Tussen zwijgen & gillen: Plan F (deel 2)

Na de deceptie van de laatste sessie volgt nog een harde blank op een nieuwe stek. Hoewel er genoeg motivatie is om lekker te gaan vissen en door te bikkelen heb ik vooraf al het gevoel dat het hem hier niet helemaal zal gaan worden. Dit najaar in ieder geval niet en ik besluit mijn plannen voor het water te verschuiven naar een later moment. Dat biedt me in ieder geval de mogelijkheid om eens goed te observeren als de temperaturen weer wat oplopen en de vissen zich makkelijker zullen laten zien.

Een weekje later heeft het najaarszonnetje een grote aantrekkingskracht op me en ik besluit mijn vrije middag aan de waterkant te spenderen. Ik twijfel tussen een middagje penvissen of statisch brugpeuteren op een bekende stek. Ik kies uiteindelijk voor het laatste en een uurtje later liggen er twee hengels aan weerszijden van een lage brug. Binnen tien minuten vliegt de top voor het eerst krom en dat gebeurt vier keer in een tijdsbestek van drie uurtjes. Het zijn weliswaar kleinere karpers die op de mat komen, maar het voelt goed en het werkt therapeutisch om de hengels weer een paar keer krom te trekken. De chodrig blijkt dit keer favoriet en levert drie van de vier aanbeten op. Met het vele blad op de bodem is de chod sowieso een goed wapen in het najaar en daarom vis ik vaak minimaal één hengel op deze wijze.


De eerste is binnen


De vangsten hebben me in ieder geval weer een beetje moed gegeven en daar moet je iets mee doen. Een tip van een collega brengt me bij een lage brug over een riviertje. De brug is breed en ligt ongeveer een meter boven het water. Tijdens een bezoekje zie ik genoeg activiteit van roofvis, maar het is nog maar afwachten of de karper ook al aanwezig is. Een paar handjes Sea Dwellers worden onder de brug geschoten en een etmaal later arriveer ik na de late dienst aan de waterkant. Het stekje is krap, maar na een klein uurtje opbouwen liggen beide hengels iets na middernacht op de stek. Eén onder de eigen kant aan het begin van de brug, de ander aan de overzijde en diep onder de brug. Al zeer snel volgen er aanbeten van witvis op de stok aan de overkant. De eerste paar keer vliegt de stow bobbin kort tegen de blank om direct weer terug te keren naar de oorspronkelijke positie. Rond 02.00 uur blijft de brasem wel hangen en een redelijke lap wordt onthaakt. Met de voerboot wordt de lijn weer uitgevaren en niet veel later lig ik weer in dromenland. Regelmatig klinkt er een enkele piep uit dezelfde delkim en er blijkt genoeg brasem onder de brug rond te zwemmen. Tot succesvolle aanbeten komt het niet meer en ik vind het eigenlijk niet zo erg, gezien de moeite die het me kost om de hengel weer op zijn plek te krijgen.


De chod rig blijkt favoriet


Als ik iets voor 09.00 uur naar mijn hengeltoppen lig te staren valt het me op dat de top van de kanthengel rustig op en neer beweegt. Het is net alsof er een brasem aan hangt, maar er volgt geen enkele indicatie op de hanger. Ik besluit wat lijn van de spoel te trekken en te zien of de lijn opnieuw strak wordt getrokken. Wat er dan gebeurt had ik vooraf nooit verwacht. Binnen enkele seconden vliegt de top krom en worden er meters lijn van de spoel getrokken. Stuntelend door de verrassing sta ik kort daarna met een sok in de modder te drillen. Een sterke schub blijkt er met het aas vandoor te zijn gegaan en na een vijftal minuten stevig drillen ligt de eerste riviervis op de kant. Met 8 kg is het geen grote vis, maar ik ben er erg blij mee. Een paar foto’s en de vis krijgt snel zijn vrijheid weer terug. De hengel wordt opnieuw in stelling gebracht met een onderhands worpje.


Een mooie riviervis


Drie kwartier later volgt er weer een aanbeet op de brasemhengel. De top knalt krom en er wordt wat lijn van de spoel genomen. Dit is geen brasem! Direct zeilt de vis onder de brug door en de lijn blijft ergens achter hangen. Als ik de lijn uiteindelijk los krijg zwemt de vis mooi onder de brug vandaan. Ik krijg al snel zicht op de schubkarper en deze is een slagje groter dan de vorige. De vechtlust hebben ze gemeen, want beide vissen knokken flink. Na enkele minuten wordt ook deze vis over de rand van het net getrokken en een kort applaus volgt vanaf de brug. Een voorbijgang had het schouwspel gezien en complimenteerde me met de vangst en de wijze waarop er met de vis werd omgegaan. De man gaf aan dat hij hier weinig mensen op karper zag vissen en dat de roofvissers in de meerderheid waren. Of dat laatste klopt is natuurlijk afwachten, maar het biedt voldoende grond om hier snel nog eens een ochtendje neer te strijken en te zien of er verrassingen onder die brug zwemmen…

Advertentie
Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.