Tussen zwijgen & gillen: Adrenaline boost!

Vraag een willekeurige karpervisser naar zijn favoriete vorm van karpervisserij en je krijgt vaak het antwoord ‘met de pen’ of ‘aan de oppervlakte’. Hier ben ik het doorgaans helemaal mee eens, want de visserij aan de oppervlakte vind ik prachtig en zelfs ook effectief. Recent maakte ik echter een bizarre sessie mee tijdens het vissen met vast lood en een rig op de bodem. Een sessie waar ik nog steeds een enorme glimlach van krijg als ik eraan terugdenk en daarom wil ik jullie er iets over vertellen.

We schrijven medio juni. De (nachtelijke) visserij blijkt taai en tijdens één van mijn wandelingen rond een kraakhelder water kom ik op het idee om mijn visserij op het betreffende water eens iets anders te gaan aanpakken. De geijkte stekken worden door de karpers met veel voorzichtigheid bezocht en het is lastig om er aanbeten te verzilveren. De vissen trekken zich daarom duidelijk terug in de vele obstakels en juist daar wil ik mijn geluk gaan beproeven. Ik vind een krappe stek tussen twee in het water liggende bomen. De bomen liggen naar elkaar toe en er is slechts een paar vierkante meter ruimte om de vis te haken en te drillen. Duidelijk een situatie waar slechts één hengel welkom is en snel gehandeld moet worden. Maar komt de vis er ook? Ik voer de stek aan met een emmer hennep en een klein aantal Citruz boilies. Dankzij het kraakheldere water kan ik het voer goed zien liggen op de bodem. Het voerspoor begint strak in het kantje en loopt door tot een meter of vier uit de kant, waar alweer een paar meter water staat.

Mobiel vissen en toch alles bij je

De vijfsecondenregel

De volgende ochtend ben ik terug. Niet eens heel vroeg, gewoon om een uurtje of 9 nadat de vrouw des huizes naar haar werk vertrokken is. In mijn rugzak zitten alle spullen die ik in mogelijk kan gebruiken en daar bovenop heb ik mijn onthaakmat geklikt. Mijn compacte Scope foudraaltje en een klein emmerte voer zijn het enige dat ik nog meedraag tijdens mijn wandeling door de dichte begroeiing.

Aangekomen op de stek leg ik voorzichtig de spullen op de grond en ik doe dat bewust op ruime afstand van het aangevoerde stekje. Als ik voor het eerst een blik op de stek werp (figuurlijk dan, want een echt blik geeft te veel verstoring) zie ik iets dat mij gelukkig stemt en mijn vertrouwen een boost geeft. Het voer is weg, tot op de laatste korrel hennep aan toe! Vis zie ik nog niet, maar ik draai me gelijk om en sluip terug naar mijn materiaal om een hengel in orde te maken. Een slijtvaste mono op de molen en een schuurvaste diffusion leader moeten er voor zorgen dat mijn lijn opgewassen is tegen de takken. Als rig kies ik voor een simpele combi rig met een sterke Fang haak, maat 5. Vandaag vis ik bewust met een 15mm Citruz Cultured Hookbait op de hair. Dit is een 15mm boilie waar een poedercoating omheen zit die oplost in het water. Dit zorgt voor een enorme attractie en ik heb er vol vertrouwen in.

Een zeer succesvolle combinatie
Een zeer succesvolle combinatie

Als ik na enkele minuten mijn hengel in orde heb gemaakt sluip ik met de hengel en mijn net terug richting de waterkant. Voor mijn gevoel ligt al het dode hout uit het bos verzameld onder mijn voeten, want echt geruisloos lukt haast niet. Iedere ‘krak’ voelt als een steek in mijn vertrouwen. Toch blijkt het wel mee te vallen, want er zwemt vis op de stek! Ik zie direct twee vissen over de stek schuiven. Ze liggen wat dieper, maar het zijn serieus goede vissen die hun ronde lijken te maken. Ik wil ze niet verstoren en wacht tot ze iets van de stek zijn afgezwommen. Dan laat ik rustig mijn rig zakken onder de hengeltop. Wat er dan gebeurt overstijgt mijn dromen van de afgelopen nacht. De rig raakt de bodem en vanuit het niets komt er een goede vis onder één van de takken vandaan gezwommen. Het is geen toeval maar een aanval. Als een roofvis zwemt deze karper regelrecht op de roze boilie af en voor ik het goed en wel besef zie ik de vis stijgen met het lood onder de bek en de rig in zijn muil. Dat duurde nog geen 5 seconden na het raken van de bodem!

