Betalen... Of niet?

Het is alweer wat jaartjes geleden dat de eerste commerciële viswateren de kop opstaken. Het fenomeen betaalwater was geboren en het was een ontwikkeling die door velen met argusogen gevolgd werd. De reden hiervoor was in de meeste gevallen de manier waarop deze wateren beheerd werden, of juist vaak het totale gebrek aan beheer. Verhalen over wateren waar gestolen vissen rondzwommen hielden het karpervisserswereldje bezig. En volkomen terecht natuurlijk, want het overplaatsen van karpers naar andere wateren is in onze ogen om verschillende redenen een doodszonde. In eerste plaats voor de karpers zelf, want het ging in de meeste gevallen om de grotere aal in het nieuwe water hadden deze kolossen niet meer de veerkracht om zich aan te kunnen passen aan de nieuwe omgeving en de veranderde waterkwaliteit met als gevolg dat de vissen drastisch gewicht verloren en in vele gevallen zelfs kwamen te overlijden. In de tweede plaats was het voor lokale vissers natuurlijk verschrikkelijk om te zien hoe van het een op het andere moment een groot deel van hun geliefde bestand vermist werd. Uiteindelijk draait het bij commerciële wateren maar om één ding en dat is uiteraard geld. De balans moet aan het einde van het jaar positief zijn en als er bespaard kon worden op de inkoopsprijs van (grote) karpers, dan was de keuze snel gemaakt. Dat deze vissen  gestolen waren, woog spijtig genoeg minder zwaar dan het gunstige prijskaartje wat eraan hing.

Sinds een jaar of zes bezoek ik zelf ook betaalwateren. In die zes jaar ben ik bij ontzettend mooie wateren geweest die goed beheerd werden, maar helaas ook bij wateren waar het tegenovergestelde het geval bleek te zijn. Vijf jaar geleden bijvoorbeeld reisde ik af naar een betaalwater ergens in Noord Frankrijk. Bij aankomst gingen m’n nekharen recht overeind staan. Over de gehele plas verspreidt lagen namelijk tientallen dode karpers! Ondanks dat het beheer toendertijd drie man sterk was, leek het de mannen weinig te boeien en pas na lang zeuren en een hoop kwade blikken werden de dode vissen verwijderd. Voor mij was de lol er op dat moment natuurlijk compleet vanaf. Vissterfte komt helaas overal voor, maar het was met name de ongeïnteresseerde reactie van de beheerders wat voor een bittere nasmaak zorgde.


En ook op betaalwateren valt genoeg te beleven!


Gelukkig is het niet altijd kommer en kwel. De laatste jaren is er veel veranderd en betaalwateren zijn voor veel karpervissers inmiddels een ware uitkomst. Veiligheid, een stukje comfort en zekerheid zijn dingen waar we graag voor betalen. Betaalwateren kunnen daarom een mooie brug slaan tussen bijvoorbeeld gezinsvakantie en vistrip. Zo ga ik zelf eens per jaar met m’n pa naar Frankrijk. Hij vist zelf niet maar vind het ontzettend leuk om het hele karpervissen van dichtbij mee te maken. Waarom zou ik in zo’n geval moeilijk doen en op de bonnefooi naar een voor mij totaal onbekend water afreizen en vervolgens maar zien wat ik daar aantref? Vaak ligt het water op afgesloten terrein, accommodaties zijn aanwezig en de karpervisser in kwestie kan van tevoren de stek bepalen en weet ongeveer wat hij /zij aan actie kan verwachten. Gebrek aan een avontuurlijke geest? Nou nee, denk het niet. Iedereen beleeft het vissen op zijn of haar eigen manier en gelukkig zijn er genoeg verschillende betaalwateren. Van relatief makkelijke wateren tot wateren voor de echte doorzetter. Voor ieder wat wils dus en daarnaast kunnen betaalwateren een mooi opstapje zijn richting de openbare rivieren/putten/meren in Frankrijk.

Maar we zijn er nog niet. Ondanks dat het de goede kant opgaat met betaalwateren horen we nog weleens berichten van vissers die zich na een bezoek aan een commercieel water door verschillende oorzaken flink belazerd voelen. En dan bedoel ik niet diegenen die na een vette blank thuiskomen en vervolgens overal op het internet neerkalken hoe klote het betreffende water wel niet is, want dit zegt in mijn ogen meer over de visser in kwestie dan over het water waar hij/zij geweest is. Blanken kan altijd, ook op een betaalwater! Wat wij als karpervissers kunnen doen is elkaar op de hoogte houden over welke wateren een positieve indruk hebben achtergelaten en welke we beter kunnen mijden. Daarom begrijp ik ook niet zo goed waarom er op bepaalde karpersites geen woord over betaalwateren gerept mag worden. Commerciele wateren zijn inmiddels onlosmakelijk met de karpervisserij verbonden en het aantal betaalwateren zal de komende jaren alleen maar blijven stijgen. Aan onszelf dus om het kaf van het koren te scheiden. Van mijn kant nog de tip om een vistrip op een betaalwater altijd via de bekende bemiddelaars te regelen. Deze zullen potentiële betaalwateren meerdere keren bezoeken voordat deze goedgekeurd worden. Dat sommige betaalwateren bij geen enkele bemiddelaar te boeken zijn zegt daarom vaak al genoeg...

Advertentie
Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.