Het weerzien

In 2008 ving ik haar voor het eerst. Een enorm sterke schubkarper die op een warme zomerdag mijn broodkorst niet kon weerstaan en waarbij de vangst garant stond voor een enorme enerverende dril. Vanaf het begin had ze mijn hart sneller doen kloppen. De vis had iets speciaals wat niet beschrijven was. haar beide flanken waren getekend door de jaren en in 2008 kreeg ze van mij de naam Puzzle mee door de schubben die niet meer in een lijn zaten maar vergroeit waren door waarschijnlijk een aanval in haar jeugd. In dit verhaal de diverse ontmoetingen met deze vis en het plezier wat ze mij al vier jaar geeft.

In de zomer van 2008 mocht ik Puzzle voor het eerst ontmoeten. Ze bleef mij bij door haar enorme kracht. De vis in kwestie was er eentje van het type ‘doorzetten’ en op die warme zomerdag stond ik met het zweet in mijn handen deze vis te drillen. Ik had nooit verwacht dat ik deze vis ooit zou weerzien. Velen malen had ik het erover met mijn vismaat Zowi hoe mooie het zou zijn om Puzzle opnieuw weer te zien. Dat jaar had ik haar niet meer gezien en raakte ze door andere vangsten een beetje in de vergetelheid. In 2009 startte ik op het zelfde water een grootschalig project. Het water was enorm helder geworden en dit was voor mij de uitgelezen kans om eens te kijken hoe karper zou reageren op verschillende soorten aas. In een drie maanden hield ik een grootschalige voercampagne en kon ik op deze manier zien welke aassoorten de karpers prefereerden en welke niet. Velen vissen had ik voorbij zien komen en op een gegeven moment was de verleiding te groot geworden om geen rig ertussen te laten zakken. Een aan alle kanten afgesneden Monstercrab boilie legde ik op de voerplek. 3 karpers waren aan het azen waaronder 2 kleinere vissen.

Het tweede weerzien in 2009

De grotere karper pakte mijn aas, schudde met zijn kop en vertrok. De lijn spande strak en opnieuw stond ik met een gierende slip en een half gebogen stok in mijn handen. Na wederom een enorm enerverende dril lag ze daar. Even groot als in 2008 maar nog steeds in vol ornaat. De herinneringen aan deze vis borrelde op en voor even dacht ik even mijn naam op de flank van de vis te herkennen. Het was Puzzle die mij dat enorme euforische moment bracht en wat was ik blij om deze oude krijger weer te zien. Ik zette haar terug en fluisterde haar toe. “tot de volgende keer”..

Wachten op het moment suprême

In 2010 heb ik weinig tijd gestoken in het water. ik wist enkele leuke vissen te vangen maar door succes op een ander water en een seizoen wat ik verder niet eens wil beschrijven, liet ik het water tijdelijk met rust. Op een gegeven moment ben je even klaar met een water en is de verleiding te groot om het makkelijker te gaan proberen. In 2011 echter wilde ik mijn zinnen nog een keer op dit water zetten. Ik had velen vissen mogen vangen waaronder enkele vissen uit de toppopulatie maar mijn targetvis wist ik niet te vangen. 2011 moest de omkeer worden en zo begon ik wederom met een grootschalige voercampagne met Sticky Baits Bloodworm en Vor-Tex boilies. Elke dag voerde ik verspreid over mijn stek en wist in enkele weken een groot aantal enorme vissen te vangen. De targetvis bleef weg maar het vertrouwen steeg met de dag. Ik voerde 6 dagen en de 7e dag roomde ik de stek af. Zo ook een week in juni.

De derde keer in de zomer van 2011


Ik startte deze week na het vangen van een 13 ponds schubje en een metertje Graskarper. Verspreid voerde ik elke dag 16mm en 20mm Vor-Tex over de stek. Ondanks het vertrouwen viel me op dat de activiteit van vis me tegenviel. Die 7e dag vertrek ik naar mijn stek en leg met gemengde gevoelens mijn hengel in. Zowi vergezeld mij en samen praten we over alles wat los en vast zit. Hoe het mogelijk is weet ik niet maar ineens zegt Zowi mij dat het lang geleden is dat we Puzzle hebben gezien. Ik knik hem toe en zeg hem dat ik hoop heb deze vis nog eenmaal te mogen ontmoeten. Tientallen minuten verstrijken en de hengel blijft rustig. Opeens felle tikken op de hengeltop en een spoel die begint af te lopen. Ik sla de lijn uit het toplood en een enorme kracht stuurt me naar links. Elke keer als ik de vis onder controle denk te hebben wordt ik verrast door opnieuw sterke uithalen naar links en rechts. Nimmer had ik op het water zo’n kracht gevoelt en de adrenaline stroomt harder als het zweet op mijn voorhoofd. Uiteindelijk lag ze daar weer. Puzzle 3 jaar later..

Ze leek enorm vitaal maar de grote pigment stoornissen op haar flank verontruste me. Oudere vissen hebben op een gegeven moment last om het pigment te blijven aanpassen. Het baarde me serieus zorgen en voor even kreeg ik het akelige gevoel dat dit wellicht de laatste ontmoeting zou zijn. Ze was even groot als de 2 ontmoetingen ervoor en tot op de dag van vandaag prijs ik mij enorm gelukkig dat ik haar voor derde keer mocht vangen. Als je een vis 3 keer vangt krijg je een haat/liefde verhouding met een vis. Aan de ene kant is het leuk om een oude krijger te weerzien. Aan de andere kant is het genoeg geweest en zal ook zei een leven zonder mij waarschijnlijk veel meer appreciëren. Ik zet haar terug en fluister haar na. “bedankt Puzzle”…

Afscheid nemen bestaat niet, Ik hoop alleen dat het niet voorgoed was

Advertentie
Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.