Tijd om te versuffen heb ik niet want dat kan niet op deze stek. Ik vervorm de 9ft Scope tot een hoepel en een keiharde dril onder de hengeltop begint. Het doel is duidelijk: deze vis moet zo snel mogelijk het net in, tijd om de vis rustig uit te drillen is er simpelweg niet. De vis is sterk en duikt meermaals onder takken door, maar de lijn houdt het goed en na ongeveer een minuut zie ik kans om het net er onder te steken. Wow wat een adrenaline boost! Ik sta te stuiteren en heb nog niet eens door hoe groot de vis eigenlijk is. Ik laat de hengel en het net met de vis even op de stek liggen om mijzelf een klein beetje te herpakken en tegelijk de onthaakmat klaar te leggen en de camera te prepareren. Een paar minuten later klok ik de brute spiegel op een gewicht van 17,3 kg. Wat een ervaring!

Wow, wat een vis!
Wow, wat een vis!

De vijfsecondenregel is een Internationaal begrip dat er vaak bij wordt gepakt als iemand iets op de grond laat vallen. Deze vis moet hier ook wel van op de hoogte zijn geweest lijkt me. Voor de goede orde heb ik hem nog even opgezocht:

“De vijfsecondenregel is de veronderstelling dat gevallen voedsel nog niet besmet zou zijn met bacteriën als het minder dan vijf seconden op de grond heeft gelegen. Bijgevolg zou het voedsel in kwestie nog mogen worden opgeraapt en opgegeten zonder gevaar voor de gezondheid.” – Bron Wikipedia –

Een perfecte verrassing

Na het terugzetten van de vis blijf ik nog een kleine twee uur langs het water lopen en kleine stekjes bekijken. De hengel wordt er niet meer bijgepakt want ik zie nergens meer een vis zwemmen. De stek is dusdanig ruw verstoord dat het hier geen zin meer heeft en een rit naar huis lijkt de meest logische optie. Ik heb nog genoeg te doen en moet voor CarpFeeling nog wat content bekijken. Voor ik terug naar huis rij besluit ik toch om eerst nog een ander parkwater te bekijken in de omgeving. Ook dit water is op veel plekken bijzonder helder en ik moet snel genoeg weten of er kansen op een aanbeet zijn.

Twee karpers eten volop van de gevoerde hennep
Twee karpers eten volop van de gevoerde hennep

Als ik langs de oevers van het water loop zie ik meerdere vissen zwemmen. Sommige vissen zwemmen quasi nonchalant heen en weer, anderen pikken her en der wat natuurlijk voedsel op. Het zijn allemaal kleinere vissen, maar alles is welkom. Ik besluit een paar kleine stekjes aan te voeren met één of twee voerschepjes hennep. Gewoon op gevoel en afhankelijk van de vis in de buurt en de stekjes. Na het aanvoeren van de laatste stek is er al activiteit waar te nemen bij de eerste. Een karperstaart wappert tussen de waterplanten en als ik beter kijk zie ik een kleine schubkarper azen. Ik wacht even met vissen omdat ik de vis niet kan benaderen zonder hem af te schrikken. Als ik in de tussentijd de tweede stek bekijk is er niets meer te zien van het zandplaatje onder de kant. Het heldere water is compleet vertroebeld en ik zie twee ruggen boven de vertroebeling uitkomen. Aan de heftige bewegingen van de koppen liggen ze maximaal te vreten van de hennep. Hier moet de rig in!

Beide vissen azen schouder aan schouder en als ze zich omdraaien zie ik kans om de rig voorzichtig achter hun staarten neer te vlijen. De rig ligt ongeveer 30 centimeter van de hengeltop en ik trek genoeg lijn van de spoel zodat alles slap ligt. De hengel plaats ik dit keer even op een steuntje met een beetmelder, puur zodat ik verderop nog wat spullen kan veiligstellen voor de grijpgrage jonge buurtbewoners uit deze wijk. Als ik twee minuten later terugkom bij de stek is de vis nog steeds flink aan het azen. Het opvallende Citruz aasje ligt er perfect voor en als één van de vissen zich omdraait kan het haast niet mis gaan. Nog geen minuut later is het zover en krijst de Siren het uit. Een boeggolf knalt naar links door de planten en na het aanslaan keert de vis weer om, om vervolgens met maximale snelheid de andere kant op te zwemmen. Ik schrik een beetje van het formaat van de gehaakte vis. Die is een stuk groter dan de vissen die ik eerder zag zwemmen! Na een relatief korte dril steek ik het net onder één brok perfectie, een schubkarper met een perfect schubbenkleed en een prachtig gestroomlijnd lijf. En ook dit is een dertiger! Ik kan mijn geluk niet op en zet niet veel later de vis met de zelfontspanner op de foto.

Een verrassing

Na het terugzetten van de vis verkeer ik in een soort roes. Wat een succes, wat een ochtend! De rig heeft maximaal vijf minuten op de bodem gelegen en met twee prachtige dertigers op de foto, en een immens stinkende auto, rijd ik over de snelweg terug naar huis. Eenmaal thuis aangekomen besef ik me zelfs dat de radio helemaal niet aanstond tijdens de rit, toch heb ik gezongen.

One happy angler!
One happy angler!

Advertentie
Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.