The Big Five - deel 1

De dagen worden steeds donkerder. ‘s Nachts duikt de temperatuur steeds vaker onder het vriespunt en veel ‘mooi weer vissers’ laten hun visspullen nu liever in de garage staan. Ja, het is die mooie tijd van het jaar weer, waarin ik op zoek ga naar die grote voldoening. Het heerlijke gevoel wanneer ik een echte wintervis gevangen heb. In de komende blogs en vlogs neem ik jullie mee in mijn zoektocht naar ‘The Big Five’. Een winteroffensief opgezet vanuit het najaar waarin ik op jacht ga naar vijf van mijn targetvissen op een mooi cultuurwater bij mij in de buurt! De eerste sessie is inmiddels achter de rug en in dit artikel blik ik hier op terug.

Regelmaat in plaats van kilo’s!

Wintervissen, het heeft iets speciaals voor mij. In het najaar begint het al enorm te kriebelen en ben ik al volop met de opbouw van een goede winterstek bezig. Het water in kwestie is mij inmiddels goed bekend omdat ik hier vier jaar terug ook al een winteroffensief hield, en niet geheel zonder succes! Er zwemmen enkele plaatjes van vissen. Mijn doel voor deze winter is, om vijf vissen te vangen die er voor mij echt bovenuit steken; ‘’The big five’’. Respectievelijk een dikke rijen, een ronde volschub, een two-tone schub en twee grote karakteristieke schubs die qua formaat echt boven de rest uitsteken.

Een aanbeet voor middernacht is een onwijs goed teken!
Een aanbeet voor middernacht is een onwijs goed teken!

In het najaar probeer ik erachter te komen waar de vissen zich naartoe verplaatsen wanneer de watertemperatuur zakt. Stekkeuze is in de winter enorm belangrijk! Hier speel ik dan op in met het aanvoeren van stekken, waarvan ik het idee heb dat het de ideale winterstek is. In het najaar al begin ik met het aanvoeren van mijn winterstek en het liefst houd ik dit de hele winter vol! Ik voer met regelmaat. Dit wil niet zeggen dat ik veel voer, maar een paar handjes bollen verspreiden over de stek zorgt ervoor dat vissen blijven azen, en belangrijker nog dat ze terug komen en daardoor in beweging blijven! In principe probeer ik de vissen mijn wil op te leggen door ze de hele winter door te laten azen. Het is inmiddels half november en ik ben al ruim twee en een halve week aan het voeren op een centraal stuk van het water. Ik weet dat de vissen zich hier in de winter graag verschuilen. Een dikke rietkraag zorgt voor genoeg beschutting en een afgestorven wierveld zorgt voor genoeg natuurlijk voedsel. Precies op de rand van dit afgestorven wierveld voer ik om de dag een paar handjes bollen en tijgernoten over een strook van ongeveer veertig meter.

Vrijdag is visdag

Een volle werkweek staat weer voor de deur en het belooft een zeer koude week te worden. Temperaturen die in de nachturen tot onder het vriespunt dalen zijn geen uitzondering meer. Omdat ik vrijdag een kort nachtje uit mijn werk ga vissen besluit ik om doordeweeks elke dag uit mijn werk even wat te voeren. Elke avond als ik met mijn schep wat bollen verspreid over de stek, lijkt het buiten kouder aan te voelen. Het weerbericht geeft voor woensdagnacht zelfs -2 graden Celsius aan. Ergens ver in mijn hoofd ontstaat er wat twijfel, maar ik besluit om deze voertactiek gewoon aan te houden. Al bijna drie weken ben ik al regelmatig kleine beetjes aan het voeren en de vissen moeten ondertussen weten dat er wat te halen valt. Discipline en doorzettingsvermogen zijn wat mij betreft de twee sleutelwoorden om tot succes te komen in de winter. Ook op woensdag en donderdag rijd ik uit mijn werk langs het water om wat te voeren, gelukkig ligt het op de route dus neemt het bijna geen tijd in beslag!

