De helaasheid der dingen

Op de dag des Heren 30 mei 2016, schrijf ik dit verslag. Gewoon een ochtendje op de bonnefooi. Pfff. Vandaag dacht ik eens lekker vroeg op te staan om voor dag en douw aan de waterkant te staan om de eerste zonnestralen te kunnen vangen. Hopend op enig teken van leven van onze geschubde vriend, maar niets was minder waar. Soms heb je van die momenten dat je denkt dat alles klopt en niets je dag nog kan verzieken en dan komt de wending, een gevoel van onrust en onverschilligheid en van onvrede over alles wat met karpervissen te maken heeft.

Op zulke momenten zou ik het liefst mijn hele hebben en houden aan de takken willen hangen en iets anders gaan doen, want vangen zat er voor mij vandaag niet in en in het kielzog van dat gegeven kwam een berg onvrede en protest in mij naar boven. Waar ben ik mee bezig? Vis ik wel op de juiste manier? Kloppen mijn rigs en voertjes? Allemaal van die vage vragen die mij tot het uiterste kunnen drijven en uiteindelijk mijn dag kunnen vergallen. Ik denk dat elke karperjager dit gevoel wel kent. Het kan niet aan het gebruikte materiaal liggen denk ik dan.

Vanochtend kwam ik aan bij een water bij mij in de buurt. De eerste zonnestralen kusten het water wakker en mijn beoogde stek lag ook nog eens uit de wind. De bodem is hard met her en der een rietstengel. De zon staat praktisch heel de dag op deze stek en is maar halve meter diep. Geheid dat de karper hier komt, want in het verleden ving ik hier één van mijn grootste en mooiste vissen. Vandaag kwam ik daar dus aan met heel m’n hebben en houden. Eén hengel lag in op het stekje.

De andere met een hinged stiffrig verstopt in pva en gereed om in te zetten mocht ik vis zien zwemmen, draaien en weet ik veel wat tie nog meer kan doen. De hengel die al in lag was voorzien van een naked chod rig en een 15mm gele pop-up op een bedje van tijgernoten, mais, hennep, boiliekruim en wat droogvoer. Dit vangt altijd en overal bij iedereen. Vandaag dus niet. Nog geen brasem die zijn vin er voor wilde beroeren. Balen met hoofdletter B!!!

Afgelopen anderhalf jaar heb ik heel veel geïnvesteerd in materiaal, om te kijken welke soort visserij er bij mij past. Eerlijkheidshalve moet ik bekennen dat ik soms door de bomen het bos niet meer zie. Ik wil jullie graag even kort meenemen op rondreis door mijn vistas. Ik heb voor de grap alles even bij elkaar opgeteld en bekeken of ik het eigenlijk wel eens gebruik of gewoon kocht voor de heb en omdat het de ‘kans zou vergoten’ om vis op de kant te trekken. Het cirkeltje is voor mij nu wel compleet. Het maakt in veel gevallen namelijk geen fluit uit hoe je zit te vissen. Ik bedoel met het pennetje slachtte ik de ene na de andere vis en dat enkel op mais en hennep. Nu moet ik soms letterlijk alles uit de kast trekken om maar aan een aanbeet te komen. Doordat ik afgelopen jaar voor bijna een all-inclusief vakantie naar Turkije of Griekenland aan spullen heb gekocht doet het extra veel pijn als je weer thuis komt met een droog net. F#CKED-UP is dat!

In mijn vorige relaas gaf ik aan dat ik best een autist ben als het aankomt op materiaal. Zo ben ik één van de Korda fans. Zeg nou zelf, ze hebben echt wel verstand van kekke uitrustingsstukken. Oké, sommige zaken zijn echt overbodig en leuk voor de heb. Wie vangt nou wie vraag ik mezelf wel eens af? Zo eerlijk als ik ben moet ik bekennen dat ik mij maar al te vaak heb laten vangen door een cool filmpje, blog of product wat ogenschijnlijk vis zou op moeten leveren. Ik ben er na vandaag helemaal klaar mee en ga het over een andere boeg gooien. Niet dat ik mijzelf en mijn visserij opnieuw moet uitvinden, nee. Gewoon anders, simpel moet het weer zijn en niet te veel poespas.

