Tussen zwijgen & gillen: De schoenendoos

Het is alweer vier jaar geleden dat ik het huis van mijn moeder definitief verliet voor een avontuur met mijn vriendin. Merendeel van mijn spullen is destijds meeverhuist, maar niet overal was direct een plekje voor. Aangezien mijn moeder nu toch graag eens van die spullen af wilde werd het de hoogste tijd om de boel eens goed uit te zoeken. Tussen alle rommel trof ik een oude schoenendoos, waarvan de inhoud het uitzoeken flink zou vertragen.. 

Bij het verwijderen van de deksel keek ik neer op een klein stapeltje foto’s. Een instant glimlach was het gevolg, want het was een stapeltje met pure herinneringen aan mijn eerste jaren als karpervisser. Herinneringen aan mijn eerste karper(s) uit de kleine stadswatertjes. Herinneringen waarin ik dagelijks aan de waterkant te vinden was zonder de druk van werk of andere verplichtingen. Herinneringen waar nog geen onthaakmat in voorkwam en waarin het kilozakje readymades werd gekocht van mijn wekelijkse zakgeld en een donatie van mijn ouders.  


De allereerste


De foto’s tonen een stralende jongen die zijn tanden bloot lacht vanwege die mooie spiegelkarper in zijn handen. Ik was alweer bijna vergeten dat ik die beugel droeg! Het was een tijd waarin alles nieuw was en een enorme leercurve werd ingezet. De tijd waarin het begin van mijn passie voor de karper werd ontwikkeld. Nog steeds leer ik graag bij, maar het staat in schril contrast tot de enorme berg aan informatie die ik toen voor mijn kiezen kreeg.

Terwijl ik doorblader besef ik me dat de tijden snel veranderen. De foto waarin ik trots poseer met een drietal karpers op mijn schoot was toen normaal en kon je gerust laten zien aan je familie vriendjes. Diezelfde foto zou nu tientallen boze reacties krijgen op Facebook en misschien zelfs nog wel een dreigend mailtje opleveren van een of andere amoebe. Hoewel dat laatste een negatieve ontwikkeling is ben ik blij dat we met zijn allen bewuster omgaan met zaken als visveiligheid. Gelukkig zijn er ook voldoende vissers die de zaken in het juiste perspectief blijven zien, getuige de daarvoor opgerichte facebookpagina ‘de oude karperdoos’.


Zo trots als een pauw


De schoenendoos bevat niet enkel foto’s, maar ook een oud Daiwa molentje, een oude Delkim en nog wat andere ‘verloren’ zaken. Terwijl ik continu afdwaal in gedachten hoor ik de kerkklok buiten slaan. Het is een wake-up call, want er moet nog veel meer worden uitgezocht en de beschikbare tijd is inmiddels behoorlijk geslonken. De deksel gaat er op en ik kan haast niet wachten tot ik het doosje ooit weer tegenkom.

Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.