The Guardians

Met enthousiasme lees ik de kop van de Leusderkrant. De Kaapse eend is al weken het onderwerp van de dag. Wereldnieuws in Leusden. Zelfs de NRC schreef er online over. Deze inheemse eenden zijn jaren geleden neergestreken in ons rustige dorpje. Tot de dag van vandaag zijn ze er gebleven en hebben hun nomadenbestaan gelaten voor wat het was. Generatie op generatie Leusdense Kapenaren zijn geboren. Vooral omdat deze grote witte gevleugelde geen bedreigingen hadden. De Leusdenaren beginnen zich meer en meer te irriteren aan deze uit de kluiten gewassen eenden. Het punt is namelijk dat ze verschrikkelijk koppig zijn en niet van de weg gaan als je met de auto er langs wilt. Die beestjes hebben zodoende de laatste maanden verschillende ongelukken veroorzaakt waarbij zelfs twee auto’s Total loss werden verklaard!

Enfin, ook ik heb kennis gemaakt met ze. Ze hebben me de laatste jaren talloze grijze haren bezocht op mijn jonge kop. Voeren was uit den boze met ze. Gooide jij geen broodjes naar ze, dan kwamen ze het wel even halen. Ze zorgden ervoor dat ik veel vis heb gemist. En niet alleen deze Kaapse vrienden, nee, ook al die andere gevleugelde waterratten waarbij meerkoetjes de kroon spanden. Laat ik eerlijk stellen, ik ben een dierenvriend. Ik kan niet goed tegen dierenleed. Een haakje slaan in de mond van Cyprinus is daar aan toe. Een dier doden is niet acceptabel. Doch heb ik veel neigingen gehad om veren te plukken. Om die domzinnige koppen voor eens en altijd de andere kant op te slaan. Nooit heb ik daden bij mijn woorden gevoegd. Ze konden er immers ook niks aan doen dat ze waren grootgebracht door die dierenvriendelijke, broodgooiende idioten!

Mooie van lelijkheid.. de Kaapse eend.


Tja, veel vissen heb ik niet mogen vangen door gevleugelde. Ik moet daarbij zeggen dat het altijd makkelijk was om ze de schuld te geven als het mij even niet meezat. Ze waren een makkelijke zondebok die niet kon tegenspreken. Ze deden waar ze goed in waren. Eten en  voortplanten. Zij waren bezig met overleven, ik gewoonweg met tijdverdrijf. Ik heb leren leven met ze. Begon ze te waarderen. We kregen een haat/liefde verhouding.

Ik begon te redeneren over ze. Door hun toedoen hebben velen karpers nooit mijn haak gevoelt. Zijn ze ontsnapt aan de ontmoeting. De watervogels hebben ze gered, het bezoek uitgesteld. Ze waren als een beschermengel die letterlijk boven de hoofden van cyprinus ronddwaalde. Ze waren daar waar cyprinus ook was. Nooit ver weg, altijd in de buurt. Ze aten waar de karper at. Ze zwommen waar de karper zwom. Het leken bijna goede vrienden. Misschien is er ook wel een band tussen ze. Sommige vissers geloven in die verbanden. Er wordt druk gespeculeerd over de vogel/karper verhouding. Kunnen ze met of zonder elkaar? Nooit zullen we het weten. Een feit blijft dat ze beide gek zijn op water.


Ben ik dan ook een voor- of tegenstander om de Kaapse eend te ruimen in ons pittoreske dorpje. Eigenlijk niet. ondanks de slechte ervaringen zijn ze ook vaak toeschouwer geweest van memorabele vangsten. Zaten ze op de eerste rij van de ultieme belevenis. Ze waren soms een mascotte voor mij, soms voor cyprinus. Heel soms waren ze onpartijdig. Mocht de karper een band hebben met ze, moeten de Kapenaren dan weg? Zijn ze werkelijk een plaag of slechts een deel van de natuur? Zijn ze hier niet met een reden gekomen? Was Leusden niet hun eindbestemming? Hun lotsbestemming?  Ik sluit dan ook af met de volgende zin, hopelijk verheldert deze mijn visie..

Vermoord al mijn demonen, dan sterven mijn Engelen ook!

Advertentie
Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.