The Big Five - deel 2 & 3

We zijn weer enkele weken gevorderd sinds het eerste deel van 'the Big Five' en dus is het hoog tijd voor een vervolg op de eerste blog. Er is wederom een hoop gebeurd. Kou, wind en ijs maakten het consequent voeren soms wat lastig, maar ik heb me gehouden aan het vooraf opgestelde plan, namelijk doorvoeren! Na de eerste ‘Big Five' sessie die meer dan geslaagd was, kwam ik een week later terug voor deel twee, deze sessie verliep niet geheel volgens plan. De week daarna kon ik helaas niet vissen, ik koos ervoor de stek ondanks de vrieskou gewoon aan te blijven voeren en dat leverde tijdens deel drie meer dan genoeg actie op! Leest u mee..?

Deel II, goede hoop maar met beide benen weer op de grond!

Na de eerste sessie was het vertrouwen hoger dan ooit en was ik wederom vaak aan het water te vinden om de stekken aan te voeren. De komende week zou de vrieskou ingeruild worden voor een serieuze zuidwesterstorm, met stevige windstoten en hagelbuien die vergezeld zouden gaan met onweer. Dit heb ik geweten ook, toen ik op vrijdag in de auto stapte na de “eindeweeks borrel” op me werk, waaide het al erg hard. En halverwege de route naar de stek kon ik door de hagelstenen de moppen van Radio 10 niet eens meer horen. Ik wijk af… om half zes kwam ik aan op de stek en het was al pikdonker. Gelukkig was het droog en kon ik droog mijn trolley beladen en naar de stek lopen. Niet veel later stond alles overeind en lagen drie hengels op de aangevoerde stekken.

Een klein schubje

Later die avond wakkerde de wind sterk aan en stevige hagelbuien volgden elkaar in rap tempo op. Ik genoot van een bak koffie en besefte dat het wel eens een rumoerig nachtje kon worden onder het pluutje! De avond verliep stil, eigenlijk had ik wel een snelle aanbeet verwacht maar die bleef uit. Het duurde tot de volgende ochtend vroeg toen ik een trage aanbeet kreeg op de hengel bij de rietkraag. Een klein schubje was het resultaat. Niet veel later werd het licht en schoot ik enkele foto’s tussen de buien door. Ook schoot ik enkele gave foto’s van een paar sporadische zonnestralen die voor een kleurenpakket op mijn brolly zorgden, een prachtig gezicht! De rest van de ochtend bleef het stil en iets later pakte ik teleurgesteld mijn spullen in. De sessie was uitgelopen op een teleurstelling, direct vlogen er allerlei vragen door mijn hoofd. Had ik teveel gevoerd? Lag het aan de koude hagelbuien? Heb ik wel scherp genoeg gevist? Gelukkig had ik tijd om het beeld helder voor mezelf te krijgen, want de volgende sessie zou pas over twee weken plaatsvinden. De komende weken werd er wisselvallig weer voorspeld, nachtvorst afgewisseld met zachte najaarsdagen zouden de boventoon voeren. Om ervoor te zorgen dat ik de stek niet zou doodvoeren de aankomende twee weken, besloot ik om de stek twee dagen met rust te laten en daarna om de dag te gaan voeren. Een tweede aanpassing zou zijn dat ik de tijgernoten achterwege zou laten. De watertemperatuur was bijna 4 graden gedaald en ik krijg het gevoel dat ik met een goede ‘najaarsbol’ meer kans zou maken op meerdere aanbeten. En dat laatste is precies wat ik wil!

Deel III, gebruik maken van korte aasperioden!

Ondanks het feit dat er één weekend niet gevist kan worden, ben ik evengoed aan het water te vinden. Even controleren of er geen andere vissers op mijn stek zitten en stiekem wat voeren geeft mij toch een goed gevoel. Ik zag zelfs een vis draaien langs de rietkraag en dit gaf mij goede hoop voor de volgende sessie. Het regelmatig aanwezig zijn langs het water in de winter is erg belangrijk, het levert je vaak bonus informatie op!


De week vliegt voorbij en voordat ik het weet sta ik op een zachte donderdag avond mijn auto vol te gooien met het benodigde materiaal! Zoals altijd beaas ik de rigjes thuis al. Nog snel even wat voeren en de voorbereidingen op hopelijk een goede sessie zijn getroffen. Vrijdagochtend gooi ik snel de onthaakmat nog in de auto en rij ik naar mijn werk. Op de radio hoor ik dat de zachte temperaturen van afgelopen dagen in de nacht naar zaterdag plaats gaan maken voor temperaturen onder het vriespunt. Enige aarzeling kruipt bij me naar binnen, het zal toch niet weer een teleurstellende sessie worden? De dag vliegt wederom voorbij en voor ik het weet zit ik weer aan de ‘eindeweeksborrel’. Niet veel later trap ik het gaspedaal in richting de stek, ‘The Big Five deel III’ is begonnen!

