Tussen zwijgen & gillen: Op avontuur met Carpfishing daddy

Als ‘kantvisser’ kijk ik altijd met flink wat jaloezie naar de mannen met een eigen bootje. Veel kennissen van mij bezitten er één en gebruiken hem volop voor hun visserij. Het lijkt me heerlijk, lekker je eigen gang gaan en vissen op het ruime sop. Bij het bootvissen kan je immers alle kanten op en als je op groot water vist dan heb je het rijk vaak voor jezelf. Overigens snap ik dat er ook nadelen aan de bootvisserij kleven en dat ik heb misschien positiever schets dan het is. Maar hey, laat me in die waan ;) Eén keer eerder heb ik een tweetal nachtjes gevist vanaf een boot en dat was heerlijk, maar onwennig. Samen met Erwin koos ik toen voor een korte sessie op de randmeren en toevalligerwijs zou ik daar ook voor mijn tweede bootsessie belanden.

Op mijn werk heb ik een aantal vissende collega’s en één daarvan is Bart. Hoewel zijn visserij de laatste jaren niet heel actief was heeft hij de draad inmiddels weer opgepakt en maakt hij steeds vaker gebruik van zijn boot. Eigenlijk kan je het meer een schip noemen, want er zit een ruimte in dat is bizar. Bart nodigde me al vaker uit voor een nachtje vissen, maar door verschillen in onze roosters was dat steeds lastig te plannen. Tot vorige week dan, want plotseling bleek er ruimte en dus spraken we af voor een gezamenlijke sessie. En we zouden niet alleen zijn, want de éénjarige Bram, zou ons vergezellen.

Een flinke bivvy
Een flinke bivvy

Het is zondagmiddag als ik met Bart afspreek bij een haven. Veel spullen hoef ik niet mee te nemen, want het meeste was reeds voorzien. Enkel mijn stretcher, hengels en mijn rugtas liggen achterin de auto. De spullen worden bij Bart aan boord gebracht en ik maak kennis met de kleine Bram, een goedlachs mannetje dat al meer bootervaring heeft dan ik. Bart vist de laatste tijd steeds vaker uit de boot en neemt Bram dan mee. Het vergt enige aanpassing van zijn visserij, maar de boot is groot en hoog genoeg om Bram veilig te houden. Daarbij kan Bram lekker in de kajuit slapen en spelen in zijn box.

Operatie ‘missing rods’

Binnen tien minuten zijn we op de beoogde stek. Bart heeft wat voorwerk verricht door de avond ervoor de stekken te bezoeken en aan te voeren. Hij koos hierbij voor een ondiepe en wiervrije zone langs een eiland. Niet ver hiervandaan ligt de brede vaargeul en dat biedt ons veel stekopties. Het boeganker wordt uitgelegd en daarna leg ik mijn drie hengels vast op de rodpod om zo ruimte aan boord te besparen. Niet lang daarna zou blijken dat ik daarmee een flinke blunder beging. Met het bijbootje wordt het tweede anker uitgelegd en ik probeer zoveel mogelijk afstand te pakken om de boot stabiel te kunnen leggen. Met het bootje trek ik het ankertouw op spanning en dan gaat het goed mis. Zowel Bart als ik zien het gebeuren, maar het gebeurt te snel om te handelen. Het ankertouw pikt een rig op, trekt strak en de rodpod kantelt zo snel dat alle drie mijn hengels overboord gaan en afzinken naar vier meter diepte. Ondanks de schrik en teleurstelling handelen we snel. Het anker in de bijboot wordt direct ingelegd naast de plek waar we de hengels overboord zagen gaan om een soort marker te hebben.

Wat een mazzel!!!
Wat een mazzel!!!