Dit keer op de snowman presentatie
Dit keer op de snowman presentatie

Op donderdagavond na het avondeten vul ik de emmers bij met bollen en tijgernoten. Ik laad de auto alvast vol en beaas de rigs alvast zodat ik dat vrijdagavond bij aankomst niet meer hoef te doen. Ik sta onder de kofferbak van mijn auto met koude en trillende handen de bollen aan mijn boilienaald te prikken en een voorbijganger kijkt me aan en vraagt zich af wat ik in godsnaam allemaal aan het doen ben. Rare hobby hebben we toch, vooral als het je volledig in de greep heeft! De volgende ochtend, nog voor ik richting Amsterdam rij naar mijn werk haal ik de accu’s van de voerboot nog snel uit de lader en stap ik in de auto. De dag vliegt voorbij. Samen met mijn collega’s drink ik een vrijdagmiddagborrel om daarna vol gas richting de stek te rijden. Het is vijf uur en het wordt al donker. Ik besef dat ik alles in het donker op moet zetten en in het donker mijn hengels uit moet varen. Eenmaal aangekomen op de stek geeft mijn auto aan dat het buiten nul graden is en tien minuten later loop ik met mijn trolley vol goede moed richting de stek. Enkele mensen die hun hond uitlaten kijken mij enigszins verbaasd aan…

Al mijn lijnen liggen vastgevroren in een dun laagje ijs
Al mijn lijnen liggen vastgevroren in een dun laagje ijs

Ik besluit om eerst mijn hengels uit te varen. Omdat het de eerste sessie is, kies ik voor drie verschillende aaspresentaties. De eerste sessie is altijd even aftasten. Mocht ik op één specifieke rig actie krijgen dan zal ik ook mijn andere hengels voorzien van deze presentatie. De linker hengel komt het dichtst bij de rietkraag te liggen en ik besluit om deze te voorzien van een uitgebalanceerd tijgernootje, puur omdat ik ook een heel klein beetje tijgers heb gevoerd afgelopen week. De middelste hengel op het wijd voorzie ik van een snowman en de rechter hengel op de rand van het wier bed voorzie ik van een multirig met daarop een witte pop-up. Nadat de hengels op scherp liggen zet ik mijn paraplu op en niet veel later geniet ik van een broodje knakworst! De avond vordert en ik besef al snel dat het al aardig aan het vriezen is, mijn onthaakmat wordt al langzaam wit! Om ongeveer 23:00 uur krijg ik een hele trage aanbeet op de tijgernoot hengel. Yes, een aanbeet al vóór middernacht is een onwijs goed teken! Na een korte dril schep ik de eerste vis van de sessie. Al snel besef ik dat de vis geen deel uitmaakt van ‘The Big Five’ maar welkom is hij wel. Een schub van ongeveer 8,5 kg is de pineut en na wat foto’s zwemt hij weer langzaam weg. Ik voel mijn handen niet meer van de kou, maar besluit om direct de hengel weer uit te varen. In deze tijd van het jaar azen de vissen kort maar krachtig en kun je in korte tijd meerdere aanbeten krijgen. Echter duurt het tot 02:00 uur voordat ik de volgende aanbeet krijg. Dit keer op de snowman presentatie op het wijd! Samen met een klein schubje poseer ik niet veel later voor de camera! Ik vaar de hengel weer uit en kruip snel mijn slaapzak weer in. Het is inmiddels -4 graden Celsius… lekker belangrijk denk ik bij mezelf, mijn sessie is al geslaagd!

De volgende ochtend word ik wakker in een bevroren wereld! Ik besef dat het flink gevroren heeft de rest van de nacht, want al mijn lijnen liggen vastgevroren in een dun laagje ijs. Ik heb geen vis meer bij gevangen, maar zet tevreden een bakje koffie. Ik schiet wat sfeerplaten en niet veel later pak ik met een tevreden gevoel mijn spullen in. Met een heerlijk voldaan gevoel stamp ik de trolley terug naar mijn auto en rij ik tevreden naar huis. Op weg naar een warme douche! Aankomende week voer ik rustig door en volgende week vrijdag staat ‘deel 2’ op het programma, tot dan!

Advertentie
Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.