Heb ik alles nodig wat er in mijn tas zit? Kan ik ook zonder of minder? Ja dat denk ik wel en het zou het slepen ook een stuk aangenamer maken. Waar ik vooral tegen aanloop is het feit dat ik er voor mijzelf nog niet helemaal uit ben met wat voor loodsysteem ik graag vis. Ik ben geneigd om voor inline te gaan omdat ik daar mee ben begonnen en dat voor mij het meest makkelijk en overzichtelijk was, maar door de komst van de hinged- stiff, heli, chod en noem allemaal maar op, ben ik toch loodsystemen aan gaan schaffen waarover ik soms mijn twijfels heb. Oke, het ene water is het andere niet, maar gaan we hier niet prat op wat ons door de ogen word geschoven in alle bladen en dvd's? Met alle goede bedoelingen natuurlijk!

Ik weet het soms niet meer, zeker als je al lange tijd geen bak meer hebt mogen vangen. Soms moet je geluk ook aan je zijde hebben denk ik. Of kan je geluk afdwingen? Ja, zeker wel! In zekere mate wel, maar kijk eens naar Jack Hilton, Rini Groothuis en mijn all-time favoriete visser Thomas Lont. Die gasten deden alles gewoon simpel en doeltreffend. Aan de andere kant waren er toen ook minder karpervissers en de enige manier om aan info te komen was om een boek, magazine of VHS video's te bekijken van een vistrip. Voor de rest moest je het zelf maar uitzoeken.

Kom niet af met dressuur ofzo, want een karper is een vis en een vis moet eten om te overleven. Dat die gevaar kan herkennen en kan weerleggen met eerdere opgedane ervaringen weet ik niet. Ik ben geen ‘Carp Whisperer’ en ook geen kaperpsycholoog. Wat wel helpt is op de juiste plek en tijd zijn als de vis er zit en daarop in spelen. Als iedereen met een bol zit te vissen en niets vangt is het misschien raadzaam om een eens een stukje smack, kaas of brood te proberen. Dit is allemaal geen tegeltjeswijsheid hoor, dit weet iedereen. Ja ja, karpervissen anno 2016 is niet meer wat het ooit geweest was. Althans als ik de ‘oudgedienden’ moet geloven.

Bij één van onze wateren is het elk weekeind soms al vanaf donderdag al raak. Er ontstaat een soort van dixielandland/mini camping aan het water. Of ze komen vissen of kamperen weet ik eigenlijk niet. Ik bedoel het is nou niet de meest mooie stek, maar wel de meest makkelijke om te benaderen met je zooi. Ik probeer mijzelf hiervan te distantiëren, want ik vis voor mijn rust en dat wil ik graag zo houden. Ieder zijn ding denk ik maar!

Waar ik eigenlijk heen wil is dat ik soms het gevoel heb dat ik in alle waan datgene kwijt ben geraakt waar het om te doen is denk ik. Het verlangen naar rust en a simple way of life. Even weg van alle hectiek. Het laatste waar ik dan op zit te wachten is stress over het feit of mijn rig, tas of aas wel van het juiste merk, kleur en of geur is! Karper eet praktisch alles en als dat het uitgangspunt is valt er nog heel wat te winnen in deze scene al zeg ik het zelf en ik betrek dit vooral op mij zelf en hoe ik tegen mijn eigen visserij aankijk. Ik kom niet met een slotconclusie of zoiets, want dat is wat men altijd verwacht. Nee, deze keer niet. Ik laat hem open en vul hem naar gelieve zelf in. Denk er eens over na en fill in the blank spots.

Tot de volgende!

Advertentie
Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.