Bart besluit zijn kleren uit te trekken en een eerste poging te ondernemen om de bodem te halen op vier meter. Dit blijkt eigenlijk niet te doen te zijn en na enkele pogingen wordt deze missie gestaakt. We bellen met wat hulplijnen en komen tot de ontdekking dat er sprake is van een klein gelukje bij een ongeluk. De rig die in het touw raakte (en er voor zorgde dat de boel overboord ging), blijkt nog steeds in het touw gehaakt te zitten. Hierdoor kunnen we via de lijn de exacte positie van die hengel terugvinden. Een lege fles wordt als markertje gebruikt en bovenop de hengels gedropt. Een flinke dreg en een wartellood blijken onze redding. Bij de eerste keer dreggen naast het flesje haak ik direct twee hengels tegelijk. Bart springt het water in om ze over te nemen en te voorkomen dat ze los schieten. De hengels zitten flink onder de bagger, maar zijn nog heel. De derde hengel is nog via de lijn terug te herleiden en terwijl ik de lijn aantrek duikt Bart nogmaals naar de bodem. Gelukkig komt hij boven met de derde hengel en hebben we binnen een half uur alle hengels weer boven water. Wat een mazzel!

Als we bekomen zijn van de hectiek besluiten we eerst even een hap te eten en een bakje koffie te drinken. Daarbij zit ook Bram met smart op zijn hapje te wachten dus dat gaat voor. Bart bakt een pizza af in het keukentje en dan kunnen we de hengels op hun plek liggen. Dit gaat eigenlijk boven verwachting goed en al snel hebben we vier hengels op scherp. Nog voor we echt van het moment kunnen genieten krijgen we een appje: ‘onweer op komst’. En dat klopt… de wind trekt flink aan het wordt donker. Het duurt niet lang voor een enorme onweersbui overtrekt die gepaard gaat met heftige regen en wind. Zoveel wind dat de boot zelfs van zijn plek komt en we ons afvragen of we er wel verstandig aan doen door te blijven zitten. Bart vangt in de onweersbui een winde en vlak daarna draaien we alle hengels binnen uit voorzorg. We besluiten de ergste bui af te wachten en de boot dan te verplaatsten naar de kantzone waar we redelijk in de luwte kunnen liggen. De kleine Bram wordt vast naar bed gebracht zodat hij zijn rust kan pakken.

Kleine Bram vermaakt zich best
Kleine Bram vermaakt zich best 

In het donker worden de hengels opnieuw uitgelegd en haal ik een nat pak tijdens het uitvaren. Wie zei er ook alweer dat bootvissen leuk was?! Als alles eenmaal op z’n plek ligt zijn we het er roerend over eens dat we op zijn minst wel één vis verdienen. We sluiten de avond af met een biertje en duiken relatief snel in de slaapzakken, we zijn bekaf.

Helaas blijft het gedurende de nacht stil. Alleen Bram besluit rond 02.00 uur dat hij zijn longen uit zijn lijf moet krijsen en hij voelt zich duidelijk niet lekker. Bart bekommert zich om zijn zoon en ik besluit lekker door te slapen. De ochtend staat in schril contrast met de avond. Het wordt een prachtige dag en het is vrijwel windstil. We zien af en toe wat activiteit op het water, maar het is weinig soeps. Rond een uur of elf pakken we in en besluiten we nog een klein stukje te varen. Tijdens het terugvaren naar de haven gooi ik een flinke shad achter de boot uit met een karperhengel. Je weet immers maar nooit. Ik sleep hem een stuk mee, maar als we bij de haven aankomen ga ik over op werpen. Plots zie ik een grote snoek, ik schat hem zeker een meter, achter de shad aanduiken en missen. Bart ziet alleen nog de flinke kolk die de gemiste aanval teweeg heeft gebracht en het typeert onze mazzel van deze sessie.

Welke vader droomt hier nu niet van?
Welke vader droomt hier nu niet van?

Hoewel het een karperloze nacht was hebben we in ieder geval een flink avontuur beleefd waar we nog lang over zullen napraten. Bij het opruimen hebben we al wel besloten dat we het zeker een keer over moeten doen en dan hopelijk met meer succes ;)

Tip: Bart houdt sinds enige tijd een account bij op Instagram onder de naam ‘Carpfishing_daddy’. Hier plaatst hij steeds vaker leuke (en soms hilarische) foto’s van zijn visavonturen met Bram. Dit is zeker een leuk account om te volgen.

Advertentie
Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.