Tussen zwijgen & gillen: De Vorstin

Eergisteren vernam ik via de social media plotseling dat één van de grootste spiegelkarpers uit Nederland is gestorven. De spiegel, genaamd ‘de Vorstin’ zwom slechts vijftien minuten bij mij vandaan en heeft mij vele nachten in zijn greep gehouden. Zonder zijn naam of het water te noemen hebben jullie ook regelmatig gelezen over mijn jacht op deze vis, want mijn visserij op het water liep als een rode draad door mijn vroegere artikelen op CarpFeeling.

Ironisch genoeg sprak ik dit weekend nog met een visser over mijn visserij en de plannen die ik had om volgend jaar een laatste poging te gaan wagen om de Vorstin op de mat te krijgen. Hij had er al eerder op gelegen, want in oktober 2009 was ik een zeer actieve getuige van de vangst. Tijdens een sessie van twee dagen zag ik de bewuste vis zwemmen en azen in een andere hoek van het kleine  water. Ik besloot toen te verkassen en de vis te volgen, maar een paar uur later werd de vis gevangen op de stek die ik net had verlaten. Een half jaar later mocht ik de vis opnieuw op de mat bewonderen in het voorjaar. Het was een trigger om door te zetten, maar in het voorjaar van 2011 was ik het blanken beu en besloot ik het water achter me te laten en een start te maken op mijn huidige visgronden.


Karl ving hem in mijn bijzijn, wat een beest


De visserij op het water was keihard te noemen. De oevers van dit kleine putje zaten vaak stampvol met (bekende) vissers en slechts af en toe werd er een visje gevangen uit het toch al kleine bestand. 
Voor mijn gevoel werd het er steeds drukker met vissers, en enkele maanden geleden werd er zelfs een artikel geplaatst in Dé Karperwereld over deze kanjer. Het kan de visserij niet ten goede zijn gekomen, want zonder de extra drukte werden de vissen al vrijwel dagelijks belaagd door meerdere vissers.


Een gigant


Zelf wist ik er tijdens mijn visserij slechts drie vissen te haken en voor mijn gevoel heb ik dan ook nooit echt een grip gehad op het water. Het groene water maakte het lokaliseren en volgen van de vissen vrijwel onmogelijk en het grote bestand aan brasem zorgde er ook voor dat je klein en attractief aas beter thuis kon laten. Lastige omstandigheden dus!


De blanks volgden elkaar op


De sfeer onderling was echter prettig en, op enkele incidentjes na, was het altijd leuk om met elkaar de visserij op het water te analyseren en plannen te maken. Nu  de Vorstin is weggevallen is het overgebleven visbestand nauwelijks interessant te noemen en zal de visvereniging waarschijnlijk vele afmeldingen gaan ontvangen voor de ledenlijst.

Ruwe videobeelden van de vis in 2009:



Terugkijkend op mijn visserij heb ik in ieder geval een hele leuke tijd gehad tijdens mijn jacht op deze gigant, en met een lengte van 102 centimeter en een (redelijk vast) gewicht van 28,5 kilo mag hij ook gerust een gigant genoemd worden. Het feit dat het een mannelijke vis betrof maakt hem bijkans nog iets specialer. Het is jammer dat het hoofdstuk op deze manier gesloten wordt voor mij. Ik zie het echter ook als een kans om een mooi nieuw hoofdstuk te starten...

Advertentie
Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.