De paden: Vriezen en dooien

Het is donker, Een dikke mistlaag is nog niet zolang geleden ontstaan als gevolg van het temperatuursverschil tussen lucht en water. Een subtiele windvlaag brengt de takken van de treurwilg in beweging. De uiteinden strelen het water als een moeder haar kind. Er wordt geaasd. Minuscule belletjes worden zichtbaar door de neonverlichting van de straat. In de verte hoor ik een plons. Een karper laat heel even zijn kop zien waarna hij hem laat terugzakken in het zwarte sop. Soms lijkt het erop dat een avond karper schreeuwt. Dat alle tekenen aanwezig zijn en dat vanavond een totaalplaatje is. Niets is vaak minder waar.

Een kleine maar mooie gebouwde schub
Een kleine maar mooie gebouwde schub
Foto: Tim van Zanten

Vanavond zaten Zowi en ik weer vol verwachting aan het water. Ondanks dat er altijd levendigheid te bespeuren is aan het wateroppervlakte, is het vanavond stil. Verderop zitten een paar gasten te vissen met de vaste stok met een bijleggertje op waarschijnlijk karper. Aan de andere kant zijn kinderen aan het proberen snoek te vangen. Meermaals gaan de blinkers en shads tegen het water. Met luidt kabaal begeven ze zich langs de oever. We besluiten het midden van het water te kiezen. Binnen 20 minuten zien we gelukkig actie. Twee zeelten waren er als een haas vandoor gegaan met mijn fake food dumbel en bij Zowi met zijn pop-up. Daarna is het stil. De snoekende kids houden het voor gezien en druipen af. De rust keert weder.

Karper in de avondzon
Karper in de avondzon
Foto: Tim van Zanten

Doordat we weinig actie zien besluiten we te verkassen naar de achterkant van het water om een paar uur later weer terug te komen. Het is tegen 11’en als we nog steeds geen actie van karper hebben gezien. Voor de laatste uurtjes van de dag besluiten we de voorste hoek van het water te kiezen. Het tafereel van de eerste alinea vangt aan. Het water ruikt naar karper. We kunnen ze soms zien en bijna voelen. De val is subtiel maar doeltreffend. Een lijntje strak langs de takken van de treurwilg en mijn lijntje tussen een groepje lelies gelegd. We zien belletjes verschijnen aan het oppervlak, het water raakt in roering en de kleine lelieblaadjes geven act de presente van een passerende vis.

Die vrijdag daarna bracht wel karper voor Bas en mij
Die vrijdag daarna bracht wel karper voor Bas en mij
Foto: Tim van Zanten

Het is stil. De straten zijn verlaten, de contouren zichtbaar van twee zwijgende vissers die wachten op wat komen gaat. Een felle piep doorbreekt de stilte gevolgd door meer piepen. Ik pak de hengel uit de steunen en breng de lijn op spanning. Twee tellen later staar ik in de glazige ogen van een brasem. Die had ik niet verwacht. We gooien de handdoek in de ring en geven de pijp aan Maarten. Vanavond ging het hem niet worden. Die dinsdag daarvoor was het allemaal zoveel beter geweest. Binnen 20 minuten een karper voor zowel Zowi als ik. We sloten die sessie af met nog een paar zeelten en een karper en waren als een kind zo blij. Soms heb je geluk en soms niet. Het kan vriezen en dooien. Zelfs in het voorjaar.

Advertentie
Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.