Tussen zwijgen & gillen: De tweesprong

Het is inmiddels al begin februari, maar moeder natuur lijkt dat nog niet helemaal te beseffen. De temperatuur zit dik boven nul en staat in schril contrast met dezelfde periode vorig jaar. Voor de visserij op karper is dat natuurlijk erg positief, maar gek genoeg heeft het er voor gezorgd dat ik niet echt gemotiveerd ben om te vissen. Ik bevind me op een tweesprong. Mijn gedachten balanceren tussen de visserij op karper en die op snoek. Het resultaat van deze twijfel is dat ik beide vrijwel niet bevis. Ik mis de pure drive om me op één vissoort te richten en die drive heb ik nodig. Ik ben immers een man en kan maar één ding tegelijk. Met een vrije dag in het vooruitzicht besluit ik om er dan toch maar een nachtje op uit te trekken. 

Een paar dagen later duw ik mijn trolley over het modderige pad. Het is een paar honderd meter lopen naar de stek en daar aangekomen heb ik nog een retourtje in het vooruitzicht. Met de hoeveelheid spullen die ik heb meegesleept zou ik namelijk een hernia oplopen als ik het in één keer zou doen. Ik neem mijzelf dan ook gelijk voor om de volgende keer wat spullen thuis te laten en de boel wat strakker in te ruimen.

Het water dat ik heb uitgekozen betreft een druk beviste put in de regio. Met het goede visbestand zou het hier mogelijk moeten zijn om in de winter (instant) een visje te vangen en er is tevens kans op een leuk formaat vis. De voerboot is weer eens van de plank gehaald en met zijn hulp worden de twee rigs vlot in positie gebracht. De linker wordt tegen een eilandje gedropt met een enkele 15mm boilie. De rechter tegen een in het water liggende boom aan de overzijde. Hier wordt eenzelfde 15mm boilie gecombineerd met een pop-up. Alle boilies hebben een aantal dagen in de soak gelegen en zijn op en top attractief. Met de koude watertemperaturen gaat er weinig voer mee in de bakken. Slechts een klein handje boilies en een handje zoete mais vormen de garnering voor het haakaas.


Een (winter)aas pur sang


Doordat ik mijn nieuwe GoPro op de voerboot heb gemonteerd kan ik later even terugkijken of de rigs op de gewenste plekken liggen. Dat blijkt het geval en ik ben tevreden met de ligging. Gezien de schemering wordt er snel een blik tomatensoep op de Coleman geplaatst en zo kan ik niet lang daarna genieten van een diner met stokbrood, soep en cola. Door het slaapgebrek dat ik heb opgelopen bij mijn nachtdienstenreeks val ik ongepland in slaap. Als ik rond half elf wakker wordt realiseer ik me dat ik al zo’n drie uurtjes heb liggen pitten. Er is dus nog niets gebeurd en ook de rest van de nacht verloopt zonder enige vorm van actie.


Een tweesprong


De verwachte nachtvorst blijft uit en ik hoop op een visje tijdens het ochtendgloren. Als ook die uitblijft draai ik een rig binnen voor verversing. De boilie wordt vervangen door een aantal zoete maiskorrels en een plastic nepmaisje. Normaliter een combinatie die weinig karpers lang kunnen weerstaan. Met de voerboot drop ik de rig aan de zijkant van het eiland. Deze stek ligt in de luwte en ik hoop dat de karpers hier hun beschutting vinden tegen de koude wind.


Een nieuwe aanwinst voor mijn visserij


Ook de tweede rig wordt verplaats, maar als ik de boot terugvaar naar de kant heb ik het idee dat er iets mis is. De boot lijkt stil te liggen op het water en komt niet tegen de wind in. Ik heb de boot al een tijdje niet actief gebruikt en de accu lijkt zijn beste tijd gehad te hebben. Er zit geen beweging meer in en de wind blaast hem rustig naar de overkant. Uiteraard drijft de boot precies tegen een in het water liggende boom aan en blijft zo buiten mijn bereik. Er zit niets anders op dan de hengels in te draaien en een reddingsactie voor de boot te organiseren. Met de GoPro er bovenop is het immers een duur setje geworden dat ik liever in de tent heb staan. Gelukkig ligt er een set lieslaarzen in de auto. Met een hengel in de hand probeer ik om met het topje van de hengel een duwtje tegen de voerboot te geven. Het water staat tot de rand van de lieslaarzen en ik kan mezelf geen extra ruimte permitteren. Met een ultieme krachtsinspanning lukt het net om er bij te komen. De boot wordt iets naar de zijkant geduwd en komt met behulp van de wind weer een stukje dichterbij de kant. Met de hengel kan ik hem nu binnen bereik krijgen en weer uit het water tillen. Gelukkig maar, want ik had niet graag het water in gegaan met deze (water)temperatuur.


In de luwte van het eiland


Al met al heeft het me wel een uurtje aan vistijd gekost en beide hengels moeten nu worden ingegooid. Dit is geen probleem, maar ik merk dat ik minder scherp vis dan gewenst. Na een paar uurtjes is het mooi geweest. De piepers hebben vandaag gezwegen. Hoewel ik liever naar huis was gegaan met een vis op mijn conto ben ik tevreden. Het was lekker weer, ik ben er weer even uit geweest en mijn batterij is weer een beetje opgeladen. De volgende karpersessie is gepland.

Advertentie
Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.