Tussen zwijgen & gillen: De trukendoos

In alle rust knoop ik een aantal onderlijnen en een zak ‘verse’ boilies wordt uit de vriezer gehaald om te ontdooien. Enkel een nachtdienst staat nu nog tussen het verzamelen van mijn materiaal en een dagje vissen in. Op weg naar het werk maak ik een tussenstopje bij de plas waar ik jaren geleden honderden uren door heb gebracht. Ik besluit een kilootje boilies te verspreiden over een redelijk grote stek. Er zit een goed bestand aan vis en ik ben er haast zeker van dat de vissen het aas zullen vinden. De spanning stijgt en ik kan haast niet wachten tot de hengels morgenvroeg in stelling worden gebracht.

Op het werk blijkt het venijn ‘m in de staart te zitten en daardoor kan ik klaarwakker en iets later dan gepland richting de waterkant. Als ik rond de klok van zeven arriveer valt het me direct op dat er een fiets tegen het hek staat. De twijfel schiet er in. Zal de stek nog vrij zijn?

Gelukkig ziet de stek er nog even verlaten uit als de avond er voor en de hengels worden snel opgetuigd. Beide rigs worden voorzien van een 15mm boilie en de rig wordt volgeplakt met foam zodat ik zeker weet dat de onderlijn op een goede wijze de bodem bereikt. Tijdens het ingooien zie ik een schim achter een boom aan de overkant en vervolgens het silhouet van een persoon. Ik steek maar even mijn hand op om aan te geven dat we elkaar in de gaten hebben. Hij doet hetzelfde. Even ben ik bang dat hij recht tegenover me zit te vissen, maar als hij vervolgens wegloopt in een andere richting weet ik dat ik vrij mijn gang kan gaan.


Bovenop het aas, frustrerend!


Beide lijnen worden slap gelegd en de hangers liggen op de grond. Liggend op de stretcher geniet ik van het bekende uitzicht. Ik twijfel of ik blijf genieten van het uitzicht of de ogen ga sluiten. Tijd om lang na te denken krijg ik niet, want ik zie de lijn van de rechterhengel straktrekken en de top doorbuigen. Enigszins verrast sla ik aan, dat is snel! Langer dan vijf seconden duurt het contact haast niet, want de weerstand valt weg. Dit was zeker karper, maar zo had ik me de eerste aanbeet hier niet voorgesteld! Balend wordt de rig opnieuw op zijn plek gelegd en hoop ik op een herkansing.

Tijdens het wachten op die aanbeet krijgt de slaap de overhand. Af en toe schrik ik wakker door geluiden om me heen, maar helaas niet door mijn vriend Delkim. Brak wordt ik wel van die onderbroken rustmomenten en ook het warme zonnetje helpt niet mee. Verdere actie blijft uit en mijn ervaringen uit het verleden zijn dat het water vooral in de nachtelijke en vroege uren loopt. Rond een uur of één gooi ik de handdoek in de ring.

Met de zon op de kop besluit ik even door te rijden richting het kanaaltje waar ik laatst de projectspiegel wist te vangen. De weersomstandigheden zijn uitstekend voor deze stek en het verbaast me dan ook niets als ik bij aankomst een aantal karpers zie zwemmen in het heldere water. Het zijn geen bakken, maar het is karper en daar komen we voor.


Een vertrouwd en schitterend uitzicht


De omstandigheden blijken taai te zijn. Drie uur lang verbaas ik me over het feit dat de vissen alles negeren dat ik ze voorschotel. Ze azen duidelijk zichtbaar op de kleine waterdiertjes boven mijn haakaas, maar ze maken de weg naar de bodem nauwelijks. Boilies, tijgernoten en deeltjes daarvan worden aan de hair geregen, al dan niet getopped met een gekleurde maiskorrel. Het is inmiddels tijd geworden om thuis te gaan eten. Je begrijp misschien dat dit snel naar binnen wordt geschoven en ik excuseer me bij mijn vriendin. Ik moet en zal er vandaag één op de mat krijgen!

Ik start mijn derde poging van de dag met een 12mm pellet op de hair en hang er een klein pva zakje met minipellets aan. Een half uur verstrijkt, maar levert geen piep op. De vissen zijn nog steeds aanwezig. Frustrerend! Over op plan F.


Missie geslaagd!


Een knalroze pop-up die riant is gesoaked in een scopex flavour wordt aan de rig gehangen en uitgelood op een tiental centimeters boven de bodem. Ik leg de rig op dezelfde plaats als de vorige keren (bij de ingang van een bruggetje) en laat de slappe lijn iets afzinken. Ik heb de hengel net op de steun gelegd en ben op weg naar mijn stoeltje als de pieper een signaal geeft. Ik draai me om en zie nog net de top krom vliegen en de molenspoel starten met draaien. Binnen de minuut, BAM!

Tijdens het drillen van de vis zie ik hem een aantal malen voorbij schieten. Ik herken hem vrijwel direct als de vis die al tientallen malen over het haakaas was gezwommen en dat geeft een extra kick. Er was vandaag heel wat geduld voor nodig en de trukendoos moest flink open om een succesje te boeken, maar als ik de prachtige geproportioneerde  schub uiteindelijk toch over de rand van het net zie glijden is mijn dag weer geslaagd.

Advertentie
Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.