Karper in blessuretijd

Als voetballer is het fantastisch om in blessuretijd de winst te pakken. Een soortgelijk overwinningsgevoel geeft het om als karpervisser op de valreep een run te krijgen en alsnog een vis te vangen. Het overkwam me zelfs een keer dat ik de laatste hengel wilde opruimen en bij het buigen om deze op te pakken op de seconde af nog de enige run van de sessie kreeg. Een drietal smeuïge anekdotes met aanbeten in de “dying seconds” wil ik de lezer niet onthouden.

Tijdens een Frankrijktrip hadden we ooit een beste sessie qua aantallen, maar een iets betere vis ontbrak. Rond 7 uur ‘s morgens, na de laatste nacht, had m’n metgezel nog 2 hengels in de strijd en ik nog slechts 1. De andere stokken bevonden zich al in het foedraal toen we op de valreep nog een dubbelrun kregen. De vis van m’n maat was een 14 ponder en werd vlot genet. Ik had meer tijd nodig en een onverwachts scenario speelde zich af terwijl een zeer langgerekte spiegel in de schepzone belandde. Het ene schepnet was die week al in de strijd gesneuveld en in het andere net, wat we nog nodig hadden, zat ook al een groot gat. De vis, die de meter benaderde (95 cm achteraf), zwom tijdens het netten woest door het nog meer uitscheurende grote gat heen en koerste weer het wijd op en toen zat ik flink in de aap gelogeerd. We moesten hem, met de lijn door het net heen, terug zien te loodsen en gelukkig pakte dit goed uit waardoor de laatste vis van de sessie in blessuretijd de beste bleek te zijn.

Gevangen in blessuretijd
Gevangen in blessuretijd

Toen we met m’n voetbalclub bijna een kwart eeuw geleden eens op trainingskamp waren, hadden we op zaterdagavond een viswedstrijd georganiseerd. We zaten in de bossen nabij Ossendrecht in een soort klooster (inclusief gepensioneerde missionarissen op hun oude dag) met een mooi bosven in de buurt waar, net als bij vroegere “Monastery lakes”, nagenoeg alleen maar karper zat. Iedereen viste met 1 penhengel met deeg en na de viswedstrijd gingen we Bergen op Zoom onveilig maken. Het vooroordeel dat vis vangen puur geluk is werd door de trainer en mijzelf (de enige 2 echte vissers toen uit het hele gezelschap) snel ontkracht. Ondanks dat we een stukje uit elkaar zaten vingen we vrij vlot om en om een karper en de rest zat er tussenin te blanken. Halverwege gaven de meeste blankers er al de brui aan om de tweestrijd te volgen. Twee fanatieke groepen vormden zich achter ons en de vangst liep op tot 6-6. We leken op een broederlijk gelijkspel af te stevenen, maar besloten te kiezen voor een korte verlenging met de winnende vis. Het was de trainer die in extremis nog een guppy van de bovenste plank ving waardoor hij met de winst aan de haal ging.

Hotspots

Op het bekende water genaamd ‘de Goorhoeve’ (nu de Karperhoeve) bij onze zuiderburen brachten we in de 90er jaren regelmatig een meerdaagse sessie door. Het grootste meer daar was ook toen al een pittig dressuurwater alwaar de gekste boilies nog het meeste succes brachten. Zo had een visser, die haast op het complex woonde, bijvoorbeeld flink succes op een boilie met shellfish sense appeal met maar liefst 25 ml sweetener op een pond boiliemix. Dit is voor een mens te vergelijken met het nuttigen van een portie saté met slagroom… een karper blijkt dus andere smaakpapillen te hebben. Een karpervisser uit mijn regio, die er nog nooit geweest was, wilde daar ook wel eens vissen en met hem toog ik er in 1993 gezamenlijk heen voor slechts 1 nachtje van 12 uren (20.00 uur ‘s avonds tot 8.00 uur ’s morgens). Het oude baasje, dat het geld daar toen aan de waterkant om de 12 uren toen stipt wist te innen, was ‘s morgens gelukkig een keer aan de late kant. Als hij namelijk op je stek verscheen dan moest je binnendraaien of bijbetalen. Na een nacht zonder ook maar enige actie kreeg ik om 8.45 uur ‘s morgens in de volle zon, dus flink in blessuretijd, ineens uit het niets toch nog een keiharde fluiter. Een spiegel van 24 pond zorgde alsnog voor een prettige terugreis. Tijdens de dril zag ik 50 meter verderop het oude baasje, tegen zijn gewoonte in, 3 kwartier te laat aankomen.

Het oude mannetje was te laat, gelukkig maar
Het oude mannetje was te laat, gelukkig maar

Advertentie
Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.