Ontkomen aan de dagelijkse sleur

Sam kun je dit nog voor mij doen? Sam kun je morgenvroeg nog komen werken? Iedereen kent het wel, een periode waarin het lijkt alsof de dagen maar 12 uur hebben en waarin iedereen iets van je moet hebben. De afgelopen maanden was ik die persoon en daardoor ben ik nauwelijks aan vissen toegekomen. Nadat ik weer een drukke dag had gehad besloot ik dat de lijnen nu toch wel weer is nat gemaakt mochten worden.

Zin om veel mee te nemen had ik niet dus nam ik enkel mijn rugzak, hengels, net en onthaakmat mee. Gewapend met dit alles stapte ik de fiets op om naar een plaatselijk vijvertje te gaan. Hier zette ik gauw mijn buzzerbars in de grond en ontdeed de beetmelders van hun beschermhoes.

spiegelkarperHet spiegeltje

Toen ik mijn eerste hengel wilde klaarmaken zag ik een grote kolk in het midden van de plas. Daar gaat de chod naar toe dacht ik! Zo gezegd zo gedaan en binnen 10 minuten lag alles op zijn plaats. De andere hengel wierp ik richting de paaiplaats met een iq-d rig. Het fijne van zo'n rig is het feit dat je eigenlijk nooit bang hoef te zijn dat hij niet goed in het water ligt. Door het stijve onderlijn materiaal zal hij bijna altijd gestrekt op de bodem liggen.

Na 90 minuten meldde de eerste vis zich, een rond spiegeltje die viel voor de iq-rig. Snel werd deze ontdaan van de haak, en mocht hij weer zwemmen. De chod had nog geen actie opgeleverd dus besloot ik hem tegen het eiland aan te gooien. Hier hadden al een aantal vissen hun schubben laten zien door middel van schoonheidssprongen. Na 5 minuten gierde de beetmelder het uit en stond ik met een kromme hengel.

drillen maar
De dosis adrenaline was er zeker!

Met een schok vierde de hengel weer terug en wist ik dat de vis gevlogen was. Aan wal bleek het dat de chod afgebroken was. Terwijl ik een nieuwe chod aan het monteren was liep de andere hengel weer af. Je raadt het al, ook deze wist zich te ontdoen van de haak. De haak was nog wel goed scherp dus daar moest het niet aan hebben gelegen. Blij met mijn ene visje ruimde ik weer alles op en fietste ik huiswaarts. Toch waren mijn gedachtes nog bij de twee verspilde vissen, hoe zouden ze er uit hebben gezien? Eenmaal thuis dacht ik er al niet meer aan en was ik vooral blij dat ik de dagelijkse sleur even onderbroken had met een gezonde dosis adrenaline.

Advertentie
Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.