Karpersiësta

Na een lange periode van vorst hadden we het wel verdiend, lekker weer om ons weer even vissers te voelen. Struinend door het hoge gras opzoek naar hen, de geur van het witbrood, de spanning in de knieën, het zweet in de handen. Het wachten op een onvoorspelbare zwarte schim die de zon gebruikte om de schubben te strelen, een zwarte schim die even aarzelt, dichterbij kruipt om vervolgens het plukje brood aan te raken met zijn lippen totdat hij besluit dat het veels te warm is vandaag voor dit soort grappen..

Ja, de zon is mijn beste vriend deze tijden. Het struinen in de avondzon, ‘s ochtends op pad met de zon in de rug. Als een extra duwtje geeft zij mij moed om ze weer achter de schubben aan te zitten. De zon geeft mij de motivatie die soms even weg is op warme dagen. Tot dat op een moment het onvermijdelijke gebeurt, de zon werkt in ons nadeel. Iedereen van ons zal het kennen. De temperaturen lopen zo hoog op in ons koude kikkerlandje dat de vissen passief worden. de zwarte schimmen blijven roerloos liggen. Het lijkt of ze een wedstrijdje stilzitten doen, wie er wint weet ik niet maar dat ze het te lang volhouden wel. Je kent het wel, de hoge ruggen die meer lucht dan water raken, de laveloze geschubde lichamen die zich maar wat graag willen laten zien tussen het wier.... vangen? Utopie..

Ijsvissen vangen in een verkoelend drankje!


Het strikken van onze geschubde vrienden op de warme zomerse dagen is lastig. Onze dure hapjes kunnen ze niet deren. Zelfs schrikkerig worden van onze zogenaamd ‘gecamoufleerde’ lijnen zit er zelfs niet bij. Met de warme dagen leven ze in een roes, zijn ze weer even karper en doen mensen ze niet zoveel meer. Belangrijker vinden ze het warme zonnetje, het soms even happen in de wereld van lucht of het lekker afspoelen van de schubben met een onvervalste sprong naar vrijheid. Ze zijn net kinderen die graag spelen met water, ze doen waar ze zin in hebben en hebben schijt aan alles, zeker aan die gekleurde, gearomatiseerde en onnatuurlijke hapjes die opeens uit de lucht kwamen vallen terwijl er al zoveel lekker voedsel voor handen is. Tja, op die momenten kunnen we beter zelf gaan genieten van de zon. Met een roseetje in de hand, lurkend aan de Shisha kijkend naar alle onverpakte dames (of heren) die passeren..


Tja, het valt niet mee om visser te zijn niet? het onvoorspelbare karakter van die vervelende waterhappers speelt parten. Gelukkig werken alleen de tijd en de etmalen in ons voordeel. Zijn de zonnende karpers overdag nog ongrijpbaar, in de avond beginnen ze weer met werken en stoppen ze hun siësta. De hengels mogen weer krom..

Advertentie
Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.