Om half zes loop ik met mijn trolley over het zandpad naar de stek. Een passerende vrouw zegt mij sociaal gedag en wenst me een goede vangst. In razend tempo zet ik mijn brolly op en vaar ik mijn hengels uit. Ik besluit om wat minder bij te voeren en zo eerst even te kijken hoe actief de vis op het moment is. Het is redelijk zacht weer geweest afgelopen week en aankomende nacht zal de temperatuur onder het vriespunt uitkomen dus is het even aftasten. Ik geniet van een broodje knakworst en tuur heerlijk over het water. Om ongeveer half acht krijg ik tijdens het zetten van een bak koffie een trage aanbeet op mijn rechter hengel. Ik grijp me hengel van de steun en de vis neemt meters lijn, ik voel de vis door wat obstakels zwemmen maar mijn voorslag doet zijn werk uitstekend! Na ongeveer tien minuten schep ik een mooi rond schubje van een kilo of 8. Ik laat de vis even rusten in het net als ik de hengel direct weer uitvaar. Ik weet dat de vissen hier korte aasperioden hebben in de winter en dus wil ik de rig direct weer ’spot on’ hebben! Vervolgens schiet ik een paar foto’s en geef ik de vis zijn vrijheid weer terug. De ’Big Five’ vissen laten het voorlopig afweten maar evengoed geniet ik van elke vis die ik vang in deze winterse omstandigheden. Na de laatste slok koffie gaat wederom de rechter hengel ervandoor en we zijn nog geen half uur verder! Ook deze vis weet ik te landen en is helaas nog iets kleiner als de eerste.



Vervolgens blijft het lang stil en duikt de temperatuur flink naar beneden. Ik kruip met een goed gevoel mijn slaapzak in en val in slaap. Om ongeveer drie uur 's nachts word ik gewekt door een trage aanbeet op mijn linker hengel en schep ik wederom een klein schubje. Ik vraag me af waarom alleen de kleinere vissen actief zijn en de grote vissen het tot nog toe af laten weten. Ik duik snel de slaapzak weer in want het is erg koud geworden. De volgende ochtend word ik om 7 uur wakker gemaakt door het geblaf van een hond. Het wordt langzaam licht en plots gaat mijn rechter hengel ervandoor. Tijdens het drillen zie ik dat het door de vorst behoorlijk wit geworden is om me heen. Na een korte dril mag ik een mooi klein, maar dik schubje scheppen in een prachtige gouden winterkleur. Vis nummer vier is een feit en de sessie is nog niet afgelopen. Ik besef dat het goed zo zou kunnen zijn dat het weer een aasperiode is voor de vissen, dus vaar ik de rig snel weer richting de stek. Niet veel later gaat ook mijn andere hengel ervandoor en ben ik de vijfde vis van de sessie aan het drillen. Na tien minuten heb ik een vis in de retention sling en een vis in het net. Prachtig die wintervisserij! Snel vaar ik de hengel weer uit en zet ik een bak koffie om een beetje op te warmen. Ik probeer te bedenken waarom ik de grotere vis niet te pakken krijg. Plots krijg ik het idee om voor de volgende sessie over te stappen op een iets andere soort aas. De bol waar ik nu mee vis is vrij vet en misschien kan ik met een iets andere bol ook de grotere vissen aantrekken. Deze bol heb ik voorgaande jaren ook met succes gebruikt in de winter.



De ochtend verloopt verder stil en ik besluit om alvast wat spullen in te pakken. Terwijl ik de haringen van mijn brolly uit de bevroren grond trek, is het wederom mijn rechter hengel die er vandoor gaat. Een schubje van ongeveer 30cm zet ik na een paar minuten weer over het netkoord. Tekenend voor deze sessie is het wel. Hoewel ik met zes vissen niet ontevreden mag zijn heb ik nog steeds geen van mijn targets uit  de ’Big Five’ gevangen. Gelukkig is de winter nog lang en geef ik niet zomaar op. De ochtend loopt ten einde en ik besluit om het voor gezien te houden. Deze sessie stond ik het teken van typische wintervisserij: korte aasperioden waarin ik bijna een dubbelrun kreeg en vervolgens perioden van stilte zeggen genoeg over de staat waarin de vissen verkeren. Ik ben weer wat informatie rijker. Volgende sessie ga ik hier nog beter op in spelen met een iets ander soort boilie! Tot deel 4!

Advertentie
Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.