Tussen zwijgen & gillen: Mijn hobby!

Geregeld lees ik artikelen op internet en in de bladen waar de auteur aandacht vraagt naar de essentie van het vissen. In deze stukjes wordt, veelal met dwingende ondertoon, vertelt dat we met zijn allen terug moeten naar de basis, moeten genieten van de natuur en dat het vissen daar om draait. Minder tijd op social media en je vrije tijd aan de waterkant spenderen. Enerzijds herken ik mij wel in die stukjes. Ik houd immers enorm van de natuur en veel van die opmerkingen hebben direct betrekking op mijn eigen visserij. Anderzijds houd ik aan die stukjes vaak een wrange nasmaak over. De auteur vertelt in wezen hoe ik ‘mijn’ hobby moet gaan beleven. Mijn hobby, zoals ik deze lief heb en waar ik mijn plezier en tevredenheid uit haal. Waar haalt hij het lef vandaan om mij zijn manier van beleving op te leggen?

Ik beleef mijn hobby op mijn eigen manier
Ik beleef mijn hobby op mijn eigen manier
Foto: Frank Avezaat

Waarom mag ik niet zelf kiezen of ik wil pionieren of de gebaande paden wil aflopen? Of dat ik kies voor een jacht op vissen met een naam, terwijl ik ook kan gaan vissen op onbekende strijders uit de rivieren of grote openbare waterstelsels? Of ik mijn vissen realistisch op de foto zet of ze door de lens heen druk? Ik geniet op mijn eigen manier en bepaal dan ook zelf wat ik wel en niet doe. We doen in het leven immers al zo vaak dingen die ons worden opgelegd. Mag ik dan alsjeblieft wel zelf beslissen hoe ik mijn hobby uitoefen?

Social media en haar tegenstanders

Een ander veelgehoord argument is dat er met de komst van social media een behoorlijke hap is genomen uit de charme van het vissen. ‘Vroeger’ zou alles veel leuker zijn. Vissers hielden hun vangsten jarenlang voor zichzelf en een select groepje vrienden. Grote vissen bleven ‘onbekend’ en de wateren waar ze zwommen gingen enkel van mond tot mond. Wat te denken van het nieuwste wonderaas of boilierecept waar je over zweeg om er zelf zoveel mogelijk mee te vangen voor de karpers (en concurrenten) het trucje doorhadden? Tegenwoordig is dat anders, heel anders. Mijn tijdlijn op Facebook is vrijwel geheel gevuld met karpervlees. Dikke bakken worden afgewisseld met oogstrelende spiegelkarpers en prachtige natuurfoto’s. De ene na de andere boilieproducent prijst zijn product de hemel in en bij het gros van de vangstfoto’s staat een logo of een verwijzing naar het aas of materiaal waar de vis mee gevangen is (of zou zijn). Bijna iedereen heeft wel een plekje in een team of wordt aangemerkt als ‘fieldtester’. Er is nog net geen vaste transferperiode ingesteld. Maar heej, het is zoals het is. Dit is reclame anno 2015. En blijkbaar werkt het goed, want men ‘liked’ zichzelf het schompes en de bedrijven blijven als paddenstoelen uit de grond schieten.

Laat mij maar lekker aanmodderen
Laat mij maar lekker aanmodderen
Foto: Frank Avezaat

Je kunt er over mopperen, maar je kunt ook meegaan in de tijd en je realiseren dat je zelf verantwoordelijk bent voor die tijdlijn. Jij hebt immers de pagina’s van die boilieproducenten zelf voorzien van een like en al die vriendschapsverzoeken van onbekenden met een karper op de profielfoto geaccepteerd! Stoor je jezelf aan een persoon, bedrijf of groep dan is het met een enkel knopje ongedaan te maken en kan je weer blij de dag door. Problem solved.

Door social media ben ik zelfs nog meer te weten gekomen over de visserij, wateren, de nieuwste rigs en innovatieve producten. Daarnaast heb ik veel mensen leren kennen die ik nu regelmatig spreek. Ik kan daarom zelfs stellen dat het internet een verrijking is geweest voor mijn leven als simpel vissertje.

Anno 2015 geniet dit simpele vissertje namelijk nog steeds evenveel van de natuur, de karpers en het uitdokteren van tactieken en technieken om die donderse vissen te slim af te zijn. De visserij is door de jaren heen wel iets veranderd, maar ik ben er zelf bij geweest en kan altijd nog van koers veranderen als iets me niet zint. Dit werkt voor mij, wat jij doet moet je zelf weten.

Voor mij liever zo'n spiegel dan de plaatselijke boiliehoer
Voor mij liever zo'n spiegel dan de plaatselijke boiliehoer
Foto: Frank Avezaat

Advertentie
Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.