Tussen zwijgen & gillen: Het pijpje 2.0

Na mijn eerste twee pensessies voor het pijpje heb ik er lang niet gevist. Ik wil mijn vissen namelijk gewoon kunnen vangen en heb er niets aan als iedere aanbeet resulteert in een losschieter. Een week geleden besloot ik om het toch nog eens te proberen, maar dan op een andere manier.

De avond voor de sessie voer ik een flink aantal handen met gekookte mais voor het pijpje en een andere stek in de buurt. De volgende ochtend ben ik om 7 uur paraat met twee statische hengels en de rodpod. Ik neem plaats aan de overkant van het pijpje en vis er met één hengel strak voor. De afstand tussen mijn rodpod en de stek bedraagt nu ongeveer dertig meter en dit durf ik wel aan met de X-line op de spoelen.


Alles staat klaar


De hair wordt gevuld met drie maiskorrels en een roze plastic maiskorrel om de vissen extra op het haakaas te attenderen. Het duurt slechts twintig minuten voor de hanger voor het eerst tegen de blank slaat. De vis probeert zoals verwacht het pijpje te bereiken maar door dankzij de dichte slip bedenkt hij zich en zeilt naar links. De karper geeft een goede strijd en een paar minuten later land ik een mooie schubkarper van zo’n 7 kg. Een uitstekend begin!


Lekker begin!


De rig wordt weer op zijn plek gelegd en ik voer er twee handen mais overheen. Mais blijft toch een echte killer en ik betrap mezelf erop dat ik er veel te weinig gebruik van maak. Ongeveer vijftig minuten later is het opnieuw raak. Opnieuw loopt alles volgens plan en schakelt de gehaakte vis snel over op plan B. Mijn plan is eigenlijk al geslaagd, want deze aanpak werkt 100% beter dan het vissen met de pen voor de pijp. Een mooie two-tone beland op de onthaakmat en wordt even voor de lens geschoven.


Extra attractie met een roze plastic maiskorrel


De rig licht amper weer op zijn plek als de delkim opnieuw gilt. Deze vis kiest er direct voor om weg te zwemmen bij de pijp en hoeft niet geblokt te worden. De dril verloopt vlekkeloos en na het landen van de vis blijkt ook deze vis in dezelfde categorie te zitten als de eerste twee vissen. Opvallend is wel dat de vis een forse beschadiging heeft op zijn rechterflank die inmiddels goed aan het genezen is. Ik vermoed dat de lichtgekleurde schubben nieuw zijn en dat de vis deze allemaal kwijt is geweest. Een goed voorbeeld van het zelfhelende vermogen van vissen.


De laatste


Drie uurtjes na het starten van de sessie besluit ik om te stoppen. De temperatuur loopt flink op, de activiteit op het water neemt af en de eerste dagjesvissers verschijnen ten tonele. Het is mooi geweest, missie geslaagd. Een maximale score bij het pijpje.

Advertentie
Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.