D.D.O. - Een trage start

De winter blijft een lastige periode. Niet alleen de karpers zijn nauwelijks actief door het koude water, maar het is ook een lastige periode om gemotiveerd te blijven en regelmatig op jacht te gaan. De wateren ogen kil, de bomen zijn ontdaan van hun bladerdek en er is zelden activiteit waarneembaar van de karpers. Dit zullen zeker redenen zijn waarom veel karpervissers in de winter hun rigs omwisselen voor stalen onderlijnen en dode aasvissen. Snoeken blijven immers het hele jaar actief en in voorgaande jaren koos ik in de winter dan ook vaak voor de roofvisserij. Dit jaar zou dat anders gaan, dat was althans het idee. Aan het begin van de winter had ik er zelf nog alle vertrouwen in dat ik deze winter lekker door zou vissen, maar nu we langzaam richting het voorjaar gaan moet ik concluderen dat ik nauwelijks weg ben geweest.

In december en januari viste ik slechts tweemaal, beide keren op een ander (winter)stekje en beide keren met hetzelfde resultaat: een koude blank. Ik wilde wel vaker naar het water, maar kwam er niet echt aan toe. De aanloop naar Carp Zwolle nam veel tijd in beslag, aangezien we voor het eerst met CarpFeeling present waren. De beurs was voor mij en veel gelijkgestemden toch wel weer hét moment om de knop om te zetten en wat vaker te gaan vissen (of plannen te gaan maken voor het voorjaar). Vol goede moed maakte ik de boel in orde, maar helaas daalde toen de temperatuur vervolgens weer dusdanig, dat veel wateren bedekt waren met een laagje ijs. Vorige week kwam dan eindelijk een einde aan de miserie. De temperatuur steeg iets, Mariska was een avondje de hort op en niets weerhield mij nog van een nachtje vissen!

In december en januari koos ik voor gekende (winter)stekjes
In december en januari koos ik voor gekende (winter)stekjes

Een hernieuwde kennismaking

Leuk, een nachtje vissen. Maar waar? De laatste jaren koos ik er in het (vroege) voorjaar vaak voor om verschillende wateren te bevissen en wat te freewheelen. Veel van mijn favoriete wateren komen door de dieptes immers laat in het voorjaar of zelfs pas in de vroege zomer op gang. Voor dit jaar heb ik besloten om me in het voorjaar hoofdzakelijk te richten op een afgesloten watersysteem met een mooi bestand aan karper.

Om een beetje feeling te krijgen met het water besloot ik mijn eerste nachtje van het jaar daar te gaan vissen. Helemaal nieuw is het water trouwens niet voor me, want ik heb er in het verre verleden al wel eens gevist. Van het visbestand van toen is echter niets meer over door een flinke sterfte, maar door de jaren heen is er met uitzettingen hard gewerkt aan een nieuw visbestand. Het water is langgerekt en loopt dwars door een woonwijk, waarbij de vis ook veel door sloten zwemt die verschillende plasjes met elkaar verbinden. Het lokaliseren van de vis wordt dus erg belangrijk, want bij een verkeerde stekkeuze kunnen de vissen honderden meters van je af zwemmen.

Op woensdag ging ik voor het eerst weer langs het water, bewapend met een peilhengel en een polaroid. Deze bril zou weinig zin te hebben, want het water bleek alles behalve helder. Ik kwam tot de conclusie dat het nergens dieper is dan 1.60 m. Dat kan voor deze tijd van het jaar gunstig zijn, maar het is nog erg koud en er lag nog wat ijs op sommige delen van het water. Ik schatte de watertemperatuur dan ook rond de 3 a 4 graden. Met die kennis in het achterhoofd wist ik dat de vis nog behoorlijk passief zou zijn en misschien zelfs wel stil zou liggen. De vissen in mijn vijver lagen ook de gehele dag in apathische toestand op de bodem, zonder een vin te verroeren. Natuurlijk valt dit niet met een vijversituatie te vergelijken, maar voor mij is het een goede graadmeter voor de activiteit van de vis in het algemeen. Ik hield op voorhand dan ook ernstig rekening met een blank.

Een trage start

Ik arriveerde op zaterdag in de namiddag en had ook mijn hond Amy meegenomen. Dat bleek een uitdaging, want ik koos een stek langs een vaste honden-uitlaat-route en Amy is nogal waaks. Ze blafte me de oren van de kop en echt rustig zat er ik er daardoor niet bij. Daarbij kwam dat de temperatuur laag was en ’s nachts zelfs richting het vriespunt ging. Amy had daar duidelijk ook last van en ik moest een deel van de slaapzak aan haar afstaan. Redelijk gebroken doorstond ik de nacht, maar de sirens zwegen. Ik viste tot de middag door, maar zag geen enkel spoor van activiteit en besloot het voor gezien te houden. Afgelopen zaterdag sprak ik op een regiomeeting van De KSN een aantal jongens die het water veel bevist hebben en ook nog bevissen. Het leverde me wat handige informatie op die ik de komende weken goed zal kunnen gebruiken. Ik krijg er steeds meer zin in, want het water bevat een aantal fraaie rijenkarpers en gewichtige spiegelkarpers.

Als een verzopen kat

Gisteren had ik een vrije dag en daar had ik echt naar uitgekeken. Ik had het plan om de middag te gaan vissen en verschillende stekken af te vissen. Ondanks de plannen voor de komende tijd koos ik een geheel andere stek om te beginnen. De keuze viel op het kanaal waar ik in de voorgaande jaren al wat mooie vissen wist te vangen bij lage temperaturen. Ik parkeerde de auto langs het kanaal en had weinig zin om te lopen en een gratis parkeerplaats te zoeken. Met de ParkMobile app werd de parkeerplaats betaald en al snel gingen beide rigs richting hun stekken. Anderhalf uur later haalde ik ze weer op, zonder resultaat. Het was inmiddels begonnen met regenen en ik besloot richting het voorjaarswater te rijden. Ik maakte een kleine tussenstop bij de McDrive voor een grote kop koffie en onderweg naar het water begon het steeds harder te regenen. Zo hard, dat ik mijn motivatie behoorlijk verloor. Ik had wel een brolly bij me, maar dit ging hem echt niet worden. Ik besloot de hengels in de auto te laten en een stukje langs de sloten te lopen en te observeren. Binnen no-time was ik doorweekt en gaf ik er de brui aan.

De regen dwingt me tot het vissen vanuit de auto
De regen dwingt me tot het vissen vanuit de auto

Thuis aangekomen hield ik toch nog een knagend onderbuikgevoel. Er was volgens mij echt nog wel iets te halen. Onder het motto: “thuis vang je niets”, besloot ik de lijnen nog een keer nat te maken op een water dichterbij huis. Vanuit de auto kon ik een interessante brug bevissen en tegelijk droog zitten. Eén rig ging onder de brug en de ander strak onder de overkant, waar de vis regelmatig langs zwemt. Ik viste dan wel instant, maar had wel vertrouwen in de brugstek. Dit vertrouwen bleek niet geheel terecht, want na een goed uur bleek ook deze stek geen vis op te leveren. Het werd nu ook echt tijd om naar huis te gaan, de natte kleren in de was te doen en onder een warme douche te stappen. 

Helaas werd februari dus visloos afgesloten en is het wachten nog op de eerste vis van het jaar. Maar vanaf nu kan het weer enkel maar beter worden en dus gaan er genoeg mooie momenten volgen!

Advertentie
Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.