Tussen zwijgen & gillen: Bekijks

In mijn continue zoektocht naar nieuwe visgronden besloot ik onlangs eens een poging te wagen op een kanaaltje waar ik al twee jaar lang vrijwel dagelijks aan voorbij ga. Hoewel ik er in die periode zelden een karpervisser zag zitten blijkt uit mijn zoekslag op het internet dat er wel degelijk gevist is/wordt en dat er een goed bestand aan karper op het water zit. De bevestiging krijg ik uit contact met enkele bevriende vissers en dus moet ik het maar gewoon eens gaan proberen.

Nu ik heb besloten dat ik er ga vissen weet ik eigenlijk ook vrijwel direct waar de eerste poging zal gaan plaatsvinden. De stek die ik voor ogen heb heeft veel potentiële hotspots en ik neem een uurtje de tijd om wat stekjes uit te peilen. De bodem voor een meerpaal blijkt mooi schoon en hard te zijn en zal de eerste stek gaan worden. De bodem voor een groot lelieveld is minder hard, maar interessant genoeg voor de tweede hengel. Beide stekken voer ik drie avonden aan met een halve kilo boilies om er vervolgens een ochtendje te gaan vissen.

Ondanks de duisternis liggen beide hengels binnen no-time op scherp en ik heb er een goed gevoel bij. Naarmate het lichter wordt begint ook de zichtbare activiteit van (wit)vis toe te nemen op het kanaal. Dat geldt overigens ook voor de drukte op de weg tegenover mij. Eerst komen de vroege vogels langs, veelal arbeiders met versleten werkkleding en een doorleefd gezicht. Deze maken langzaam plaats voor hard fietsende mannen in pak (herkenbaar aan het koffertje op de bagagedrager) die vroeg naar kantoor willen om carrière te maken of om snel weer thuis te zijn. Deze worden op hun beurt weer gevolgd door mijn favoriete categorie: hoge twintigers en lage dertigers met hun kroost. Prachtig om deze jonge moeders (en vaders, maar daar let ik minder op) te zien stuntelen. Volgepakt met rugtassen trotseren ze het drukke verkeer richting de kinderopvang en basisscholen. Als deze topcategorie voorbij is volgen de tieners. Hier ben ik minder blij mee, want die fietsen in groepjes en maken veel lawaai. Daarnaast lijken ze ook altijd van afstand te moeten roepen of je al iets gevangen hebt. Als de stroom aan mensen voorbij is komt er zo nu en dan nog een verdwaalde studente voorbij en dat is toch ook geen straf om in de gaten te houden.


Een vis die me uit dromenland haalde

Terwijl ik weer een fietser nakijk zie ik plotseling de linker hengel krom vliegen. De slip staat zo goed als dicht en de aanbeet is keihard. Het vormt echter geen probleem want ik zit achter de hengels en kan daardoor gelijk de vis blokkeren en naar me toe laten zwemmen. Na een korte dril ligt er een schubkarpertje van 6,5 kg op de mat. Geen grote, maar wel een lekker begin tijdens de eerste sessie! Het blijkt ook de enige vis van de dag te zijn en een tweetal uur later ruim ik tevreden op, de toon is gezet en voor herhaling vatbaar.
 

Twee weken later

Door andere plannen is het er even niet meer van gekomen om het kanaal te bevissen, maar er staat weer een vrije maandag in de agenda en op de zaterdagavond voorafgaande aan de sessie wil ik de stek eenmaal flink aanvoeren. Helaas blijk ik niet de enige met visplannen en is de stek bezet. Ik kies er daarom voor om een andere stek aan te voeren die ik tot op heden niet heb uitgepeild. Ik heb er echter nog nooit iemand zien vissen en de kans op een vrije stek is daardoor wat groter. Ik voer tweeëneenhalve kilo Red Flowers voor de ingang van een brug. De boilies verspreid ik tussen de meermalen die de brug flankeren en op maandagmorgen (ongeveer 30 uur na het voeren) ben ik terug.


De eerste en grootste van het stel
 
De eerste hengel wordt naast de meerpaal onder de eigen kant gelegd. Een toploodje moet voorkomen dat de lijn wordt opgepikt door de scheepvaart. Ook de tweede rig ligt snel op de (zo blijkt dan pas) harde bodem. Terwijl ik de stek een beetje fatsoeneer klinkt er al een eerste signaal uit de delkim. Een paar losse piepen zorgen voor alertheid. De top trilt na. Iets heeft mijn boilie gevonden, maar heeft zich blijkbaar niet gehaakt. Twintig seconden later volgt een korte run op diezelfde hengel en de top buigt door richting het water. Binnen twee minuten na ingooien sta ik met een kromme hengel. In eerste instantie denk ik met een flinke brasem van doen te hebben. De vis blijft namelijk op dezelfde vierkante meter ‘zwabberen’. Als de lijn plots naar rechts zeilt en de top steeds verder krom gaat wordt snel duidelijk dat ik toch echt een karper gehaakt heb en na een vreemde dril zet ik het net onder een mooie schubkarper van 11,5 kg. Wat een start!
 

De derde binnen 20 minuten


Ik heb de vis op de onthaakmat liggen en besluit hem even twee minuten in de recovery sling te bewaren zodat ik de hengel weer kan ingooien en mijn camera rustig kan klaarzetten. Terwijl ik daar mee bezig ben vliegt direct de lijn weer van de spoel en is een tweede karper er met de pas ingegooide rig vandoor gegaan. Deze karper blijkt iets kleiner maar doet qua kracht niet onder voor de eerste. Ook nu wordt de hengel snel weer ingegooid en ik krijg een paar minuten de tijd om de camera op te zetten. Terwijl ik met de kleinere vis poseer volgt er alweer een run op diezelfde hengel. Gekkenhuis! Terwijl de vis lijn neemt en onder de brug door duikt zet ik de kleinere schub eerst terug voor ik de hengel kan oppakken. Als dat gebeurd is moet ik aardig wat meters terug zien te winnen, maar dat lukt redelijk vlot. De dril trekt bekijks en een aantal mensen staan op de brug  naast mij te kijken hoe ik de spiegelkarper naar het net dirigeer. Deze uitzetter is toch goed voor 10,8 kg en daarmee heb ik in een tijdsbestek van twintig minuten maar liefst drie vissen gevangen, waarvan twee lage twintigers. En dat allemaal op dezelfde hengel! Mooi om te zien was dat alle vissen mijn boilies uitscheten op de mat en daarmee aantoonden goed op het voer te hadden gezeten.


Deze vliegende start doet natuurlijk hopen op een goed vervolg, maar het blijft bij de drie gevangen vissen. Na twee stille uurtjes houd ik het voor gezien. De buit is immers binnen en de rest van de ochtend gebruik ik om vis te lokaliseren op een nabijgelegen water. Het toont maar weer eens aan dat je veel kan vangen tijdens korte sessies en dat het vaak niet eens nodig is om er een hele nacht voor aan de waterkant te zitten. Voeren hoeft daarbij geen weken van te voren plaats te vinden, maar het opbouwen van een voerstek zal op den duur natuurlijk meer vis opleveren. Genoeg motivatie dus om daar in de komende maanden nog wat mee te gaan experimenteren en hopelijk nog een paar gave najaarsvissen te vangen!

Advertentie
Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.