van overtuigd dat je betere resultaten kunt behalen door je te verdiepen in je gebruikte aas. In deze eerste aflevering van 'meer dan alleen dat balletje' vertelt Carli waarom hij voorstander is van zelf aas maken. Natuurlijk is het kopen van goed aas eenvoudig en kost het je veel minder tijd, maar de voldoening is vele malen hoger als jouw eigen (aas)kennis ervoor zorgt dat er karper op de mat komt...