Tussen zwijgen & gillen: De verlosser

We schrijven drie weken geleden. De wintertijd is inmiddels ingegaan en dat wordt snel duidelijk als ik in het laatste daglicht mijn drie hengels op de gewenste plekken positioneer. Het is pas half 6 in de avond en ik vrees een lange (en stille) nacht met de hoge luchtdruk en windstille omstandigheden. Hoe anders was het dit weekend, toen een heerlijke herfststorm over het land raasde en de ene na de andere bak op de kant werd gebracht in karperland! De lijnen gaan uit voorzorg slap aangezien de rigs niet ver uit de kant liggen. De Titan heb ik daarom ook bewust iets verder van het water geplaatst om zo min mogelijk verstoring langs de kant te hebben en me toch rustig over de stek te kunnen bewegen.

Zittend op de bedchair luister ik naar de omgeving. Boven het gepruttel van mijn diner op het brandertje hoor ik zo nu en dan een vis springen in de buurt. Ze springen vooral in de buurt van het duikgebied en dat is geheel naar verwachting. Ik hoop dat ze er in de loop van de nacht of komende ochtend uit zullen trekken en mijn rigs tegenkomen. Na tien minuten gepruttel is mijn diner ook klaar om te serveren. Ik heb dit keer weer gekozen voor de pasta met kipfilet, spinazie en Boursin uit de lijn met Roerbaksensaties van Iglo. Er zullen kennissen zijn die zich inmiddels afvragen of ik aandelen in Iglo heb, maar deze maaltijden zijn echt perfect voor bij het vissen. Geen geklooi met boter etc. Je knikkert gewoon de inhoud van het zakje in de pan, een scheut water erbij en 10 minuten roeren. Good old Joop zou er jaloers op zijn geweest! Moge hij in vrede rusten.

Heerlijk!

Als ik ben uitgetafeld trek ik de jas nog maar eens aan. Het is duidelijk dat het gedaan is met de warmere temperaturen en een jas en muts zijn geen overbodige luxe meer. Door het licht van de straatlantaarns en het zwakke maanlicht zie ik regelmatig verstoringen aan het oppervlak. Soms gaat dit gepaard met een duidelijk springende karper, maar even vaak blijft het bij een rollende vis of witvis. Een aantal malen zie ik vis draaien op één plek, maar daar ligt ik al redelijk dicht in de buurt te vissen. Ik besluit om hier nu niet direct op te acteren en mogelijk de boel te verstoren. Na een uurtje observeren vraagt mijn lijf om wat warmte, de slaapzak voldoet. De meegenomen laptop bevat een paar films en ik kies voor Wonder Women, een beetje laffe titel maar de hoofdrolspeelster maakt veel goed (heb je geen IMDB: Gal Gadot). Nadat Gal en ik de wereld hebben gered van het kwaad komt de realiteit weer om de hoek zeilen. Het is nog steeds stil. Tijd om te slapen.

Als ik de volgende ochtend ontwaak komt de zon net op. Gedurende een uur laat ze zich van haar beste kant zien. Het water dampt, de bomen verliezen steeds meer van hun blad en de kleuren zijn geweldig. Dit trekt mij naar het water, de heerlijke sfeer en rust die we aan veel wateren nog kunnen vinden. Een kreet uit de Siren zou het plaatje compleet maken, maar die kreet blijft uit. Een uur na zonsopkomt komt een enorme mistbank op en worden alle zonnestralen verdrongen. Tot het middaguur zie ik geen reet meer en de karpers lijkt er ook last van te hebben, ze weten mijn boilies niet te vinden. De blanks beginnen zich op te stapelen en mijn najaar is verre van geslaagd. Het loopt niet en later zou blijken dat er door meerdere vissers over elkaar wordt gevoerd. Tijd om elders te gaan vissen.

Tijd voor verandering

Een week later kies ik voor een ander water. Twee dagen voor de geplande sessie voer ik een ruime stek aan en op maandagavond positioneer ik twee hengels. Ik bevis een stek waar ik al jaren niet actief ben geweest, maar de harde ‘donk’ van het lood geeft vertrouwen. Het betreffende water heeft mij altijd in haar greep gehad en heeft haar eigen, unieke sfeer. Heel anders dan die op het syndicaat trouwens, want het monotone gezoem van een nabijgelegen drukke weg lijkt in de verste verte niet op de muisstille omgeving die ik de laatste weken heb ervaren. Toch lijkt de natuur zich prima te handhaven, want tijdens de lange wandeling naar de stek kruiste ik het pad van twee reetjes (die dieren, geen Dumpert). Ik kom ze hier vaker tegen maar het blijft een gaaf gezicht als ze in hun ‘vlucht’ met grote sprongen richting het veilige bos vluchten.

