Tussen zwijgen & gillen: De spiegel voorhouden

Het is nog erg vroeg als ik mijn auto het pad op stuur. Er staat een auto langs het water dus de kans is groot dat de gewenste stek al bezet is. Na een korte wandeling blijkt dat niet zo te zijn en snel breng ik alles in gereedheid. De boot wordt opgepompt, de steunen in de grond geprikt en de rigs worden voorzien van vers aas. Als ik onderweg ben om de eerste hengel uit te varen zie ik op ongeveer 20 meter van mijn stek een ander bootje liggen. Daar is die andere visser dus. Ik realiseer me dat het wel heel kort op mijn stek is en denk dat we misschien dezelfde spot onder water zullen gaan bevissen. Terug naar de kant dan maar en de boel een stek opschuiven, weg van de andere visser, die waarschijnlijk nog in een diepe slaap ligt.

Een kwartiertje later ben ik weer onderweg om de hengel uit te varen naar een andere stek. Gelukkig vis ik vandaag instant dus echt pijn doet het me niet. De eerste hengel wordt voorzien van een duo tijgernoten en uitgevaren naar een plaat van 4,5 meter diepte. Een handje tijgers er omheen en het spel kan beginnen. De tweede rig wordt geplaatst en voorzien van enkele ‘freebies’ en wat grondvoer. De slip gaat dicht om een eventuele vis te beletten een nabijgelegen obstakel te bereiken. 

Het duurt niet lang voor de tijgerstok opleeft. Een paar flinke beuken op de hengeltop verraden de verantwoordelijke vis. Er zit hier niet veel brasem, maar meestal zijn ze wel aardig van formaat. Zo ook deze ‘platte’ die er overigens niet heel fris uit ziet. De vis wordt onthaakt in het water en ingefluisterd dat hij mijn aas voortaan met rust moet laten.


Ze zijn hier wel aardig van formaat


De hengel gaat weer mee in de boot om op zijn plek terug te leggen. Ik heb een markertje geplaatst om de stek terug te vinden dus dat is een koud kunstje. Als ik de rig net laat zakken zie ik ongeveer dertig meter verderop een vis springen. De lijn wordt opgedraaid, de boot iets doorgevaren en kort daarop laat ik de rig zakken in het gebied waar de vis sprong. Ook nu gaat er weer een hand voer overheen. Ik zit amper een kwartier als ik opschrik van een snoeiharde run. Het blijkt weer dezelfde hengel te zijn en de vis geeft een aardig startschot. Tijdens de dril realiseer ik me dat ik ben vergeten om het markertje weg te halen. Ik zie de lijn hierachter weglopen en duik de boot in om problemen te voorkomen. Wat volgt is een heerlijke dril op het heldere water. De schub knokt hard en na een tiental minuten kan ik het net eronder schuiven. Hoppaa! 


De springende vis van even daarvoor?


Na slechts een uur gevist te hebben wordt deze vangst weer teruggezet. Opvallend is dat de actie hier meestal van de andere hengel komt. Het is zelfs de eerste run die ik krijg op de ‘bijlegger’ en ik realiseer me dat ik er goed aan heb gedaan om de rig in de buurt van de springende vis te leggen. 

Gedurende de ochtend krijg ik wat bezoek aan de stek. Ik verplaats de obstakelhengel naar een andere stek in de hoop op actie. Het recept is hetzelfde; een boilie op de hair (met daarop een wit nepmaisje), wat los aas er omheen en een paar handjes grondvoer. Dit grondvoer bestaat uit een mix van gecrushte boilies, pellets en stickmix. Deze droge mix heb ik aangemaakt met Liquid Krill Hydrolisaat. Dit geeft een extra boost en de combinatie zorgt voor een continue verspreiding van voedseldeeltjes in alle waterlagen. Hiermee hoop ik voorbijtrekkende vissen aan het azen te krijgen.


De droge mix wordt aangemaakt met Liquid Krill Hydrolisaat voor extra attractie


Terwijl ik bezoek heb van een bevriende visser komt de obstakelhengel tot leven. De slip zit weliswaar dicht, maar ik ben zo stom geweest om de hengel niet 100% te verankeren in de steunen waardoor hij een stuk naar voren schiet en met de molen tegen de delkim tot stilstand komt. Een blunder van jewelste! Herman schrikt zich rot en pakt uit reflex de hengel. Amper twee seconden later is het over met de actie als de lijn is gebroken. Ik baal als een stekker en weet dat ik me deze lijnbreuk moet verwijten. Ik realiseer me dat de vis nu in een obstakel zit met een stuk lijn achter zich aan en weet heel goed wat dat kan betekenen. Kort daarop heb ik balend het spul weer ingepakt. 

Vijf dagen later krijg ik een whatsapp-bericht van een andere visser. Of ik toevallig viste met een wit maisje aan mijn hair?! Ik krijg het Spaans benauwd en vrees zo een foto van een dode vis te ontvangen. Gelukkig blijkt dat niet het geval. De visser heeft deze vis vannacht gevangen met mijn rig nog in de bek. De onderlijn was gebroken en de bek was gelukkig nog ongeschonden. Helemaal positief was het bericht echter niet voor mij, want de vis had een flinke wond op zijn flank. Deze wond kan zijn veroorzaakt door het resterende stuk lijn en eventueel vastzwemmen. De vanger verzekerde me er van dat het een oppervlakkige wond was en dat deze hoogstwaarschijnlijk goed zal gaan herstellen. Dit zal waarschijnlijk wel een litteken opleveren en een missend aantal schubben. Een smet op deze prachtige vis (half rijen-half volschub)!


Obstakelvisserij kan gevaarlijk zijn, wees je er van bewust


Bovenstaand voorbeeld geeft aan dat het flinke gevolgen kan hebben voor de karper als we niet scherp genoeg zijn in onze visserij. Dit keer is het de vis gelukkig niet fataal geworden, maar hoe vaak zijn verspeelde vissen geen ander lot beschoren? Verkeerde materiaalkeuzes, (te) gewaagde stekken en onoplettendheid brengen de veiligheid van de vis in gevaar. Het zijn dingen waar we ons ten alle tijden van bewust moeten zijn.

Vandaag houd ik de spiegel voor. Doe jij het ook?

Advertentie
Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.