De blank

Dit is een klein verhaaltje over zwart en wit. Over transparantie, supermarktproducten, blanke lak en sinterklaas. Ik neem je mee naar een totaal niet memorabele sessie. Waarom? Geen idee eigenlijk! 

Het is vandaag doomsday! Het vertrouwen is hoger dan een toren! De enkele hengel ligt rustig op de steunen. De klem van de val staat open. De afgelopen dagen fietste ik braaf, in de lunchpauze, naar het water toe om een halve kilo super gladde knikkers het water in te stansen. De ene dag regent het pijpenstelen, de andere dag heb ik meer geluk en is de enige nattigheid het zweet wat van mijn voorhoofd afgutst. Vandaag moest het gebeuren. Het kon niet anders. Goede knikkers, goede stek, gewillige karpers en een aaspresentatie waar zelfs Jonnie Boer nog van zou watertanden! Het was wachten op het moment suprême! Op het moment om zo’n vadsige dame aan de haak te slaan! De moeite van het voeren van mijn zwarte bollen moest beloont worden!

De titel is niets verhullend.. je raad het al. Het was niets. Hoe mijn aaspresentatie ook mooi stond te wezen, hoe recht mijn steunen ook stonden en hoe attractief mijn knikkers ook waren, het was niets. De waker danste niet, de haak zette geen vlees. Het was een absolute onvermijdelijke blank. 0-0. Het één en ander werd mij vrij snel duidelijk toen ik net mijn hengel had ingelegd. Mijn grootste vijand kwam vanuit het niets. Ik schrok op. Gehuld in zwart-wit als een veredelde pinguïn, zwom hij richting de stek. De stek waar die super strakke knikkers van mij hun duizelingwekkende attractoren aan het verspreiden waren. Daartussen lag een waar meesterwerkje. Een kleine amuse. Een presentje voor een dikke kerpur welke niet bedoeld was voor wild gevleugelde. Er zat zelfs een kersje op! Pure verwennerij! 
 


De waker danste niet


Zijn zwarte vacht glinsterde in het karige zonnetje. Zijn rode ogen keken mij doordringend aan. De professionals zullen nu zeggen dat het niet kan maar hij lachte. Hard en met zijn snavel wijdt open. Het viezerikje! De pluizenbol zwom fier weg met zijn hoofd omhoog totdat hij uit het zicht was verdwenen. Hij had een week lang zijn eten opgedoken vanaf een gespreid eenpersoonstafeltje. Op het menu een amuse van jawelste. Een amuse rijkelijk gevuld met goddelijke attractoren, hemelse zaden en onverzadigde zetmelen.  Het was tijd om het hazenpad te kiezen. Het tortelduifje in zijn toga zou terugkomen. Als een advocaat van de duivel. 

Het was een blank. Een regelrechte blank! Een woord wat alleen betekenis blijkt te hebben bij ons vissers. Ik ving niets, niks nada noppes. De lei was blank, de teller deed het niet. Ik ging er blanco in en blanco uit. Hoe vreemd is het eigenlijk dat we ons eigen jargon hebben ontwikkeld? Moeten we anno 2013 zelfs niet uitkijken met zulke gevaarlijke woorden! Als Negerzoenen al Zoenen moeten heten en Jodekoeken en Blanke vla al ter discussie staan, mogen we dan ook straks niet meer zeggen aan de waterkant dat we een blank hadden? Ik krijg vooral medelijden met de hengelbouwers onder ons. Ga straks maar eens verkopen dat de blanks van je hengels zijn gespoten met blanke lak! Ook de boilieboeren zullen niet meer prijken met een boilie met daarin negerzaad! Veels te gevaarlijk en wellicht slecht voor de klandizie! 
 


De mat bleef helemaal droog...


We leven toch in een bijzonder land! Een land waarin de regering zich meer druk maakt om de mening van een enkeling die tegen Sinterklaas is, dan dat ze zich zorgen maken om het feit dat Nederland het slechtste ervoor staat in de gehele Europese Unie! Zelfs onze karper-etende vrienden uit het oosten doen het beter. Nee, in Nederland houden we ons liever bezig om tradities in het wateren te kiepen of te laten verwateren. Zou het met het strooien te maken hebben? Zal dat het zijn? Zwarte piet strooit graag wat pepernootjes en wij vissers doen hetzelfde met wat attractieve knikkers. Ons vissers wordt het immers ook niet lastig gemaakt door de betuttelingen in de wetgeving!  Het kan niet anders dan een pact tegen ons zijn! Een pact tegen de strooiers!

Het is onbegrijpelijk dat er zoveel commotie is om iets als een traditie. Waarom worden woorden anders opgevat als dat ze soms zijn? Waarom zouden we ons druk maken om zaken die niet onze zaak zijn? Heeft de VN ook niets beters te doen? Als sinterklaas straks de nek wordt omgedraaid, moeten we dan ook het Suikerfeest niet verbieden? Voor diabetici is suiker immers toch ook geen feest? Moeten we werkelijk alle producten uit de winkel halen waar ‘blank’ of ‘zwart’ op staat omdat het niet kan in ons multi-culti landje? Ik zie Pro Line al zijn productie van de White Chocolate boilies terugdraaien. Teveel negatieve associaties! En dan te bedenken dat we wit en zwart toch niet echt kunnen erkennen als een kleur? Hoe kunnen we dan kleurlingen discrimineren? Maken we het onszelf niet erg lastig? Een witbiertje drinken in een bruincafé klinkt normaal maar kan dan opeens niet meer? 
 


Zal Pro Line zijn White Chocolate boilies terugdraaien?


Terug naar het vissen, Het was een blank. Een echte onvervalste blank! De lijn werd niet strakgetrokken en de slip maakte geen slippertje. Het enigste wat ik kon doen was fantaseren over een dikke vette karper. De vis in zijn bijzijn eens lekker beledigen en discrimineren hoe dik ze was. Een typetje obesitas in een donker schubbenkleed. Echter mocht het niet gebeuren. Ik zag die dag alles zwart-wit. Met veren wel eens waar!

Advertentie
Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.