Dat de laatste sessies niet goed zijn verlopen ligt ongetwijfeld aan veel verschillende oorzaken, maar ik heb wel redelijk wat pech met de weersomstandigheden. Op één of andere manier lijken mijn vrije momenten altijd samen te vallen met een kneiterhoge luchtdruk en koude nachten. Ook daarin is natuurlijk karper te vangen, maar ideaal is anders. Zo ook deze nacht. Er is nauwelijks activiteit waar te nemen en ik kijk er dan ook niet van op dat de ochtend aanbreekt zonder enig teken van leven. Maar er is enige reden voor hoop, aangezien WeatherPro gunstige voorspellingen doet voor de komende week. Dan moet het gaan gebeuren!

Een week later lijkt alles in mijn voordeel te zijn. Mijn opleiding eindigt niet om de geplande 17.00 uur, maar ik ben onverwacht al om 13.00 uur klaar. De luchtdruk is ideaal en de temperatuur is ’s nachts hoger dan overdag. Ik begin echter wel te twijfelen aan het voorkeurswater. De hele dag regent het namelijk al pijpenstelen en man wat komt er veel water naar beneden! De weg naar de stek is ruim 600 meter met een kruiwagen door lastig terrein en met de regenval van vandaag kijk ik er behoorlijk tegenop. De kans dat ik droog op de stek arriveer is ook nog eens nihil. Gelukkig heb ik niet voorgevoerd en ik besluit dan ook dat ik een keer voor gemak kies. Gelukkig ken ik wel wat wateren waar ik instant neer zou kunnen ploffen en ik kies voor een relatief klein water dat deel uitmaakt van een groter waterstelsel. Er zwemt naar verluidt een mooi bestand aan karper en bevat zelfs enkele gewichtige exemplaren. Tijd om daar de lijnen eens nat te maken.

Een prettige verrassing voor de koudere maanden
Een prettige verrassing voor de koudere maanden

Maar eerst nog even langs de kantoorwinkel, want er ligt een pakje uit Engeland met een verrassing. Het blijkt een doos met snoepjes voor de karpers. Speciaal voor de koudere maanden heb ik vast wat van de nieuwe Strawberry Crush boilies toegestuurd gekregen, goede timing! Ik besluit all-in te gaan en de boilies op alle drie de hengels in te zetten. Met het waadpak loop ik twee hengels uit naar ondiep gelegen stekken. De derde wordt met de voerboot naar de overkant gevaren en gedropt met een boilie en een volle maggot clip. Vlak voor de duisternis haar intrede doet heb ik alles op scherp liggen en is het tijd om even op te drogen en te relaxen. Ook dit is niet de meest rustgevende stek, maar ik vermaak me wel in mijn huisje. Mijn huisje dat steeds bruiner wordt trouwens, want de modder zit overal…

Terwijl ik naar de gewelddadige avonturen van de Napolitaanse maffia lig te kijken (thnx Netflix) hoor ik af en toe een piep van de Sirens. Het is vooral de linker hengel die voorzien is van de maden en ik geef de schuld aan witvis. Rond 21.00 uur klinken er direct na elkaar drie piepen die mijn aandacht onmiddellijk van het scherm halen. Ik beweeg me al richting het waadpak als er een snoeiharde run start. Man wat klinkt dat lekker! Struikelend en glibberend door de modder ga ik richting de hengels en al snel is er contact. Na een korte dril schuif ik het net onder een mooie spiegel. Het is een 13 in een dozijnvis, maar wel zéér welkom. De haak zit perfect in de onderlip en ook het nieuwe aas heeft direct vis opgeleverd. Beide feiten zijn erg goed voor het vertrouwen. De aanbeet kwam van 60 cm diepte en daar wordt de rig weer teruggeplaatst.

Instant vertrouwen
Instant vertrouwen

Terwijl de regen onverminderd doorgaat verloopt de nacht verder stil. In de ochtenduren word ik tweemaal richting de hengels geroepen door brasems, dat is lang geleden! Die zwemmen er niet op het syndicaat… De karpers laten zich niet meer zien en in de middag besluit ik het voor gezien te houden. Het is mooi geweest voor vandaag en mijn vertrouwen is weer een beetje geboost na de vangst van vannacht. Ik ben nog niet klaar dit jaar. Volgende week maandag staat er weer een rood cirkeltje in mijn agenda: ‘Nachtje vissen’.

Advertentie
Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.